E fundit!

19:37 Aktualitet

Mbahet protesta e 25-të kundër qeverisë, qytetarët ‘sfidojnë’ shiun

Këtë të mërkurë ka nisur grumbullimi i qytetarëve për prot...

Lufta e Ukrainës dhe enigma e Putinit

12 Qershor 2022, 09:17, Blog Holman W.Jenkins

Foto ilustruese

Vladimir Putin mund të ketë zhgënjyer në raport me shumicën e synimeve që ka pasur në këtë luftë. Por është e sigurt se ai po arrin më të rëndësishmin prej tyre, duke e neutralizuar plotësisht shtresën e mesme urbane e të arsimuar të Rusisë, që ishte kërcënimi real për regjimin e tij.

Cilado qoftë e vërteta mbi ankesat e tij ndaj NATO-s apo hipokrizinë perëndimore, këto nuk janë motive të arsyeshme për luftën që nisi në fundin e muajit shkurt. Shkatërrimi i infrastrukturës dhe i produktivitetit të një territori që ju propozoni të aneksoni, duke armiqësuar 44 milionë banorët e tij, nuk është një qëllim i dobishëm, përveçse qëllimi është diçka tjetër.

Edhe sikur të besonte se forcat e tij do të hynin me lehtësi në Kiev, siç ishte edhe plani fillestar, Putin e dinte se nuk po dërgonte forcë të mjaftueshme për të vënë nën kontroll Ukrainën në kufijtë e saj perëndimorë.

Dhe kjo na thotë diçka tjetër: Qëllimi i tij ishte destabilizimi, të krijonte një konflikt me Perëndimin, të shkatërronte Ukrainën, në mënyrë që shfaqja e saj si një shoqëri e begatë dhe reformuese të mos kërcënojë dot qëndrimin e tij në pushtet.

Presidenti Bajden u këshillua me të drejtë që të hiqte çdo lloj ndalese për të penguar pushtimin e Putinit. Për tani ka nga ata që shqetësohen për një konflikt të rrezikshëm dhe të pafundmë. Është për ardhur keq që vendet e NATO-s nuk kanë pasur një lloj dominimi në fillim të krizës.

Për shembull, duke zhdukur të ardhurat e Rusisë nga energjia, dhe e kushtëzuar këtë me arritjen e një armëpushimi. Tani SHBA e gjen veten të nënshtruar ndaj ukrainasve, falë rezistencës së tyre të papritur dhe llogaritjeve të gabuara të Putinit.

Nëse zërat për shëndetin e tij të keq janë të sakta, kjo vetëm sa e thekson dëshirën e tij për kontroll, dhe e shkurton kohën e qëndrimit të tij në krye të Rusisë. Ai mund të ketë fatin e liderit egjiptian Hosni Mubarak, i shtrirë në një shtrat spitali, duke ndjekur gjyqin e tij.

Një luftë kronike në Ukrainë, mund të sigurojë mbretërimin e Putinit edhe për 10 vjet të tjera, me një fushatë të gjerë për gjetjen dhe ndëshkimin e “tradhtarëve” dhe shtypjen e çdo opozite vendase. Dhe kjo qasje po funksionon.

“Elita ruse është bërë aq e shqetësuar se si të garantojë stabilitetin politik dhe të shmangë protestat, saqë është tubuar e gjitha rreth Putinit”- shkruan analistja e Kremlinit, Tatiana Stanovaja, e “Carnegie Endowment for International Peace”.

Mund të duhen vite që ushtria ruse të rikuperojë humbjet e trupave dhe armatimeve nga sulmet e saj të para në Ukrainë, por Putin mund ta shkurtojë kohën për këtë, me të ardhurat sado të pakta qofshin ato nga nafta. Nën udhëheqjen e tij apo të një pasardhësi, Rusia mund të bëhet e ngjashme me Korenë e Veriut, duke kërcënuar vazhdimisht me vazhdimin e luftës së saj të papërfunduar.

Rreziku i një lufte bërthamore duket i vogël, dhe ka të ngjarë të rritet vetëm në një rrethanë të pamundur: nëse një udhëheqës racional nga secila palë, mendon se një sulm bërthamor është i afërt, dhe se e vetmja mënyrë për të minimizuar shkatërrimet në shoqërinë e tij është duke shkatërruar sa më shumë nga arsenali i armikut përpara se ai të përdoret.

Moska dhe Uashingtoni janë praktikuar ndër dekada në menaxhimin e këtij rreziku, siç reflektohet ndoshta edhe në komoditetin në rritje të administratës Bajden përballë skenarëve të përshkallëzimit të konfliktit. Në fakt, asgjë nuk do t’i jepte më shpejt fund regjimit të Putinit sesa njerëzve që ka përreth, nëse ata do të shihnin se po i çon drejt një lufte bërthamore.

Pra, momenti për arritjen e një marrëveshjeje, që mund të rivendoste gjendjen e mëparshme apo diçka që i ngjan asaj që po kalon. Por deri atëherë do të duhet durim. Ashtu si me Luftën e Parë të Ftohtë, ne jemi përballë një tjetër pritjeje të gjatë që gjërat në Moskë të nisin të ndryshojnë.

Mund të duket e çuditshme ta përmendësh këtë fakt, por asnjë ushtri në botë në këto 30 vitet e fundit, nuk ka pasur më shumë përvojë në beteja sesa ushtria amerikane, nga luftimet kundër rebelimeve me njësi të vogla, deri te logjistika e lëvizjes së forcave me shumë divizione në pjesën më të madhe të botës.

Leksionet që po mësojnë SHBA dhe NATO nga lidhja e tyre e ngushtë me luftën në Ukrainë, do të jenë ndoshta të dobishme gjatë dekadave në vazhdim. Amerikanëve mund të mos u pëlqejë ajo që ka rezervuar për ta historia. Ngritja ushtarake e Kinës është veçanërisht shqetësuese.

Por siç na e kanë treguar rusët, luftimet aktuale në Ukrainë janë një shembull shumë i mirë nga i cili mund të mësojë shumë ushtria amerikane. Në njëfarë mënyre, SHBA është ende një vend i ndarë në këtë aspekt.

Përkthyer dhe përshtatur nga CNA.al