The choice the Italians made shows that the past is no longer enough

2022-09-26 12:51:00, Editorial Elvi FUNDO

The choice the Italians made shows that the past is no longer enough

Giorgia Meloni

Giorgia Meloni's victory in Rome is at the top of the world's media headlines.

CNN, in a comment on the Italian parliamentary elections, writes:

"Italy has not had such a right-wing government since World War II."

The winners of the elections, although they are considered right-wing and Eurosceptic, reject the accusations that this victory is related to the legacy of Bennito Mussolini. And in the end it can really turn out like this!

Por sot rezultatet e dueleve elektorale bëjnë të mendohesh dhe duhen analizuar gjatë nga këndvështrimi i votuesit që zgjodhi. Analiza e Italisë duhet dhe kërkon analizë për sjelljen politike të liderave që ka prodhuar Europa në këto vite.

Grafika - Rezultatet e zgjedhjeve në Itali/ E djathta merr 44% të votave
26 Shtator, 11:37

Sigurisht Shqipëria nuk mund t’i largohet kësaj analize, me gjendjen e mungesës së lidershipit në drejtimin e Partisë Demokratike nga njëra anë dhe të boshllëkut së lidershimit të gatshëm përtej Ramës, që reflektohet dhe në Partinë Socialiste.

Në Itali dueli elektoral në një nga zonat elektorale të Milanos, e quajtur “Sesto San Giovani”, zonë në rajonin e Lombardisë, përplasi dy emra simbolikë në historinë italiane.

Emanuele Fianno

Partia Demokratike Italiane (PDI), përfaqësohej nga Emanuele Fianno. Fianno është arkitekt dhe djalë i të vetmit hebre të mbijetuar nga kampi shfarosës i Auschwitz, Nedo Fianno.

Përballë kishte Isabella Rauttin, vajza e Puno Rautti, lideri i të djathtës neofashiste në Itali. Rautti që në fund të viteve '60 u akuzua për terrorizëm, ishte gazetar militant i së djathtës neofashiste dhe arriti të bëhej lider me qëndrime publike në të cilat glorifikonte fashizmin.

Dje, në zgjedhje, e bija e liderit neofashist, mundi të birin e të mbijetuarit nga Auschwitz - 45% me 30%.

Isabella Rautti

Një rezultat që mund të merret si simboli i zgjedhjeve parlamentare të 25 shtatorit në Itali e që duhet analizuar për të kuptuar se çfarë ka ndodhur me votuesin italian kur zgjodhi të paktën midis këtyre 2 kandidatëve.

Minimumi që dëshmon ky rezultat është se e shkuara nuk mjafton, e shkuara nuk kushtëzon dot më. Origjina e atij që synon të marrë lidershipin nuk mjafton më. Jeta e prindit, nuk bind më votuesin për të birin apo nuk kushtëzon më votën kundra birit.

Në një epokë të re, mes frymës liberale ku shoqëria civile është fokusuar përshembull deri tek liritë personale përfshirë ato të identitetit seksual, është e tejkaluar analiza mbi "CV-në e babait".

Qendra e djathtë fiton zgjedhjet në Itali/ Giorgia Meloni, pritet të jetë kryeministrja e parë femër
26 Shtator, 08:07

Nëse shtrihet në Shqipëri kjo analizë atëherë do kuptojmë që votuesi shqiptar e ka bërë prej kohësh kapërcimin e epokave, përpara dhe pas dikaturës.

Sot nuk bindin më artikulimet e Sali Berishës për rrezikun e atyre që ai i quan "pinjollë të bllokut". Shqiptarët e kanë zgjidhur me kohë ngërçin e zgjedhjes apo refuzimit sipas parimit "është djali/vajza e filanit".

Të besosh se në politikën e vitit 2022, mund të jetosh, apo të imagjinosh të fitosh, me shprehje dhe artikulime të vitit 1991, është varfëri kauzash dhe mjerim idesh.

