Si duhet lexuar refuzimi, madje edhe "sharjet"

13 Korrik 2026, 19:18, Opinione Ardi Stefa

Kam disa kohë që po lexoj me vëmendje komentet poshtë postimeve të deputetëve të të dy kampeve politike.

Është një lexim më interesant se vetë postimet e tyre.

Komentet e qytetarëve kanë ndryshuar rrënjësisht. Nuk janë më komentet me elozhe e ditirambe. Ajo që bie menjëherë në sy është se njerëzit nuk ua tolerojnë më as hipokrizinë, as moralizimin. Sa herë që dalin si predikues të etikës, si puritanë, si njerëz të qytetëruar e mendjehapur, komentuesit u përvishen mbarë e prapë, duke ua kujtuar fjalët, veprimet dhe standardin e dyfishtë. Tashmë në komente nuk gjen më frikë, lajka apo nënshtrim. Gjen zemërim, ironi, përbuzje dhe një dëshirë të hapur për t'ua rrëzuar maskën, madje edhe për t'i fyer sa herë që shfaqen si moralistë, puritanë apo predikues të qytetarisë.

Fillimisht e kam konstatuar këtë gjë në komentet poshtë postimeve të deputetëve të opozitës.

Tashmë është edhe në komentet e postimeve të deputetëve e zyrtarëve më të lartë të mazhorancës.

Në të vërtetë, kjo është fatura e arrogancës së tyre. Për vite me radhë e shndërruan Kuvendin në një spektakël sharjesh, etiketimesh dhe vulgariteti. Në vend të argumentit, zgjodhën fyerjen. Në vend të debatit konstruktiv, linçimin. Në vend të etikës, propagandën. Madje cilindo që nuk mendonte e fliste si ata e quajtën sorrë, korb, buf, llum...

Pastaj u habitën pse qytetarët nuk u besojnë më dhe u kthehen aq vendçe sa detyrohen të bllokojnë edhe komentet.

Politikanët ankohen se gjuha publike është degraduar. Por kush e degradoi i pari? Kush e normalizoi vulgaritetin, etiketimin, përçmimin dhe urrejtjen si instrument politik? Ata vetë. Shoqëria, herët a vonë, reflekton gjuhën e elitës së saj. Kur elita bie, bie edhe niveli i debatit publik.

Në fakt, deputetët që ndihen të fyer po përjetojnë vetëm pasqyrën e kulturës politike që kanë ndërtuar vetë. Kanë mbjellë përbuzje dhe po korrin mosrespekt.

Por autoriteti nuk mbahet me frikë dhe as me imponim; ai ekziston vetëm për aq kohë sa njerëzit e njohin si të ligjshëm. Kur autoriteti humbet dinjitetin, ai mbetet vetëm pushtet i zhveshur nga respekti. Pikërisht këtë po shohim sot në rrjetet sociale e protesta. Deputetët mund të kenë ende mandat, por po humbasin atë që është shumë më e rëndësishme: autoritetin moral.

Normalisht kjo është pasojë e pashmangshme e degradimit të gjuhës publike. Pasi kur politika korrupton gjuhën, gjuha korrupton politikën. Dhe kur fjalori i përfaqësuesve të popullit mbushet me banalitet, shpifje e arrogancë, ata nuk kanë më të drejtë të ankohen për gjuhën që u kthehet nga qytetarët.

Sepse nuk e kanë kuptuar asnjëherë vërtet termin "qarkullimin i elitave". Nuk e kanë kuptuar se asnjë elitë nuk është e përjetshme. Dhe se kur ajo humbet aftësinë për të udhëhequr, kur bie në vetëkënaqësi, arrogancë dhe degradim moral, fillon procesi i zëvendësimit të saj. Shoqëria nuk e rrëzon menjëherë elitën, por fillimisht i heq asaj legjitimitetin, respektin dhe autoritetin moral. Pikërisht këtë fazë duket se po jetojmë.

Komentet plot zemërim dhe ironi nuk janë thjesht shpërthime emocionesh; ato janë shenja të një krize të thellë të përfaqësimit politik.

Komentet nuk janë më thjesht komente. Tregojnë edhe diçka tjetër, frikën që po zhduket. Qytetarët nuk druhen më t'u flasin në sy, qoftë edhe përmes një komenti në rrjetet sociale. Komentet e qytetarëve, qoftë edhe ato fyese, janë një referendum i përditshëm mbi nivelin e përfaqësimit politik. Dhe rezultati është dërrmues. Qytetarët nuk gjykojnë vetëm individë; por refuzojnë një klasë të tërë politike që ka humbur lidhjen me shoqërinë.

Dhe, për ta thënë pa dorashka, mirë ua bëjnë. Për vite të tëra folën me përçmim ndaj qytetarëve, kolegëve deputetë, intelektualëve kritizerë duke menduar se mandati i bënte të paprekshëm. Sot qytetarët po ua kthejnë me të njëjtën monedhë. Jo sepse urrejnë politikën, por sepse janë lodhur nga gjasmedeputetë, gjasmemoralistë dhe gjasmepërfaqësues që kërkojnë respekt pa e merituar atë.

Ndoshta kjo është shenja e parë se shoqëria ka filluar t'u kërkojë llogari atyre që për shumë kohë e kanë konsideruar veten mbi të.

Dhe elitat politike bëjnë mirë që ta dëgjojnë shoqërinë. Edhe kur qytetarët i fyejnë!