E fundit!

10:46 Aktualitet

Skenarët e Erion Veliajt në protestën për Zvërnecin

Një protestë që parullën ka “Zvërnec”, por po t’i heqësh e...

Në Perëndim, Rusia mbështet kaosin, dhe jo kandidatët

1 Mars 2020, 15:08, Blog CNA

Nga Genadi Rudkevich ?The Moscow Times?

Një ditë para se votuesit demokratë të merrnin pjesë në garën brendapartiake në Nevada, media publikoi raporte mbi një përpjekje të bashkërenduar të Rusisë, për të ndihmuar si Berni Sanders ashtu edhe Donald Trumpin në fushatat e tyre presidenciale.

Kundërshtarët demokratë të Sanders, e morën këtë si një shenjë të interesit të përbashkët midis Rusisë dhe socialistit radikal. Vetë Sanders denoncoi me shpejtësi veprimet e Rusisë, duke ia atribuar atyre një përpjekjeje ruse për të përçarë publikun amerikan.

Ndërsa historia e fundit e fushatave dezinformuese ruse në Perëndim, e mbështet kundërshtimin e senatorit, pikëpamjet e tij anti-establishment ka të ngjarë të kenë luajtur një rol në vendimin e Rusisë për të mbështetur fushatën e Sanders. Mashtruesit rusë dhe udhëheqësit e mendimit pro-rus, e përkrahën Trumpin në fushatën e tij presidenciale për vitin 2016.

Ata ndihmuan ndërkohë edhe fushatën e Brexit; mbështetën pavarësinë e Katalonjës në Spanjë; lëvizjen Pesë Yjet dhe Lega në Itali, AfD në Gjermani dhe Lë Penin në Francë. Në fillim ata mbështetën Tulsi Gabard në garën midis demokratëve. Ajo që kanë të përbashkët të gjitha lëvizjet që ndihmohen nga mediat sociale ruse, nuk janë pozicionet e tyre pro-ruse, por kundërshtimi i tyre ndaj establishmentit.

Rusia përkrah politikanët perëndimore anti-establishment për 3 arsye kryesore. Së pari, Perëndimi është ende kundërshtari kryesor për shumicën e elitës ruse, ndonëse nuk është më

një kërcënim ekzistencial. Është kjo arsyeja, pse ndërhyrja ruse mbetet me kosto të ulët, dhe e mohueshme.

Elitat ruse, e kanë bindur veten se establishmenti perëndimor është në thelb rusofob. Ndaj çdo lëvizje anti-establishment, shihet automatikisht si e preferueshme ndaj ruajtjes së statuskuosë. Si Trump ashtu edhe Sanders e përmbushin këtë kriter. Trump ka përsëritur rregullisht akuzat kundër ?shtetit të thellë? (deep state), ndërsa Sanders ka bërë dhe bën të njëjtën gjë kundër establishmentit të Partisë Demokratike.

Së dyti, dobësimi i establishmentit perëndimor, ofron një bonus në dobësimin e Perëndimit në përgjithësi, dhe kësisoj të gatishmërisë së tij për t?u përballur me Rusinë. Shumë grupime perëndimore anti-establishmentit, janë kundër institucioneve kryesore perëndimore, veçanërisht NATO -s dhe BE-së.

Modeli i vendimmarrjes me bazë konsensusin brenda këtyre institucioneve, nënkupton që edhe një pjesë e vogël e qeverive anti-establishment, mund të dëmtojnë qasjen e përbashkët kundër Rusisë. Në këtë drejtim, Sanders nuk ka dëshmuar të njëjtën prirje për të sulmuar institucionet perëndimore, sikurse ka bërë Trump gjatë 3 viteve të fundit.

Gjithsesi, nuk ka pse të jetë në fuqi një lëvizje anti-establishment, që Rusia të mund të përfitojë. Sherret e brendshme, e bëjnë të pamundur që politikanët perëndimorë të përqendrohen tek kërcënimi rus. Elitat politike në Amerikë po përplasen kundër Trump, ato në Britani po debatojnë mbi Brexit, ndërsa në Spanjë mbi pavarësinë e Katalonjës.

Kaosi shihet si pozitiv në vetvete, pasi i jep Rusisë dorë më të lirë në politikën e saj të jashtme. Një presidencë e Berni Sanders, apo edhe një nominim demokratik, garanton se SHBA-ja do të mbetet e zënë me konfliktet e brendshme.

Së treti, spektakli i politikanëve perëndimorë, që e kritikojnë cilësinë e zgjedhjeve në vendet e tyre dhe institucionet politike, e ndihmon regjimin e Putinit ta pikturojë demokracinë si një sistem qeverisjeje thellësisht të gabuar, të paqëndrueshëm dhe të padëshirueshëm.

Mediat ruse, raportojnë me gëzim mbi çdo shkelje të pretenduar nga institucionet perëndimore, çdo pretendim mbi manipulimin e zgjedhjeve, dhe çdo pretendim sipas së cilës elitat janë duke komplotuar kundër njeriut të zakonshëm. Për sa kohë që populli rus e sheh demokracinë në Perëndim si një dështim, ai do të ketë pritshmëri më të ulëta ndaj qeverinë ruse, dhe do ta shohë me dyshim ekstrem demokracinë që premtohet në vend.

Një fushatë e suksesshme Sanders, është në interesin e Rusinë dhe mbështetësve të saj. Sanders kundërshton dhe kundërshtohet nga establishmenti politik amerikan, përfshirë edhe atë të partisë së tij. Socializmi demokratik i vetëshpallur i Sandersit, është në krye të axhendës politike në SHBA, duke e zhvendosur debatin mbi nevojën e Amerikës për t?u rikthyer rolin e saj si udhëheqës globale, ose për të sfiduar Rusinë në Lindjen e Mesme, Afrikë ose afër kufijve të saj.

Edhe një humbje e Sandersit, do të portretizohej një lëvizje anti-establishment, si një aktakuzë ndaj demokracisë. Se sa do të përfitonte nga një presidencë e Sandersit Rusia, kjo është një çështje që ha debat. Sanders do që të luftojë kleptokracinë globale – një sfidë kryesore për politikën e jashtme të Rusisë. Për më tepër, ai gëzon mbështetjen e rivalit politik të Putinit, Aleksei Navalni. Por aftësia për të promovuar kaos, ka të ngjarë që t?i tejkalojë këto shqetësime./ Përshtatur nga CNA.al