E fundit!

13:08 Aktualitet

Vrasja e efektivit/ Xhaxhai i Enea Mekollit ngre akuza: Ishin pa asnjë lloj mbrojtjeje

Xhaxhai i efektivit të vrarë, Enea Mekolli, Hazbi Mekolli,...

Nga Kastriot MYFTARAJ/ Albert Meça ky krimb terrorist islamik

14 Nëntor 2015, 19:20, Opinione CNA

Në vitin 2010, unë kam botuar në shtyp, brenda pak ditëve tre artikuj me tituj:
1)?Ylli i Kuq i Moskës dhe Guri i Zi i Mekës?, (Gazeta ?Sot?, 26 maj 2010)
2) ?Një formulë për matjen e shkallës së rrezikut të terrorizmit islamik në Shqipëri dhe Kosovë? (Gazeta ?Sot?, 28 maj 2010)
3) ?Kur lehja e qenit ndaj hënës quhet fe? (Gazeta ?Sot?, 4 qershor 2010)

Boshti i këtyre artikujve ishte denoncimi publik i veprimtarisë antikushtetuese të Komunitetit Musliman të Shqipërisë, të ushtruar nëpërmjet thirrjes me megafonë të ezanit në arabisht nga minaret e xhamive të Shqipërisë. Sipas Kushtetutës së Republikës së Shqipërisë është i lejuar ushtrimi lirisht i feve, duke përfshirë Islamin. Çdokush që është besimtar i një feje mund ta ushtrojë atë në pajtim me Kushtetutën dhe ligjet e tjera, çka do të thotë së pari me parimin kushtetues të laicizmit, që do të thotë se feja i përket sferës private të individit. Sigurisht që individët mund të bashkohen në shoqata dhe organizata fetare, për t? i ushtruar më mirë liritë dhe të drejtat e tyre fetare, por pa cënuar parimin e laicizmit dhe duke respektuar edhe ligjet e tjera kushtetuese dhe të prejardhura prej Kushtetës. Kjo do të thotë se praktikuesit e fesë islame kanë të drejtë t? i ushtrojnë ritet në tempujt përkatës, xhamitë dhe në ditë të caktuara festive fetare të njohura me ligj edhe në mjedise më të gjera publike, si sheshe e rrugë. Kur bëhet normë që ushtruesit e fesë islame, në xhami të caktuara, sidomos në qendër të Tiranës, dalin jashtë oborrit të xhamisë për t? u falur në trotuar, Policia ka detyrim t? u kërkojë dokumente identifikuese, për të verifikuar se ku banojnë dhe përse nuk e kryejnë ritin në xhamitë e lagjes apo fshatit të tyre, por tubohen në një xhami të caktuar, me ç? rast krijohet përshtypja se praktikuesit e fesë islame nuk kanë mjaftueshëm mjedise religjioze për ushtrimin e riteve të tyre.

Një prej ligjeve kushtetuese që kanë vlerën e parimit kushtetues është se gjuha zyrtare në Shqipëri është shqipja. Këtë detyrim kushtetues nuk ka pse të mos e respektojnë edhe bashkësitë fetare në ritet e tyre, kuptohet përveç zonave minoritare, ku në tempujt fetarë mund të kryhen ritet në gjuhën përkatëse. Kur pretendohet se ritet e një feje nuk mund të ushtrohen veçse në një gjuhë tjetër që nuk është shqipja, atëherë nuk kemi të bëjmë me një fe, por me një nacionalizëm religjioz, ushtrimi i të cilit si ritual fetar është i dënueshëm në Shqipëri. Nga kjo pikëpamje thirrja e ezanit në arabisht me megafon pesë herë ditën nga të gjitha xhamitë e Shqipërisë është një akt antikushtetues, i dënueshëm edhe nga Kodi Penal i Shqipërisë, si nxitje e urrejtjes. Ezani i thirrur në arabisht me megafonë nuk u adresohet praktikuesve të fesë islame në Shqipëri, se ata janë shqiptarë nuk janë arabë. Ezani i thirrur në arabisht me megafonë u adresohet shqiptarëve të tjerë jopraktikues të fesë islame, dhe është i llogaritur si provokim, si agresion psikologjik ndaj tyre, duke i ftuar që të nënshtrohen, të bien përmbys, sipas ritualit të faljes islame, se ky është fati i tyre i pashmangshëm.
Për artikujt e mësipërm në atë kohë Kryesia e Komunitetit Musliman të Shqipërisë bëri kallzim penal ndaj meje në Prokurorinë e Tiranës, me nënshkrimin e kryetarit të atëhershëm të KMSH, Haxhi Selim Muça. Paralelisht me të bëri kallzim penal edhe një shoqatë e quajtur Forumi Musliman i Shqipërisë. Kur Prokuroria e Tiranës, ktheu përgjigje se në artikujt e mi nuk kishte vepra penale, Forumi Musliman bëri ankim ndaj këtij vendimi në Gjykatën e Tiranës. Pas kësaj, gjyqtari i kësaj Gjykate Albert Meça, zhvilloi një gjykim për të cilin unë nuk kisha marrë dijeni dhe në 15 mars 2011 mori vendim që të shfuqizohej vendimi i Prokurorisë dhe kjo të vazhdonte hetimet e mëtejshme ndaj meje. Për të mbështetur vendimin e tij, gjyqtari Albert Meça falsifikoi artikujt e mi, gjë kjo lehtësisht e vërtetueshme. Kështu, Albert Meça më citon mua në pjesën arsyetuese të vendimit që të kem shkruar:
?muslimani shqiptar është armiku, me të nuk kam ç? të diskutoj, dhe me të as mund të diskutohet. Ai shfaq një barbari të thellë. Unë e urrej atë, se ai është bartës i një feje që shfaq hapur armiqësinë ndaj kombit shqiptar.?
Albert Meça madje as nuk thotë se në cilin nga tre artikujt e mi i kam shkruar këto fjalë. Sigurisht që ai e bën këtë që të mos i zbulohet falsifikimi. Fjalët e mësipërme i përkasin një paragrafi të tjetërsuar dhe të cituar me ndërprerje të qëllimshme për të ndryshuar kuptimin e tij, dhe që i përket artikullit tim ?Ylli i Kuq i Moskës dhe Guri i Zi i Mekës?.

