web counter
LEXO PA REKLAMA!

SHKARKO APP

App Store
Google Play

E fundit!

x

Nga Ardi Stefa/ Eutanazia në politikë. Pse jo?

30 Gusht 2023, 12:44, Opinione Ardi Stefa

Nga Ardi Stefa/ Eutanazia në politikë. Pse jo?

“Vetëvrasja politike” dhe “eutanazia politike”

Ditët e fundit më ra në dorë libri i një gazetari të huaj, "Unë dhe vdekja ime", i shkruar përpara gati një dekade.

Libri u shkruajt pasi autori mësoi se vuante nga kanceri dhe se mjekët i kishin dhënë 3-6 muaj jetë. Në libër përshkruan në mënyrë tronditëse gjendjen e tij dhe shpjegon vendimin e tij për t'iu nënshtruar eutanazisë me argumente të forta, duke theksuar se është i vetmi kompetent për të vendosur për jetën dhe vdekjen e tij...

Por çfarë është eutanazia? Referenca e parë për këtë akt u bë nga filozofi anglez Francis Bacon në shekullin XVI, i cili shkroi se “Qëllimi i mjekësisë është të shërojë dhe të lehtësojë dhimbjen, jo vetëm kur ky lehtësim mund të çojë në shërim, por dhe kur ai mund të garantojë një vdekje të lehtë dhe paqësore.”

Ky qëndrim i tij, natyrisht, shkaktoi shumë mosmarrëveshje dhe kundërshtime të ashpra, kryesisht nga Kisha, sipas të cilave vetëm Zoti mund të menaxhojë jetën dhe vdekjen dhe meqenëse dhimbja ka vlerë për shpëtimin e shpirtit, askush nuk lejohet të ndërhyjë.

Megjithatë, vitet e fundit janë bërë përpjekje për legalizimin e eutanazisë me argumentin kryesor keqardhjen për personin që vuan, pa shpresë shërimi. Por, çështja e eutanazisë mbetet e hapur si moralisht ashtu edhe juridikisht...

Procesi i eutanazisë, megjithatë, në mënyrë alegorike mund të zbatohet edhe në jetën politike. Qoftë në lidhje me formacionet politike, qoftë me figurat politike. Domethënë të zbatohet një “eutanazi politike”...

Në jetën politike mund të flasim me analogji për “vetëvrasjen politike” dhe “eutanazinë politike”. 

“Vetëvrasja politike” mund të ndodhë kur një formacion politik, në një shoqëri demokratike, prezanton një program para popullit, u zgjodh me votën e tij për ta përfaqësuar atë si qeveri ose si opozitë, por pas zgjedhjes së tij, prishi plotësisht premtimet parazgjedhore, duke u shkëputur plotësisht nga populli, që e votoi, ose edhe jo.

Në jetën politike në mbarë botën, por shumë më shpesh në atë shqiptare, vërehet fenomeni i formacioneve politike që u zgjodhën me parulla ndryshimi dhe premtime të pazbatueshme, të cilat më pas politika shkatërruese për Shqipërinë, të cilat shpeshherë u refuzuan nga populli në procese të njëpasnjëshme zgjedhore. Ose formacionet politike që luajnë një rol udhëheqës sot janë në një disharmoni të hapur me kërkesat e popullit. Dhe populli shpeshherë i refuzon (ose edhe e kundërta) këto formacione politike për shkak të zgjedhjeve të gabuara politike të tyre ose, akoma më keq, rezultat i veprimeve fatale për interesat e Shqipërisë. E megjithatë ata këmbëngulin të pretendojnë një rol në qeverisjen e vendit...

Ky është, një rast i vetëvrasjes politike.

E njëjta gjë mund të ndodhë edhe me figurat politike. Me fjalë të tjera, politikanë, të cilët, ndërkohë që janë zgjedhur me një parti politike për të ndjekur dhe zbatuar një program të caktuar politik, ekonomik e social, humbasin peshë, distancohen ose u bashkohen hapësirave të tjera politike që, politikisht mbrojnë pozicione krejtësisht të ndryshme...

Zakonisht, këta politikanë janë refuzuar nga populli gjatë procesit zgjedhor... Me fjalë të tjera, edhe në këtë rast është një vetëvrasje politike...

Gjithashtu vihet re fenomeni i politikanëve, drejtuesve të këtyre formacioneve të dështuara politike, të cilët nuk mundën t'u përgjigjeshin detyrave të tyre qeveritare, për shkak të pamjaftueshmërisë, egoizmit apo ideologjive që këmbëngulin të jenë në plan të parë dhe të kërkojnë votën apo tolerancën e njerëzve duke iu drejtuar populizmit, premtimeve të pazbatueshme, por edhe metodave shpifëse, të rrezikshme për stabilitetin demokratik.

Dhe argumenti për obsesionin për praninë e tyre në arenën politike është se të tjerët, të huajt, kundërshtarët e tyre politikë janë përgjegjës për dështimin ose praninë e tyre shkatërruese. Një tjetër argument i tyre është se ata “mësuan nga gabimet e tyre”, sikur ushtrimi me shumë përgjegjësi të pushtetit nuk është detyrë apo mision, por një proces normal arsimor!

“Eutanazia politike” ndodh kur një formacion politik nuk vret veten nga gabimet dhe dështimet që përshkruam më sipër, por faktorët e jashtëm e detyrojnë tërheqjen e tij nga skena politike. Një shembull është një largim masiv i drejtuesve që shkakton ndarjen dhe zhdukjen e një partie politike...

Po kështu, eutanazia politike mund të ndodhë edhe me figurat politike, veprimi i të cilëve ka krijuar një shkelje në marrëdhëniet e tyre me bazën e tyre popullore. Në këtë rast, kryesia e partisë i tërheq nga skena politike, d.m.th. nuk i përfshin në listat zgjedhore...

Edhe kjo është një eutanazi politike...

Shekspiri ka shkruar diku: "Ai që vdes, me vdekjen e tij, i shlyen të gjitha borxhet". E njëjta gjë vlen edhe për politikën.

Formacioni politik i dështuar apo një politikan që “vdes” politikisht, i shlyen të gjitha borxhet!...

Populli ynë, sidomos në këto 32 vite tranzicion, ka qenë dëshmitar i kësaj dukurie të përsëritur: këmbënguljes së formacioneve politike të dështuara dhe figurave drejtuese politike për të vazhduar të pretendojnë një rol protagonist në ngjarjet politike, pavarësisht se e kanë mbyllur me kohë ciklin e tyre jetësor e historik.

Në këto raste, qofshin formacione apo edhe figura politike, një eutanazi politike do të ishte zgjidhje! Zgjidhje pa shqetësime politike, morale apo ligjore. Një zgjidhje ku fazën përfundimtare të procesit nuk do ta kryejë një mjek apo një klinikë, por populli me votën e tij!

Sepse, siç ka thënë Marksi: "Më mirë një fund i tmerrshëm, sesa një tmerr pa fund!”

 





14:26 Opinione Agim Xhafka

Djali me biçikletë

Kur hapa derën para m’u shfaq goca. Herë pas here ajo ...

Lajmet e fundit nga