E fundit!

16:50 Aktualitet

Siguroi kushtet për të kryer vrasjen e Hajrullës dhe Matodashajt/ GJKKO shpall dënimin për Erio Zejnon

Gjykata e Posaçme ka dënuar me 7.4 vjet burg Erio Zejnon, ...

VELIAJ, KOHA TË HARROSH RAMËN DHE OBAMËN!/ NGA DRITAN HILA

13 Shkurt 2016, 13:48, Opinione CNA

Shirat e së shtunës shkaktuan përmbyrtjen e rradhës të segmenteve kryesorë të kryeqytetit. Këto përmbytje nuk janë më një fenomen sporadik, por kanë marrë një ferekuencë të disaherëshme brenda një sezoni dhe janë kthyer në problem për kryeqytetin.

Qyteti i shpallur si kryetar i qyteteve të shqipërisë nga Kongresi i Lushnjes, deri në fillim të viteve ?90, kishte një popullsi prej jo më shumë se 250 mijë banorësh, të shpërndarë në një sipërfaqe relativisht të madhe. Por nëntoka e tij nuk kishte asgjë moderne, që të mund t?i krijonte premisat e metropolit. Në më pak se dy dekada, kjo hapësirë u popullua nga gati 1 milion banorë. Për të përballuar këtë dyndje, hapësirat e mbetura bosh mes pallateve pesëkatëshe të komunizmit apo shtëpiave njëkatëshe të quajtura ?elbasanllije?, u mbollën me godina 12-13 katëshe që ngushtuan akoma më shumë rrugicat edhe ashtu anemike të Tiranës, qe nuk kishin parametra të tillë për të siguruar perspektivën e modernizimit, siç është nevoja e parkingjeve nëntokësorë. I prapambetur mbeti edhe sistemi i furnizimit me ujë dhe ai i ujërave të zeza. Tirana ende i evadon mbeturinat e saj me sistemet hidraulike të trashëguara nga komunizmi. Pas 25 vjetësh, kryeqyteti ka humbur shumë nga asetet e tij, ose ka qëndruar në vend, duke e shndërruar nga një qytet i zymtë i stilit sovjetik ku vetëm Bulevardi ?Dëshmorët e Kombit? kishte prekje perëndimore, në një geto të stilit amerikanolatin.

Por çfarë ndodhi, tashmë i takon historisë. Ajo që ka nevojë ky qytet, është një ndërhyrje e thellë mbi dhe nën tokësore. Hapja e segmentëve ndërlidhës rrugorë që të bëjnë të mundur lehtësimin e arterieve kryesore, është emergjenca e parë. Sot, për të kaluar nga Rruga e Kavajës në atë të Durrësit, duhet të dalësh në unazën e vogël ose në qendër. E njëjta gjë vlen edhe për segmentet e tjera. Rrugicat që i lidhin, nuk janë tjetër veçse shtigje të cilat venë në provë aftësitë e shoferëve për mos zhvatur llamarinat e makinave në muret kufizuese. Trotuarët, aty ku egzistojnë, janë aq të ngushta sa ecja në to, është provë aftësie ekuilibri për këmbësorët. I tillë mbetet edhe sistemi hidraulik i qytetit i cili është tejet i amortizuar. Dhe tani jemi në kohën kur gjendja është drejt kolapsit. Gjendje të cilën duhet ta zgjidhë Erjon Veliaj, Ai ka përballë disa sfida.

Ajo që i mungon së pari Kryetarit të Bashkisë, janë fondet. Kjo mungesë ka filluar që në kohën e Bashës dhe do të vazhdojë si pasqyrim i krizës së vendit dhe asaj botërore.

Problem tjetër i tij, është pavarësia nga shefi i ekzekutivit i cili i hoqi edhe kompetencën e lejeve të ndërtimit. Nuk mund të kuptohet një kryetar bashkie, të cilit i kanë hequr mundësinë e planifikimit dhe zbatimit të vizionit të tij. Megjithatë Veliaj e gëlltiti pa bërë zë.

Hapja e rrugëve, zgjerimi i trotuarëve, duhet të fillojë pasi të jetë bërë modernizimi i sistemeve të kullimit dhe ujërave të zeza. Për këtë detyrë, përveç fondeve, duhet kohë. Kohë e cila në sytë e votuesve nuk përmirëson menjëherë dhe prekshëm cilësinë e jetës së tyre. Dhe këtu vijmë tek modeli që ofron Veliaj. I cili ashtu si paraardhësit e tij, më shumë se ringjallja e Tiranës, i intereson shfaqja e momentit që t?i mundësojnë prezencën publike.

Kazanëve të plehrave portokalli ju doli boja, ngjyrave që do rilyhen pallatet do të zbehen rishtas, por ende nuk kemi një plan, sesi ky qytet do ti largohet getoizimit të tyre. Ngritja e një Tirane tjetër pas stacionit të trenit, nuk i duhet askujt. Të gjithë duhet ta kuptojnë se ndërtimi si epidemi që njohëm në vitet 2000-2010, ka marrë fund, pasi kaq ishte popullsia dhe kaq ishin paratë. Mungesa e punësimit dhe projekteve të zhvillimit të vendit, nuk krijon vende pune që kanë nevojë për metropole në përqëndrimin e tyre. Ndaj shumë nga fshatarët e ardhur në Tiranë këto 20 vjet, kanë filluar të kthejnë kokën pas , apo ikin në emigracion.

Ajo që duhet të bëjë Veliaj, është një punë e cila nuk ka lidhje me atë që bëri shefi i tij kur ishte në të njëjtin pozicion. Ajo që duhet të bëjë, më shumë sesa showman, është të kapi lopatën dhe fshesën. Duke u bërë i vetëdijshëm se nëse ka ndërmend të qëndrojë gjatë në politikë, nuk mund t?i shërbejë më as modeli i Ramës, as i Obamës. /dritare.net