E fundit!

10:31 Kronika

I arrestuar për vrasje/ Ekstradohet nga Italia anëtari i grupit kriminal

Në vijim të bashkëpunimit të Interpol Tiranës me Interpol ...

Kalinihta Eladha

1 Korrik 2015, 19:41, Opinione CNA

Nga Edison YPI

Si fqinjë gjeografikë dhe historikë që jemi na përket t’i bëjmë Greqisë së sëmurë ndonjë sugjerim për shërim.
Për t’i rënë shkurt dhe drejt, të dali nga hukubet, Greqia s’ka çfarë të bëjë tjetër përpos të shesi.
Të shesi, por çfarë të shesi ?
Shitja e ishujve nuk është zgjidhje. Gjymtyrët e Greqisë nuk u përkasin vetëm grekëve të sotëm por edhe grekëve të ardhshëm të pafajshëm. Pra Greqia nuk i shet dot gjymtyrët e saj. Por mund të shesi gjymtyrët e grekëve.
Mund të shesë, ta zemë, kokat e nja 1 milionë grekëve fajtorë të katastrofës.
Edhepse është vështirë t’i cilësosh, në vështrim të parë s’duket e pamundur. Por del një problem. Është oferta, por për shkak të pasojave tmerruese të eksportimit anembanë botës të budallallëkut grek, mungon kërkesa.
Të shesin të gjithë grekët njërin sy, të majtin ose të djathtin sipas dëshirës, mund të ishte një zgjidhje. Treg për sy ka. Sidomos tani nga përdorimi i kompjuterit që shikimi i njerëzve po keqësohet dita-ditës, në tregun e organeve syri është një produkt që paguhet mirë. Duket si biznes shpëtimtar. Por nuk është. Sepse ngaqë kompjuteri dëmton njësoj të dy sytë, askush s’të blen një sy, por vetëm dy. E greku, sado t’i dhimset Greqia, nuk mund t’i shesi të dy sytë. Për më tepër që në këtë eventualitet Eladha do mbushej me miliona Homerë të cilëve dalja nga kriza përderisa nuk do ta shohin, ajo dalje pa sy nuk paraqet anjë interes. Në fund të fundit më mirë me sy dhe me krizë sesa pa sy dhe pa krizë.
Për të njëjtat arësye që grekët nuk mund të shesin sytë nuk mund të shesin as veshët.
Shitja e një këmbe, një dore, një gjuri, disa brinjëve, disa gishtave, a një shpute këmbe, të nja 3 a 4 milionë grekërve, janë të mundura. Realizimi i kësaj shitjeje që do ta mbushte Greqinë me të gjymtuar edhe mund të kapërdihej. Por çmimi i ulët i blerjes së këtyre gjymtyrëve në tregun e protezave e bën të paleverdisshëm edhe këtë variant.
Zemra nuk shitet. Se po u vu në diskutim edhe shitja e zemrës helene, pastaj më mirë merri hidhi në det të gjitha, Lashtësinë, filozofët, Gjuhën, Panteonin, Mitologjinë, Athinën, Pireun, buzuqet, të tëra.
As mushkëria. Se edhe mushkëria, duke qënë e vetme si zemra, është vitale.
Por ekziston veshka. Që Perëndia e ka bërë dy. Pa një prej të cilave mund të jetohet.
Të bëjmë një hesap. Ta zemë se 10 milionë grekë do shesin nga një veshkë. Në tregun ndërkombëtar të organeve, një veshkë sot paguhet rreth 20.000 Euro. Me këtë çmim Greqia do fitonte 200 miliardë Euro. Goxha shifër. Eladhës do t’i kthehej frymëmarrja, do niste t’i qarkullonte gjaku. Duket zgjidhje e paqme. Por nuk mund të jetë immediate. Duhet pritur derisa të mësojmë nëse mund të dalin apo jo 10 milionë grekë që për të mirën e Eladhës ta shesin vullnetarisht njërën veshkë. Deri atëhere duhet shqyrtuar ndonjë variant tjetër.
Ekziston një mundësi.
Pasi t’i sigurojmë se nuk do apliojmë asnjë lloj racizmi, nuk do t’i provokojmë me banda, nuk do përdorim “fshesa”, nuk do t’i rrahim, nuk do t’i lemë pa ngrënë dhe nuk do t’i mbyllim nëpër biruca, t’i ftojmë grekët të vijnë të punojnë në Shqipëri. Ku do paguhen. Jo me Euro, dhe as me Dollarë, e aq më pak me Dhrahmi, por me Lekë. Lekët e kursyera nga puna në Shqipëri, grekët do t’i dërgojnë pranë familjeve të tyre në Greqi në stilin e njohur “Jepni për Nënën”.
Përndryshe Eladhës s’i mbetet tjetër veçse t’u thotë stepave “Kalimera”, ndërsa Europës, Amerikës, NATO-s, dhe gjithë të tjerave “Kalinihta”.