E fundit!

11:17 Aktualitet

“Albanian Files”/ Klodjan Braho: Askush nuk është imun për SPAK, nëse dikush ka prova t’i depozitojë

Nga opozita në Komisionin për Nismat Qytetare, kreu i SPAK...

Çfarë mësuam falë Belind Këlliçit

29 Maj 2023, 22:50, Editorial Hysni Gurra

Belind Këlliçi

Nëse 36 vjeçari që erdhi në Parlament, duke thyer herësin, nuk do të linte mandatin e deputetit për t’u futur në garën më të pabarabartë në historinë e zgjedhjeve 32 vjeçare për të fituar Tiranën, nuk do të mësonim disa të vërteta.

Nëse nuk do të ishte Belind Këlliçi, edhe sot nuk do ta dinim se në kryeqytetin e Shqipërisë ka zona me 50 e 70 mijë banorë që nuk kanë as çerdhe as shkollë.

La komoditetin e parlamentarit vetëm 2 vite pasi e kishte fituar duke thyer herësin dhe zbriti në terren.

Megjithë censurën banorët e Tiranës, dhe jo vetëm, u kujtuan se paguajnë tre herë për ujin e pijshëm dhe ende nuk ka ujë 24 orë.

Po të mos ishte Belind Këlliçi nuk do të mësonim se përtej qendrës me llampa Tirana ka një infrastrukturë për të qarë hallin dhe nuk do të derdhej për 2 muaj çdo natë asfalt në katër anët e kryeqytetit.

Nëse nuk do të ishte Belind Këlliçi, askush nuk do të fliste për kushtet skandaloze të transportit urban. Në fillim e përqeshën për idenë e urbanit falas për qytetarët, pastaj e kundërshtuan dhe në fund nisën të bënin llogaritë.

Belindi hyri në betejë si Davidi përballë Goliathit. Mori mbi 100 mijë vota, megjithëse 80% të kohës ishte i censuruar nga media dhe përballë kishte jo vetëm makinerinë e administratës publike, por edhe nofullat e atyre që bashkë me kryebashkiakun aktual bluajnë për të njëjtin stomak.

Këlliçi ishte kandidati që imponoi program në fushatë. Ndonëse jo me stafin dhe këshilltarët më të mirë të mundshëm, përballoi peshën më të madhe duke dalë lagje më lagje e rrugicë më rrugicë duke folur me çdokënd.

Standartet e zgjedhejve (vjedhja, parablerja, presioni, tjetërsimi) nuk janë objekt i këtij shënimi, por Belindi po ofron standart edhe në post fushatë.

Çdo ditë ai po takon njerëz duke i falenderuar dhe shprehur mirënjohje. Nuk u dekurajua, por po vijon punën.

Në këtë garë, Tirana ka humbur mundësinë për të patur një kryeshërbëtor pa asnjë njollë dhe plot përkushtim, të dalë nga një garë model (Primaret) e jo të emëruar nga kryetari i partisë, por politika pa dyshim ka fituar një “ujk të ri” të cilin plagët vetëm sa e fortësojnë.