"Dalldi Dashurie"/ Tregimi i Krishtlindjes

24 Dhjetor 2022, 09:48, Blog Agim Xhafka

"Dalldi Dashurie"/ Tregimi i Krishtlindjes
Hysa është fqinji im. Banon tek shkalla ngjitu,por ballkonet tona shohin njëra-tjetrën. Na ndodhte shpesh të dilnim në të njëjtën kohë e përshëndeteshim. Në një nga këto takime mësova se quhej Hysë,qe nga nj? fshat i Durrësit.

Gruan ia thirrnin Mynever,kishte dy çuna në Itali,ishte bërë gjysh e u gëzohej këtyre ditëve,pas 20 vitesh internim në Tepelenë. U vendos në Tiranë në vitin 1991,por u tmerrua kur i iken çunat që ishin 16 njëri e 13 tjetri.

Gruaja gati iu çmend. Vetë harrohej pas punës si bojaxhi. Por vitet iu dhanë të drejtë djemve. Ata u rregulluan në Itali,u martuan,u bënë me nga dy fëmijë sejcili.

Hysa doli në pension minimal se nuk kishte vite pune në shtet,e shoqja nuk përfitoi gjë,paçka se në internim nuk mungoi një ditë në arat e kooperativës. Shyqyr fëmijët që u nisnin para çdo muaj e gjallonin buzagaz.

Deri vjet kur Myneverit iu shpif një sëmundje e rëndë në tru. U dëshpëruan të gjithë. Por çunat nuk u menduan dy herë. E rrëmbyen të ëmën,e hipën në avion e drejt në spital në Bergamo. Hysa me celular në dorë. Çfarë mësonte na e thoshte ne,të gjithëve. E shoqja ia hodhi sëmundjes e po rehabilitohej. Hysa i qeshur që në mëngjes.

-Javën tjetër do më vijë,-gëzohej.

E po bëhej gati.Para ca ditësh pashë tek ballkoni i tij nderur mbulesat e divanëve dhe perdeve. I kishte larë që e shoqja ta gjente shtëpinë dritë.

Por dje më hypi një merak i madh. Mbulesat rrinin varur tek telat e ballkonit. U bë ditë që nuk i hiqte. Pse?

-Mos i ka ndodhur gjë,-i thashë gruas.

Ika shpejt,trokita tek porta e tij. Asnjë zhurmë. I bije cel ,dëgjoj zilen brenda shtëpisë. Bërtas e bërtas deri sa më kap paniku e lëshohem me gjithë forcën mbi derën e tij. Shqyhet krejt e sulem brenda duke bërtitur,Hysë,o Hysë...

E gjej poshtë një dollapi. E kishte mbuluar nga gjoksi e poshtë. I nxirë krejt. E çojmë në spital.Për fat isha në kohë,por tre brinjë qenë krisur.

Afër dy ditë isha ashtu,-më tha.-Do vinte Myneveri e doja ta ktheja krevatin nga dritarja. Eshtë një akacie e madhe përballë që na kujton akacien e përqëndrimit kur ishim të dënuar. Atje rrinim mbasditeve,nën gjethet e saj.

Flisnim për të ardhmen se pema është si jeta të sjell gëzim e ëndërra. Por dollapi,si polici i dikurshëm,më ra sipër,ma ndali gëzimin.

Hysa qe rinuar këto ditë. Shëndeti i Myneverit e kishte kthyher pas në kohë. Po rijetonte dashurinë e vet.

Sipas moshës vërtet,por zemra i qe dorëzuar ritmit të athershëm,rrihte fort e sillte ngaz?llim në atë fytyrë të rreshkur,të tharrë e të fishkur,por mbushur me lumturi e hare. Sytë,si ketra të ngopur,kërcenin plot dritë sa andej këndej.

-Mos i trego Myneverit për lajthitjet e mija,-ma kërkoi si i zënë në faj adoleshetësh.
-Quaje sekret mes vëllezërish,-i premtova.

E sytë m'u njomën prej gëzimit të tij,prej dashurisë së vonë që vërtet nuk djeg,por ama e ngroh dhe e ngazëllen njeriun e vuajtur Hysë…/CNA.al