A party is great by its ability to absorb the gray electorate

2023-08-29 11:19:00, Opinione Ardi Stefa

It took 48 years for research to confirm that the particle predicted by Peter Higgs and named after him.
It is more likely that efforts to prove whether there is a DP, or whether the first pluralist party will cease to exist, having closed its 32-year cycle, will be proved or disproved much, much sooner. Currently, there are no certain predictions. And that's because the "DP experiment" has two clear and defined questions to test.

First, if the DP as we know it can survive as we know it or with some changes in the new party system, as it is appearing in Albania.

Secondly, if the DP as we know it has people, ideas and human resources that will enable it to adapt to this new party system.

Do not rush to answer.
The unknown and undefined parameters of the equation are incalculable.
PD is already divided into three parts: PD1, PD2 and middle PD.
One of the PD does not want anyone from "Bravat". The other DP does not want Berisha and none of "Vareta" with a culminating moment on January 8.
The central DP, as always waits, with the shellfish willing to submit to the winner.
It is not even clear whether the leadership of the three DPs or the people trying to play a role in this effort know exactly what they are up against. Because, beyond the conventional rhetoric of all parties, the truth is simple, bitter and harsh.

DP, all three DPs have to face a major disadvantage, which is at the same time its only advantage: the past. It is an important political force that ruled for many years with its ups and downs. Which has a great weight for the achievements, but also with a great weight of responsibility for the achievements but also for a very large part of the sins of the 32-year transition period.

In other words, today's PD neither originates from the Virgin Mary, nor is it sinless. It carries on its back 32 years of history - with its good and bad...

Në rrethana të tjera, në kushte normale politike, zgjidhja thjesht do të nxiste një debat të njohur. Çfarë mbajmë nga PD, çfarë hedhim.
Kam shumë frikë se në kushtet aktuale nuk mund të ketë një diskutim të tillë.
Tendenca e lindur e shoqërisë dhe e politikës shqiptare është t'i flakë të gjitha - dhe çfarëdo që të vijë…

Si i përgjigjet vetë PD kësaj klime? Zakonisht nga mungesa e fjalës dhe e argumentit.

Nuk ka dyshim se lufta mes tre PD-ve është e madhe dhe ushtria është e demoralizuar dhe e shkatërruar. Por kjo nuk është arsye për të shfuqizuar pasuesit.
Pavarësisht se përçarja ka shkuar aq thellë në radhët e anëtarëve, saqë kur cilësoheshin si të Bashës apo të Berishës, nxitonin për në shtëpi të pyesnin nënat, se mos kishin kryer ndonjë mëkat në rininë e tyre. Dhe pasi merrnin përgjigjet negtive, apo testet e ADN-së, i turreshin përsëri me egërsi njëri- tjetrit.
Me vrullin, nxitjen dhe bekimin që merrnin nga liderët e tyre...

Shumë parti tradicionale kanë pësuar kolapse të tilla apo të ngjashme pa diskutim mbi ekzistencën apo mbijetesën e tyre. Ata rigrupohen, përshtaten dhe vazhdojnë.

PD e ka të vështirë, pothuajse të pamundur. Sepse nuk duan vetë liderët, të cilët sakrifikojnë militantët e militarët për interesin e tyre.

Është sigurisht e vërtetë që barra aktuale e PD është shumë e rëndë. Ajo mbart jo vetëm dhimbjen e disfatave të njëpasnjëshme elektorale; jo vetëm dhimbjen për përçarjen partiake, por edhe përgjegjësinë e një falimentimi politik kombëtar.

Duket e padurueshme sidomos për ata që morën pjesë personalisht në dështim, për ata që e personifikojnë. Me fjalë të tjera, vështirësia më e madhe e tre PD-ve është të kapërcejnë rrënimin, në të cilin ata luajtën një rol sipas përgjegjësisë që kishin.

Dhe më e çuditshmja është që PD mendon se duke bërë të njëjtat veprime, rezultati do të jetë i ndryshëm. Apo, metaforikisht, përpiqen të bindin pasagjerët e Titanikut të udhëtojnë me të njëjtin ekuipazh, të ndjekin të njëjtën rrugë drejt ajsbergut, të përplasen dhe të mbyten, teksa orkestra luan në kuvertë.

Por jam i sigurt që nuk është aspak aq e thjeshtë.

Sigurisht që mund të nisin duke u parë në pasqyrë, por duket se nuk i tërheq metoda: të gjithë tregojnë lehtësisht personin pranë tyre dhe pak shohin veten.

Sepse pyetja tjetër që i shqetëson është edhe më e ashpër. A ia vlen të kesh PD? Dhe nëse po, si?

Si një klub veteranësh të parakohshëm politikë që rrëfejnë kujtimet e tyre të "epokës së Berishës"? Si PD1 që mundi PD2? Apo si një lëvizje më e gjerë progresive, reformuese dhe modernizuese?

If the last answer is correct, then things are extremely simple.

DP deserves to exist, provided that those reformers and progressive politicians are found for whom names and the past will not be obstacles on the way; these must find the human resources to supplement it with human resources and make it a visionary and reliable political force.

Who are they? I do not know! But everyone should have one thing clear: A party is great because it is not based and relies only on its members, who defeated the members of the other party in the elections.
A party or a faction is great because of the strength it has to attract the gray electorate, which is always the majority, which is much more than just members.