Dorëheqja e munguar e Gledis Nanos

1 Shtator 2022, 12:07, Editorial Elvi FUNDO

Dje u shkarkua drejtori i përgjithshëm i policisë, Gledis Nano, i cili mbajti këtë detyrë për të paktën 10 muaj, pas largimit të Ardi Veliut.

Gledis Nano, një 40-vjeçar në krye të policisë së shtetit, ndoshta edhe për politikën, por edhe për shqiptarët, padyshim edhe për ndërkombëtarët që e konsideronin gjithmonë një partner të tyre, mjaft të rëndësishëm.

Gledis Nano iku pas dy-tri ditësh turbullira. Ai vetë i quajti puç.

Në fakt u raportua, se i ishte kërkuar dorëheqja. Dorëheqja ishte dhënë dhe pastaj mendja ishte ndërruar e të tjera si këto.

Por të gjitha kanë pak rëndësi.

Me dorëheqje apo pa dorëheqje, Gledis Nano nga dje iku, nuk është më drejtor i përgjithshëm i policisë së shtetit.

Në fakt, ka një dorëheqje të munguar të Gledis Nanos, një dorëheqje morale.

Një dorëheqje, jo për situatën kriminale apo se ia kërkuan dorëheqjen, jo, por një dorëheqje për të vërtetën.

Në rast se Gledis Nano ishte ai që pretendohej, luftëtar i madh kundër krimit, një njeri që ka tentuar apo që ka bërë mjaft për kapjen e Ervis Martinajt, politikanë e të tjerë si këta, për korrupsionin dhe zbulimin e tij, duhej të kishte dhënë një dorëheqje.

Po, patjetër, edhe pse i kishte bërë këto beteja.

Ka disa versione.

Por le të marrim atë që pretendon Gledisi dhe miqtë e tij që ka pasur një puç, sepse Nano donte të bënte këtë apo atë arrestim, ai nuk është lejuar të bëjë ndryshimet e duhura, në policinë e shtetit emërimet i ka bërë Bledi Çuçi e kështu me radhë.

Duhet theksuar fakti se në rast se i ka bërë Bledi Çuçi emërimet, ky është sërish një gabim i Gledis Nanos dhe për këtë duhet të jepte dorëheqje.

Por le të shohim versionin e puçit dhe të faktit se Gledisi ka luftuar dhe nuk ka mundur t’ia dalë dot, sepse nuk e kanë lënë të zbatojë ligjin, e ka penguar ministri.

Atëherë duhej kjo dorëheqje, pikërisht dorëheqja e munguar e Gledisit.

Një dorëheqje në një konferencë shtypi live, ku Gledis Nano ia numëronte të gjitha një për një Bledi Çuçit, dhe largohej nga detyra.

Pra, duke theksuar se ka dashur të arrestojë "X" politikan, “Y” zyrtar apo ka tentuar të kapë këtë apo një tjetër kriminel dhe është penguar nga Bledi Çuçi.

Më tej të theksonte se kanë qenë zyrtarë të tjerë të policisë, me emra, një, dy, tre, katër, vartës të tij, drejtorë qarqesh, drejtorë direktë, të cilët kanë penguar apo kanë dekonspiruar operacione policore.

Kjo do të ishte dorëheqja e duhur e një zyrtari që nesër mund të ishte ndoshta më shumë sesa një drejtor policie, mund të ishte shpresë për shqiptarët.

Dhe kjo dorëheqje thjesht dhe vetëm do të bënte diçka, do të kishte hequr edhe Bledi Çuçin, do të kishte hequr edhe ata policë të tjerë që akuzoheshin me fakte dhe prova nga i ndershmi dhe i vërteti, nga luftëtari kundër krimit, Gledis Nano.

Por kjo nuk ndodhi. Gledisi tha unë nuk jap dorëheqje.

Pse? Këtë do ta kuptojmë me kalimin e kohës.

Ishte kokëfortësi individuale “unë” apo ishte thjesht dhe vetëm veprim i nxituar nga nervozizmi.

Pra, Gledisi ka një dorëheqje të munguar.

Dorëheqje e munguar, jo për të zbuluar të vërtetën pse iku një drejtor policie, por për të theksuar se a ishte vetë Gledisi, një “luftëtar i vërtetë”, a ishte ky oficeri i policisë i ndershëm që po luftonte krimin dhe korrupsionin, por nuk lejohej nga politika.

Atëherë ai kishte në dorë të vriste politikën e korrupsionin dhe të dilte mbi ta e të ishte e vërteta dhe shpresa.

Por dorëheqja nuk ndodhi, kemi një dorëheqje të munguar që Gledis Nano nuk e bëri kurrë.

Një dorëheqje që do të bënte denoncimin e kësaj klase politike dhe strukturave të inkrimininuara brenda policisë së shtetit.

Por Gledisi nuk e bëri këtë.

Pse?

Sërish përgjigjen duhet ta japë vetë ai, përtej justifikimeve, përtej argumenteve për puçe apo skenarëve të ndryshëm që po gatuhen brenda oborreve të gazetarisë dhe policisë.

Por, edhe pse në fund reagoi, me anë të një letre publike, nuk tha asgjë./CNA.al