web counter
LEXO PA REKLAMA!

SHKARKO APP

E fundit!

x

Katërshja

2026-07-06 15:04:00, Editorial CNA

Katërshja

Ka një pyetje që prej kohësh në sistemin e drejtësisë kërkon përgjigje. Në cilin moment u shndërrua Gjykata Kushtetuese në GJKKO, Gjykatë Apeli dhe Gjykatë të Lartë, të gjitha njëherësh?

Kjo është pikërisht përshtypja që krijohet sa herë në derën e saj troket një dosje me peshë politike. Në teori, Gjykata Kushtetuese kontrollon vetëm nëse janë respektuar Kushtetuta dhe të drejtat themelore.

Nuk vlerëson prova. Nuk analizon fakte. Nuk vendos nëse ekziston dyshimi i arsyeshëm. Nuk zëvendëson gjyqtarët penalë. Në praktikë, të paktën në disa çështje me profil të lartë, duket se dikush nuk e ka lexuar këtë pjesë të Kushtetutës.

Kur çështja lidhet me Erion Veliajn, me SKY ECC apo me procese të tjera që prekin figurat më të fuqishme politike, papritur Gjykata Kushtetuese zbulon talente që as vetë ligjvënësi nuk ia ka njohur. Ajo nuk mjaftohet të kontrollojë Kushtetutën. Fillon të peshojë provat, të analizojë standardet e procedurës penale dhe të rivlerësojë punën e gjykatave të posaçme, sikur të ishte shkalla e katërt e gjykimit.

Në krye të këtij aktivizmi juridik shfaqen vazhdimisht të njëjtët emra: Sandër Beci, Gent Ibrahimi, Sonila Bejtja dhe Fiona Papajorgji. Të katërt pa asnjë përvojë në gjyqësor dhe të shantazhueshëm.

Askush nuk ua mohon të drejtën të kenë mendime juridike, por problemi fillon kur mendimi juridik zëvendëson Kushtetutën.

Kulmi u arrit kur në mendimin e pakicës Sonila Bejtja arriti në përfundimin se “dyshimi i arsyeshëm” duhet të provohet “tej çdo dyshimi të arsyeshëm” apo “nuk po bëj vlerësimin e provave edhe pse mund ta bëj”.

Nëse ky standard do të bëhej ligj, procedura penale shqiptare do të duhej të rishkruhej nga faqja e parë. Do të duhej që prokurori të provonte fajësinë përfundimtare të të pandehurit përpara se çështja të shkonte në gjyq. Me pak fjalë, gjykimi do të bëhej i panevojshëm, sepse gjithçka do të duhej të provohej para se gjykimi të fillonte.

Është e vështirë të imagjinohet një përmbysje më e madhe e logjikës së procedurës penale.

Ndërkohë, gjyqtarët e GJKKO-së, Apelit dhe Gjykatës së Lartë analizojnë mijëra faqe dosje, dëgjojnë palët, zhvillojnë seanca dhe marrin vendime të arsyetuara. Pastaj vjen Gjykata Kushtetuese dhe krijohet përshtypja sikur u thotë: “Faleminderit për mundin, tani do ta gjykojmë ne çështjen nga e para.”

If this is the new constitutional model, then perhaps we should openly accept it and change the text of the Constitution as well. Let's write that Albania has four levels of criminal trial and that the fourth is called the Constitutional Court.

But the Constitution does not say that. It says quite the opposite. A constitutional court is not measured by the number of cases it intervenes in.

It is measured by the ability to know where its powers end. Because the most important limit for a Constitutional Court is not the one imposed on others. It is the one that the Constitution has imposed on it itself.

And it is precisely this boundary that seems to have been crossed in some of the most important political issues of recent years. This Constitutional Court has forgotten its boundaries and in this case justice does not win. The Constitution loses. /CNA





14:32 Editorial Elvi FUNDO

Who is protesting?!

The ten-day protest that began in Tirana after an incident...

Lajmet e fundit nga