web counter
LEXO PA REKLAMA!

SHKARKO APP

App Store
Google Play

E fundit!

x

Why Wagner is more dangerous without Prigozhin, lectures from an old-school mercenary

2023-08-28 10:27:00, Blog Brian Pottinger “Unherd”

Why Wagner is more dangerous without Prigozhin, lectures from an old-school

The death of Yevgeny Prigozhin, leader of a large army of mercenaries, easily evokes a
multitude of analogies: Hitler's Night of the Long Knives, the killing of the Knights Templar by the French King Philip IV, etc. I do not have any personal experience with Wagner, nor can I claim to know why Prigozhin was killed or by whom the order was given.

Because in a specific aspect Russia is like Africa. It hides unfathomable mysteries, in which the impossible turns out to be true, but the possible turns out to be a lie.

But I can claim to know a few things about mercenaries in Africa. In my youth, I co-wrote a book with one of the continent's most feared mercenaries, a Congolese veteran who was deemed so insignificant by publishers that they refused to publish his story.

That is until he suddenly appeared, as mercenaries do, as part of a coup on an island in the Indian Ocean in 1982. His name was Jerry Puren and he served as a mercenary in the separatist province of Katanga, later Shaba in the Democratic Republic of Congo in 1961-1963. Actions by the United Nations forced him into exile in Belgium along with Moise Tshombe, the ousted president of Katanga. He was present in Ndola in Zambia, then Northern Rhodesia, when UN Secretary-General Dag Hamarskjold was killed on a peacekeeping mission in 1961 in a mysterious air crash.

Whenever I asked Puren he insisted that he was just passing through the area, and that the elimination of the UN chief was done by the Americans. When Soviet-backed rebels entered eastern Congo in the mid-1960s to overthrow the Western-backed president, Mobutu Sese Seko, the CIA established a predominantly
South African mercenary force called Five Commando, later promoted as "Wild Geese", which he sent to quell the rebellion. They acted. Puren returned to the country with Tshomben, but quickly fell into the trap of the failed Katanga gendarme coup of 1967, led by Belgian and French mercenaries such as Jean Shrame and Demon Denard.

Puren did menial jobs in South Africa until he was called back to the mission. Together with Mike Hoar, the former commander of Five Commando, they launched a failed coup against the Seychelles government of Rene Albert in November 1982, in collaboration with a group of South African military adventurers. He had promised to take me, a young reporter hungry for breaking news, on his next mission, but ultimately refused. Because for me it could have been a move that could have prematurely ended my career. And in fact Hoare and the gang
narrowly escaped capture by hijacking an Air India plane.

Puren, part of a reconnaissance unit, remained there. When he saw the plane go up into the sky, he knew he was in big trouble. He remained hidden in the jungle for 19 days before surrendering. Along with 4 other scouts who were also caught, he was found guilty and initially sentenced to death.

He managed to escape only through the intercession of Archbishop Desmond Tutu. Diplomacy guaranteed them an early release. But the spirit of adventure never dies in these people. So when he heard I was reporting on the wars in southern Angola in the mid-1980s, he asked me to make a proposal to UNITA's rebel leader, Jonas Savimbi. At over 70 years of age, Puren offered to build an air force for Savimbi.

I tillë ishte optimizmi dhe naiviteti i pakufishëm i mercenarëve të stilit të vjetër. Gjithsesi Puren vdiq i varfër në një zonë të vargër të qytetit-port të Durbanit në Afrikën e Jugut. Bashkëshortja e tij Xhulia, këmbënguli se vdekja e tij u shpejtua kur ata u sulmuan dhe u grabitën në banesën e tyre nga 2 studentë të një universiteti aty pranë. Ajo tha se ai kishte atë marrë atë pamjen e atij që e kishte parë aq shpesh në Kongo, pamjen e një burri gati të vdiste.

Megjithatë unë mësova disa gjëra nga Puren dhe organizata e tij. Së pari, shumë mercenarë të asaj epoke ishin jashtëzakonisht simpatikë dhe interesantë, disa prej tyre edhe të mirë-arsimuar. Por që të gjithëve u mungonte tërësisht një busull morale e brendshëm. Joshja dhe eksitimi nga aventurat dhe paratë që fitonin, ishin përpara të gjitha aspiratave të tjera më fisnike.

Së dyti, shumica e tyre vdiqën në varfëri. Sepse i njëjti vrull që i shtyu ata drejt aventurave të tilla, ua konsumoi me shpejtësi të ardhurat. Askush nuk dukej se u pendua as për jetën e as për varfërinë e tyre:ata jetuan dhe vdiqën të kënaqur me kujtimet që lanë pas.

Së treti, gjenerata e Puren dhe e afrikanëve mercenarë, janë një fenomen po aq i humbur sa aventurierët e epokës viktoriane që diktuan historinë e vendit në marshimin drejt hegjemonisë globale. Mercenarët gangsterë shërbyen në luftërat e Biafranit dhe në Angolë gjatë viteve 1970. Grupimi me efektiv, Executive Outcomes, grupi mercenar i Afrikës së Jugut, i përbërë nga veteranë të luftërave kufitare 15-vjeçare, operoi në Angola, Sierra Leone dhe Papua Guinea
e Re gjatë viteve 1990.

Ata ishin pararendësit e kompanive moderne private ushtarake (PMC), ku më e dalluara prej tyre, amerikania Blackëater (sot Academi), mbështeti misionin e perëndimorëve në Afganistan dhe Irak. Grupi Vagner, është krenar që e pretendon atë si paraardhësin e tij konceptual. Por përmes ekskluziviteteve të tij, ushtria mercenare ruse është shumë më e rrezikshme, ndoshta edhe më shumë tani që janë eleminuar udhëheqësit e saj.

Why Wagner is more dangerous without Prigozhin, lectures from an old-school
Grupi Wanger

Ka edhe një element të katërt që e mësova nga mercenarët. Ata janë punonjës aspak besnikë, të aftë të ndryshojnë krah në çdo moment apo për të hequr qafe liderët e tyre. Për këtë mjaftoni të pyesni romakët. Vladimir Putin e ka kuptuar me vonesë këtë gjë. Ndaj u kërkon mercenarëve rusë të nënshkruajnë dokumente zyrtare, ku premtojnë besnikëri
ndaj Rusisë. Por në një botë në të cilën vendet e zhvilluara janë shumë të rafinuara për ta përdorur ushtrinë e tyre në biznesin e luftës, do të ketë gjithmonë vend për një Grup Vagner.

Dhe kështu kemi një tjetër analogji historike:pas 500 vjetësh, kompanitë private luftarake të epokës së Mesjetës, të ashtuquajturat Condottiere , janë rikthyer më fuqishëm se kurrë më parë./Përshtatur nga CNA

 

 





Lajmet e fundit nga