E fundit!

11:47 Aktualitet

Video/ Bllokohet lëvizja në sheshin "Skënderbej", qytetarët të revoltuar, debatojnë me efektivët

Ditën e sotme në sheshin “Skënderbej” është zhvilluar fest...

Kundërshtari i vërtetë është në qendër!

14 Korrik 2023, 12:27, Opinione Ardi Stefa

Ardi Stefa

Shumë shkruhet e flitet për ridimensionimin, rifunksionimin, ristrukturimin dhe rirregullimin e skenës politike.

Shumica e analistëve në ato çka shprehin e thonë, përgjithësisht janë në kahun e gabuar!

Pothuajse të gjithë fokusohen në përpjekjet e PD-së zyrtare apo të “Rithemelimit” për t’u ringritur, për të reformuar pozicionet e tyre, në mënyrë që t'i përgjigjen kohës, skenës politike, por edhe dëshirave dhe perceptimeve aktuale të shqiptarëve, të marrin rolin e opozitës zyrtare dhe nesër të jenë alternativë qeverisëse.

Një pjesë tjetër analistësh përqendrohen te PS dhe roli i saj si mazhorancë e padiskutueshme qeverisëse dhe në faktin se si kjo mazhorancë qeverisëse duhet të kthehet edhe në alternativë politike e forcë programative.

Vetëm se asnjëra nga këto dy parti nuk është në gjendje të ketë qëndrime dhe të paraqesë propozime të afta për të paraqitur realitetin, për të paraqitur alternativat; për të joshur elektoratin me deklarata e qëndrime jopopuliste. Sepse, ndryshe nga sa besojnë e trumbetojnë shumë analistë rrogëtarë, qëndrime të tilla nuk ekzistojnë. Jo vetëm në Shqipëri, por askund në Evropë dhe në pjesën tjetër të botës.

Çdo gjë moderne e politikës, e cila i përgjigjet testit të logjikës, shprehet tashmë jo nga pozita apo opozita zyrtare, por nga partia, e cila në fakt është shumica; nga ata të cilët nuk votojnë në zgjedhje, por që, në fakt, mosvotimi i tyre është, mirë apo keq, qëndrim politik. Dhe kjo parti, e cila kryesisht i përket qendrës së djathtë liberale, është shumica.

Por cilët janë ata qytetarë që “aderojnë” te kjo parti?

Janë ata qytetarë, të cilët ngrihen në mëngjes për të shkuar në punët e tyre, që mbartin ankthet e përditshmërisë e të ekzistencës së tyre, që luftojnë e përpiqen të përballojnë detyrimet që kanë, herë me sukses, e herë jo!

Janë njerëzit e punës së ndershme, që shikojnë përditë që paratë e ndershme që fitojnë firojnë nga xhepat e tyre pa hyrë ende në to.

Janë ata qytetarë, të cilëve nuk u lexohet vota apo dëgjohet zëri; janë ata qytetarë, të cilët shikojnë sistemin politik, që i injoron dhe i përbuz. Që u drejtohet kur ka nevojë për ta, por që më pas i harron.

Pikërisht, këta njerëz të ndershëm mendoj se duan dhe kërkojnë atë që është e qartë dhe e kuptueshme: Një sistem politik, i cili të ketë mësuar nga gabimet e mëparshme me pasojat që dihen tashmë prej të gjithëve, të cilat qytetari i thjeshtë u ftua të paguante që të mos përsëriteshin.

Dhe, kur ky qytetar, i cili veç ka paguar sheh sjellje e praktika, të cilat i ka përjashtuar dhe nuk i ka pranuar të ripërsëriten, atëherë revoltohet, mbyllet në guackën e tij dhe abstenon, nuk voton.

Fati i politikës aktuale, qeverisëse apo që pretendon të qeverisë, tani e tutje, është i destinuar të tkurret.

E vetmja hapësirë që me të dhënat e sotme mund të qëndrojë dhe të ecë përpara me propozime funksionale për të ardhmen dhe rigjallërimin e shoqërisë shqiptare është pjesa gri, pjesa e moderuar, e cila i largohet retorikës përçarëse, agresive.

Me këtë nuk nënkuptoj abrogimin e të gjitha nocioneve tradicionale “konservatore” të politikës e retorikës apo pikëpamje të identifikuara me fraksione në favor të njërës apo tjetrës palë. As përdorimin apo keqpërdorimin e disa figurave groteske me pak ose aspak vetëdije për analizën sociale dhe konceptet e taktikave dhe strategjisë.

