E fundit!

09:44 Politikë

Vrasja e efektivit në Maliq/ Rama: Nderime përjetë dëshmorit, ndëshkim maksimal për autorin

Kryeministri Edi Rama ka reaguar pak minuta më parë lidhur...

Ç’do të thotë Brexit për sigurinë e Europës?

9 Mars 2020, 07:49, Blog CNA

Nga Edward Lucas ?Center for European Policy Analysis?

* Kjo pyetje po shqetëson njerëzit nga veriu i Norvegjisë, deri në brigjet lindore të Detit të Zi. Britania është një aleate e rëndësishme, si për vendet anetare të NATO-s, ashtu edhe ato që janë më larg, si Ukraina dhe Gjeorgjia. Që nga rënia e komunizmit, ne kemi humbur shumë mundësi. Megjithatë kemi kapur disa të tjera.

Roli i Britanisë së Madhe, është veçanërisht i rëndësishëm në 2 aspekte. Njëra është bashkëpunimi në mbrojtje, shërbimin sekret dhe siguri. Londra zotëron aftësi njerëzore dhe elektronike, që disa vende të tjera nuk i kanë. Ne mund të këshillojmë dhe paralajmërojmë për kërcënimet e mundshme.

Ne mund të ofrojmë trajnime. Ne mund të dërgojmë trupa, avionë luftarakë dhe luftanije. Ne kemi armë bërthamore. Këto kontribute, janë shpesh modeste në aspektin praktik. Por ato kanë rëndësi, sidomos në një kohë kur paranorama ndërkombëtare është shumë e re.

Administrata e presidentit amerikan Donald Trump, ka qenë në praktikë mjaft e ashpër ndaj Rusisë. Por retorika e presidentit amerikan, është shpesh kaotike dhe alarmante. A mund ta anulojë ai pjesëmarrjen e SHBA-së në stërvitjen e ardhshme ushtarake në Evropë – më i madhja që nga vitet 1980? Askush nuk e di.

?Presidenti nuk i pëlqen stërvitjet ushtarake?- më tha një këshilltar amerikan në Konferencën e Sigurisë në Mynih. Me sa duket ai mendon që ato janë të kushtueshme. Por mospraktikimi i mbrojtjes, është edhe më i kushtueshëm. Nëse marrëdhëniet me Amerikën janë të vështira, vendet e tjera kanë më shumë rëndësi.

Kjo mund të nënkuptojë një varësi më të madhe nga Franca, fuqia e vetme serioze ushtarake në Evropën kontinentale. Por presidenti Emanuel Makron, duket se është i gatshëm të krijojë një lloj besueshmërie të vendit të tij. Debatet e shumta vitin e kaluar mbi ?autonominë strategjike? të Evropës, ishin edhe gabimi i parë.

Vetoja ndaj nisjes së negociatave të pranimit në BE për Maqedoninë e Veriut dhe Shqipërinë, ishte një lëvizje edhe më e pamatur, dhe e keq-shpjeguar. Po kështu edhe me çështjen e rivendosjes së një marrëdhënieje të afërt me Rusinë. Presidenti francez, të krijon shpesh përshtypjen se i takon atij t?i shpjegojë gjërat, të dëgjojë këndvështrime të tjera, apo të rregullojë politikat e tij.

Në Mynih, ai sugjeroi se do ta rimendonte veton e tij mbi bisedimet e pranimit në BE të 2 vendeve ballkanike. Por riparimi i një imazhi, është një punë shumë më i vështirë sesa ruajtja e tij. Po kështu edhe me largimin e Britanisë nga BE. Në këtë rast, rreziku i madh është që bashkëpunimi në fushën e sigurisë, të bjerë viktimë e sherreve në BE mbi daljen e Britanisë.

Sot është e lehtë të shihen përllogaritjet që bëhen në Doëning Street. Thojini suedezëve, estonezëve, polakëve dhe të tjerëve, që nëse duan të vazhdojnë të strehohen nën ombrellën tone të sigurisë, ata duhet të ushtrojnë presion ndaj negociatorëve në Bruksel, për të na ulur ndonjë tarifë tregtare, apo për të na dhënë ndonjë lëshim tjetër mbi dhjetëra çështje më rëndësi.

Rrjedhjet informacionit të publikuara në media, sugjerojnë që disa njerëz në krye të qeverisë britanike, të cilët nuk janë të paditur apo të painteresuar për çdo gjë që ndodh në ?Evropën? që ne po lëmë tashmë, mendojnë se kjo qasje është e arsyeshme dhe praktike.

Me pak fat, teatri aktual politik do të dëshmohet të jetë pikërisht i tillë. Por këto janë lojëra të rrezikshme për t? luajtur. Vendet e mëdha që drejtojnë BE-në, në fund nuk do të preken prej tyre. Ato kanë nevojë për një marrëveshje që funksionon mbi një bazë ligjore dhe afatgjatë, dhe jo vetëm për diçka që Boris Xhonsoni mund t?ua shesë përkrahësve të tij.

Më keq akoma, imazhi tashmë i dëmtuar i Britanisë së Madhe në Evropë, do të pësojë një dëm serioz. Në praktikë, bashkëpunimi do të vazhdojë. Britanisë i duhen njohuritë dhe përvoja e aleatëve të saj, ndoshta jo aq sa ata kanë nevoje për ne, por gjithsesi mjaftueshëm.

Kur është fjala për kapjen e spiunëve, avionëve-spiunë apo shkëmbimin e këshillave mbi zakonet ushtarake të Rusisë, përpjekjet e përbashkëta funksionojnë më së miri. Por besimi i çmuar që kemi ndërtuar gjatë 2 dekadave të fundit, do të sakrifikohet. E gjithë Europa do të jetë më e dobët. Po kështu edhe Britania./ Përshtatur nga CNA.al