E fundit!

12:23 Aktualitet

Ja kush e merr drejtimin e Policisë së Vlorës

Edvin Ndreu i renditur me 84 pikë në garën për drejtoritë ...

Nje mesazh nga Marko Bello per 24 vjetorin e PS-se

12 Qershor 2015, 22:07, Opinione CNA

Nga Marko BELLO

Cdo 12 qershor socialistet ishin mesuar te festonin pervjetorin e themelimit te Partise Socialiste, ne fakt partia me e madhe ne Shqiperi. 24 vite me pas, pra ne 12 qershor 2015, kjo feste mezi u permend, a thua se partia nuk ekziston me, ndonese ajo ka dy vjet qe eshte rikthyer ne pushtet dhe qeveris Shqiperine se bashku me Levizjen Socialiste per Integrim dhe aleate te tjere.

Ne nje koment te titulluar “Nje urim ne festen e PS”, deputeti Ben Blushi, i vetmi ze kritik qe ka mbetur ne kete parti, vinte ne dukje paradokset qe karakterizojne Partine Socialiste, e cila duket se nuk ka ndryshuar vetem “lekuren”:

Sipas Blushit, “Partia Socialiste nuk zbaton më asnjë rregull. Atje askush nuk votohet, askush nuk zgjidhet, askush nuk mblidhet, askush nuk zgjedh dhe askush nuk mbledh. Partia Socialiste ka vetëm pushtet. Ajo ka drejtori por nuk ka votim, ka bashki por nuk ka zgjedhje, ka ministri por nuk mbledhje, ka qeveri por nuk ka demokraci. A u përgjigjet të varfërve? Them se jo. Ata e votojnë për konvencion por në këmbim nuk marrin asnjë koncesion. Partia Socialiste për të varfërit është një argëtim estetik. E shohin në televizor, si një serial, por nuk kanë të drejtë të ndryshojnë as skenarin dhe as personazhet e saj. Eshtë një serial që prodhon kënaqësi. Çdo pasdite. Eshtë partia e shtëpiakëve që merren me politikë. Asgjë më shumë. Ajo nuk u jep atyre as punë, as shpresë dhe as demokraci.

Nëse je i varfër nuk e përfaqëson dot më Partinë Socialiste. Nuk je dot deputet i saj, as kryetar bashkie, as kryetar i partisë në qytet, as kryetar në fshat dhe po aq të vështirë e ke të punosh në administratën e saj. Partia Socialiste ka me të varfërit raportin që ka një serial televiziv. Ajo prodhohet për ta, me kushtin që ata të mos e ndryshojne atë. Të varfërit janë blerësit, por jo prodhuesit. Ata janë shikuesit, por jo regjisorët e saj. Ata janë luga, por jo ushqimi. Janë mjeti, por jo qëllimi. Jane vota, por jo pushteti. Ata nuk janë shteti, por mileti.”