Paragrafi i plotë është:
?Islami prish koherencën nacionale shqiptare. Derisa serbi e quan veten serb i krishterë dhe jo i krishterë serb, muslimani praktikant nuk e quan veten shqiptar musliman, por musliman shqiptar. Kjo do të thotë se shqiptarizmi i tij është fiktiv. Kur e pyet nëse e quan veten shqiptar musliman apo musliman shqiptar, tek ai befas shfaqet arabi. Gërvishte pak praktikantin musliman dhe pas shqiptarit në dukje tek ai do të dalë arabi. Për mua muslimani shqiptar është armiku, me të nuk kam ç? të diskutoj, dhe me të as mund të diskutohet. Ai shfaq një barbari të thellë. Unë e urrej atë, se ai është bartës i një feje që shfaq hapur armiqësinë ndaj kombit shqiptar.? (?Ylli i Kuq i Moskës dhe Guri i Zi i Mekës?, Gazeta ?Sot?, 26 maj 2010)
Nga paragrafi i plotë kuptohet se unë këtu shprehem për atë musliman i cili vendos fenë para kombit, i cili vendos arabishten para shqipes, i cili kërkon ezanin e thirrur në arabisht nga megafonët e minareve të xhamive, i cili refuzon Kushtetutën e Republikës së Shqipërisë me parimet e saj të laicizmit dhe të gjuhës zyrtare shqipe. Ndaj këtij tipi nuk mund të ekzistojë tolerance fetare. Nuk ka asnjë ligj në Republikën e Shqipërisë që të detyrojë ta respektojë këtë tip besimtari, as që të më ndalojë ta urrej atë dhe të mos e shoh si armik, madje ta shpreh këtë opinion timin lirisht, publikisht. Sepse ligjet për mbrojtjen e lirisë së fesë janë bërë për të mbrojtur ata besimtarë që ushtrojnë provokim e kamufluar si ritual fetar.
Gjithashtu, gjyqtari Albert Meça, në pjesën arsyetuese të vendimit tjetërson dhe citon të cunguar edhe fjalinë e radhës, të sjellë prej tij si argument se unë duhet të procedohem penalisht:
?Në këtë luftë xhamitë janë fortesat e ushtrisë armike, minaret janë tytat e topave të ushtrisë armike, islamikët praktikantë janë ushtarët armiq??
As këtë herë nuk thotë se nga cili artikull është shkëputur kjo fjali. Në fakt edhe kjo fjali është shkëputur nga artikulli i cituar më lart dhe paragrafi i plotë është ky:
?Islami i ka shpallur luftë kombit shqiptar, duke synuar që ta mbajë të ndarë nga Perëndimi. Në këtë luftë xhamitë janë fortesat e ushtrisë armike, minaret janë tytat e topave të ushtrisë armike, islamikët praktikantë janë ushtarët armiq. Strategjia është që hapësira shqiptare të shfaqet me një profil islamik, në shpërpjestim me numrin e muslimanëve praktikantë. Prandaj altoparlantët e minareve ulërinë arabisht, sikur kumtojnë triumfin islamik në këtë luftë. Ose kombi shqiptar do të ndahet nga Islami, duke u vetëdeislamizuar, ose Islami do ta mbysë kombin shqiptar.? (?Ylli i Kuq i Moskës dhe Guri i Zi i Mekës?, Gazeta ?Sot?, 26 maj 2010)
Edhe këtu çdo gjë është e qartë. Unë edhe në këtë rast shprehem kundër fesë të lejuar me rituale të kamufluar si provokim publik, çka është rasti i ezanit të thirrur në arabisht nga megafonët e minareve të xhamive.
Edhe citimi tjetër i bërë nga gjyqtari Meça në vendimin e tij është i cunguar qëllimisht për të tjetërsuar kuptimin e tij. Ja citimi i tij:
?Çdo xhami në Shqipëri? është një tank i Xhihadit? pra muslimani praktikant, për mua nuk është shqiptar, është armiku të cilin unë e urrej, dhe do ta luftoj??
As këtë herë nuk thotë se nga cili artikull është shkëputur kjo fjali. Citimi i tij i cunguar dhe i tjetërsuar është shkëputur nga artikulli im ?Kur lehja e qenit ndaj hënës quhet fe?. Paragrafi i plotë është:
