Foto-Matrapazët e Tiranës në vitin 1928/ Si ua “jepnin” me qira shtëpitë italianëve

5 Shtator 2019, 09:36, Blog CNA

Nga Roland Qafoku

Për shqiptarët, mjeshtria e tregtisë në kushte të vështira ka qenë plot talent. Por ajo që po sjell sot I kalon edhe fantazitë më ekstreme.

Ishte vitit 1928 dhe Tirana vërtetë ekzistonte në letër si kryeqytet, por në fakt ishte një fshat, madje as i madh nuk ishte.

Një fshat në të cilin kishin nisur ethet e ndërtimeve pa kufi. Po, ku do strehoheshin ata inxhinierë dhe teknië italianë që do punonin këtu?

Marifetet e shqiptarëve vijnë në gojën e një personaliteti italian që ka lënë kujtimet veta.

Diplomati i njohur Pietro Quaroni që shërbeu në ambasadën italiane në Tiranë ato vite dhe që më vonë do të bëhej edhe president i televizionit RAI-t nga viti 1964 deri në 1969, na sjell të gjallë ?tregtinë? alla shqiptare.

?Të strehoheshe në Tiranën e vitit 1928 ishte me të vërtetë një problem serioz.

Në fillimet e saj Tirana nuk ishte veçse një fshat i madh, graduar në rangun e një kryeqyteti.

Qyteti, përveçse domosdoshmërisë të strehonte ministritë dhe funksionarët, duhet të zgjidhte një çështje më të mprehtë akoma: Të strehonte menjëherë disa qindra italianë, oficerë, inxhinierë e teknikë, shumica e të cilëve, në zbatim të disa marrëveshjeve, u derdhën në Shqipëri me familjet e tyre.

Duke ndjekur lojën e ofertës dhe kërkesës, qiratë kishin arritur çmime përrallore: por iniciativa private shqiptare kishte arritur ti përshtatej kësaj gjendjeje në mënyrë shumë orgjinale.

Pronari i një trualli mblidhte ato pak kursime të familjes dhe fillonte të ndërtonte një shtëpi.

Me tu mbaruar të hollat ? ato s?e lejonin veçse të arrinte deri te çatia ? ai i ndërpriste punimet dhe priste ?italianin?.

Ky ?italian? derdhte shumën e nevojshme, thënë ndryshe, dy apo tre vjet qira dhe kështu mund të mbaronin shtëpinë.

Disa madje e tepronin. Ime shoqe ishte ngarkuar të na gjente një shtëpi.

Një ndërmjetës e siguroi që ai njihte një shtëpi që nja përshtatej shumë mirë dhe e shoqëroi në një terren djerrë.

-?Ti e shikon. Ky është trualli. Këtu do e ndërtojmë shtëpinë. Pikë për pikë si ta duash?- tha ai.

Kundërveprimi i sime shoqeje ishte i menjëhershëm, më saktë i egër?- (Valixhja diplomatike, faqja 137-138).