Të besosh sot, pas 30 vjetëve demokraci që Partia Demokratike, qenkësh vetëm parti e pasardhësve të ish të persekutuarve do të thotë të mos njohësh jo vetëm votuesin dhe elektoratin shqiptar, por as realitete në rradhët e kundërshtarit politik, në rradhët e të cilit (deri në përfaqësimin më të lartë) militojnë pasardhës të ish-të përndjekurve, të atyre që PD e di që akoma janë votues të vet të verbër.

Sali Berisha

Shqipëria ka ecur shumë më shumë sesa artikulimi i Sali Berishës apo ndonjërit që beson se thjesht duke i vjedhur fjalitë Berishës, mund të shpallesh automatikisht "Berish".

Problemi i PD nuk është mungesa e votuesve, por mungesa e lidershipit që i fton ata në votim.

Sjellja tipike, e rregullt dhe sistematikisht humbëse është shfaqja që jep përditë opozita shqiptare.

Simbol ishte sjellja qesharake dhe e shëmtuar gjatë zgjedhjes së Presidentit! Në atë shfaqje pamë një tufë njerëzish pa lidership që torolliteshin në diskutime për emrat, për të fshehur PROBLEMIN duke shpikur problemet.

Në debatin për Presidentin, ajo, PD-ja e vërtetë, siç pretendon Alibeaj, u hallakat në diskutime emrash, në lista me kandidatë ku secili përmendte emrin e shokut të ngushtë, ndërsa Rama tallej dhe priste i qetë dështimin e liderve pa lidership që pretendojnë të jenë PD-ja e vërtetë.

PD-së i mungon lidershipi politik, jo lista e shoqnisë. Elektorati shqiptar nuk bëhet për vete thjesht meqë psh Enkelejdi thote "jam ish i përndjekur". Elektorati shikon dhe vlerëson lidershipin. Edhe të Enkeledit! Sidomos të Enkeledit!

Selia e PD-së

Elektorati di më shumë sesa drejtuesit e opozitës për kuptimin që ka një negociatë politike.

Elektorati e di, shqiptarët e trajnuar tashmë në një ekonomi biznesi shpesh të egër, e dinë që rregullat e kompromisit kërkojnë që propozimi të jetë i pjekur.

Propozimi i Presidentit ishte propozim politik dhe në politikë, aq më shumë kur je në opozitë, propozimi përveçse i pjekur duhet të jetë i tillë që të nderojë opozitën, jo sepse kandidaturat që propozohen janë shokët e deputetëve të saj, por për shkak se janë më shumë sesa opozita e zgjedhur.

Propozimet e opozitës duhet të obligonin mazhorancën, jo sepse mazhoranca mund të trembej prej tyre, por për shkak se ajo nuk mund t’i refuzonte ato pa u skuqur dhe pa marrë përsipër fajin e abuzimit me pushtetin.

Lidership bën ai që tregon sesa të shëndosha i ka mullaqet e veta. Jo sesa trima kanë qenë të parët e fisit të vet.

Proceset politike bëhen të tilla që njerëzit të kuptojnë aftësinë e opozitës për të bërë detyrën dhe jo që të shohin sesi pasi maxhoranca ndan thelat e pushtetit, opozita bën të njëjtën gjë me ato që beson se i takojnë.

The barren debate, for example, within the opposition (in closed meetings or television studios), about family origins, is all a debate that hides the real problem and the lack of leadership of the PD remnants, to exercise responsibilities.

The Italian elections clearly proved at least that the origin of the candidates is no longer enough. The Italians were no longer convinced by the successor of the Auschwitz detainee. The successor of the leader of a neo-fascist party convinced them.

What the Italians wanted beyond the result on the political forces, this will be seen later.

But our problem here is that the opposition does not understand what the Albanians want and then they cry that Rama has stolen the electorate from them!/ CNA.al