?Unë çdo ditë e më tepër po bindem se as që ia vlen që të bëhet dallim tek muslimanët praktikantë, ndërmjet disave të supozuar si të moderuar, ndër të cilët janë zyrtarët e Komunitetit Musliman të Shqipërisë, në njërën anë, dhe radikalëve në anën tjetër. Derisa megaqenlehjen arabisht e organizon dhe ekzekuton pikërisht Komuniteti Musliman i Shqipërisë, atëherë për mua edhe ai është e njëjta gjë si fundamentalistët islamikë. Çdo xhami në Shqipëri, nga e cila ngrihet kjo qenlehje teknologjike arabisht për mua është një tank i Xhihadit. Çdo minare nga e cila lehet arabisht, për mua është një top, raketë apo hoëitzer, i Xhihadit. Çdo megafon minareje xhamije, nga i cili lehet arabisht, për mua është një mitraloz i Xhihadit. Çdo tingull i megaqenlehjes arabisht për mua është një predhë e lëshuar nga armët e Xhihadit, mbi kombin shqiptar, mbi dinjitetin dhe ardhmërinë tonë.? (?Kur lehja e qenit ndaj hënës quhet fe?, Gazeta ?Sot?, 4 qershor 2010)
Edhe citimi i fundit i sjellë nga gjyqtari Meça në vendimin e tij është i cunguar qëllimisht për të tjetërsuar kuptimin e tij. Ja citimi i tij:
?Unë nuk kam hezitim që të deklaroj, në media, prokurori, gjykatë, kudo, se, me vetëdije të plotë dhe me gjithë fuqinë time intelektuale dhe shpirtërore, do të nxis urrejtjen më të thellë, armiqësinë më të skajshme, ndaj bartësve të një feje, e cila e bën megalehjen teknologjike arabisht, vlerën supreme të saj.?
As këtë herë nuk thotë se nga cili artikull është shkëputur kjo fjali. Edhe ky citim i tij i cunguar dhe i tjetërsuar është shkëputur nga artikulli im ?Kur lehja e qenit ndaj hënës quhet fe?. Paragrafi i plotë është:
?A mund të pranohet pesë herë në ditë kjo megalehje arabisht, në emër të tolerancës fetare? Tolerancë ndaj kujt, ndaj njerëzve, apo ndaj qenve. Nuk ka tolerancë fetare ndaj qenve. Por kjo megalehje arabisht pranohet megjithatë në emër të tolerancës fetare. Kështu, i bie që kur qeni i leh hënës, të quhet akt fetar. Komuniteti Musliman i Shqipërisë na fyen dhe na poshtëron të gjithëve me këtë megalehje arabisht. E pastaj kryetari i Komunitetit Musliman, haxhi doktor (në megaqenlehje teknologjike), Selim Muça, kryeshefi i Xhihadit teknologjik në Shqipëri, ngrihet dhe bën kallzim penal ndaj meje për nxitje të urrejtjes ndaj fesë islame, thirrje për urrejtje nacionale, përhapje të informative që shkaktojnë panik!. Unë nuk kam hezitim që të deklaroj, në media, prokurori, gjykatë, kudo, se, me vetëdije të plotë dhe me gjithë fuqinë time intelektuale dhe shpirtërore, do të nxis urrejtjen më të thellë, armiqësinë më të skajshme, ndaj bartësve të një feje, e cila e bën megalehjen teknologjike arabisht, vlerën supreme të saj. Unë nuk kam hezitim që të kërkoj deislamizimin e Shqipërisë dhe të shqiptarëve, ndalimin e Islamit me ligj, si feja e identifikuar me këtë megalehje teknologjike arabisht.
Që atëherë kanë kaluar më shumë se katër vite. Nëse gjyqtari Albert Meça e ka harruar këtë histori, unë nuk e kam harruar aspak. Me këtë vendim prej falsifikatori i ashtuquajturi gjyqtar, Albert Meça tregon se nuk është gjë tjetër veçse një bastard terrorist islamik. Secili e kryen terrorizmin islamik me mjetet që ka në përdorim. Meqënëse shteti i ka dhënë Albert Meçës togën e zezë të gjyqtarit, ai e përdor atë si flamurin e zi të Xhihadit. Unë do të ve në lëvizje gjithë procedurën e nevojshme ligjore që ky terrorist islamik të dëbohet nga trupa gjyqësore shqiptare. Institucionet përkatëse shqiptare kanë detyrim të merren seriozisht me këtë xhihadist me togë të zezë, ndryshe pastaj më lind e drejta mua që të përdor forcat që jam në gjendje të ve në lëvizje për ta shtypur këtë krimb terrorist islamik.