Te qendra paqësore, e cila kërkon përmbylljen e tranzicionit, votën, apo mosvotimin, e së cilës asnjëherë nuk e kanë lexuar apo kuptuar siç duhet, koncepti politik identifikohet me pikëpamjet e mirëfillta liberale, me idetë për sundimit e lirisë dhe respektimin e ligjit.

Këto në praktikë kanë të bëjnë me disa fusha të politikave, të cilat prekin jetën e përditshme të qytetarëve, funksionimin e institucioneve të ekzekutivit apo të pavarura dhe perspektivat e ekonomisë dhe shoqërisë.

Që këtu fillon kërcënimi real për qeverinë, elitat politike që kanë 33 vjet në Shqipëri që nuk qarkullojnë. Sepse kjo hapësirë është ende e pambuluar politikisht në thelb. Nëse, politika shqiptare nuk e kupton se këtu qëndron shqetësimi i vërtetë i një pjese të madhe të elektoratit të saj dhe si duhet të sillet po të bëjë politikë, në mënyrë që të përfshijë edhe këtë pjesë të elektoratit e të përmbushë kërkesat që ka.

Kërkesa e parë e rëndësishme është respekti për institucionet. Këtu duhet të mbizotërojnë vlerat e meritokracisë, dinjitetit e personalitetit individual, respektit për hierarkinë, historinë dhe vlerat e secilit.

Dhe më kryesorja, është respektimi shtetit ligjor, i ligjeve që mbrojnë qytetarët dhe të drejtat e tyre individuale. Për rrjedhojë, të gjitha paligjshmëritë duhet të goditen dhe të mbrohet rendi publik. Shkelësit e ligjit nuk duhet të tolerohen. Përndryshe, cila është nevoja për mekanizma të zbatimit të rendit publik?

Një kërkesë tjetër e madhe është ajo e emigracionit, e cila lidhet direkt me shpopullimin. Dhe emigrimi, i cili është fenomen normal sot, lidhet jo vetëm me kërkesën për një jetë më të mirë për vete e familjen. Por lidhet edhe me faktin që politika shqiptare e të dy krahëve, si në qeveri ashtu edhe në opozitë, pavarësisht retorikës, ka investuar tek emigrimi apo shpopullimi.

Por për të qenë koherentë e për të ruajtur kohezionin, pasojat e emigrimit e shpopullimit në shoqërinë shqiptare i vuan pikërisht “elektorati gri”, ata që nuk votojnë në zgjedhje.

Kërkesa tjetër është lufta kundër arrogancës dhe korrupsionit, i cili ka hyrë në çdo qelizë të jetës politike e shtetërore. Shoqëria shqiptare e vuan deri në palcë arrogancën shtetërore dhe korrupsionin. Nga kreu i shtetit, tek nëpunësi më i thjeshtë e më i rëndomtë i një komune. Pikërisht këtë gjë shoqëria shqiptare, e cila duket se i është nënshtruar kësaj mënyre jetese, e refuzon, për të treguar se nuk është nënshtruar.

Por, e refuzon duke mos votuar, e pëson duke u keqqeverisur nga arrogantët dhe të korruptuarit.

Trajtimi më racional i ekonomisë, është një tjetër fushë, e cila ndikon në zgjedhjen për të mos votuar. Bazuar në dominimin e lirisë së zgjedhjes dhe kufizimin e rregullave, taksave e masave shtrënguese të qeverisë, por edhe shpenzimeve të mëdha publike. E gjithë kjo së bashku me ndërtimin e një shteti të vogël e racional, minimizimin e burokracisë dhe uljen e numrit të nëpunësve shtetërorë, etj.

Për “partinë e qendrës” arsimi jocilësor, shëndetësia përtokë, rendi dhe siguria që kërcënohen çdo ditë janë kërkesa, të cilat kërkon e nuk gjen zgjidhje tek politika aktuale.

Pikërisht tek kjo parti, kërkesat e saj, duhet të fokusohen analistët dhe jo tek analizat për partitë e vjetra, të cilat e kanë provuar forcën e tyre shkatërruese për Shqipërinë dhe shoqërinë shqiptare.