E fundit!

09:23 Aktualitet

Shqipëria avancon në negociatat me BE-në, sot hap i ri drejt integrimit europian

Shqipëria shënon një tjetër moment të rëndësishëm në rrugë...

Kur "bashkëqeverisja" fshihet pas "moralit”

1 Gusht 2025, 11:06, Opinione Ardi Stefa

Kur "bashkëqeverisja" fshihet pas "moralit”

Foto ilustruese

Personalisht jam pro bashkëpunimit të forcave politike për të mirën e Shqipërisë. Pro edhe për bashkëqeverisje të forcave të ndryshme politike!

Sepse në teori, bashkëqeverisja është një prej formave më demokratike të ndarjes së përgjegjësisë dhe fuqisë. Është një formulë që premton përfaqësim më të gjerë, zë më të madh për qytetarët dhe barazi në vendimmarrje.

Por bashkëqeverisja është një prej fjalëve më të keqpërdorura në politikën shqiptare.

Ajo që tingëllon si një thirrje për bashkëpunim, përfshirje dhe drejtësi, një gjuhë e ëmbël për veshët e lodhur të një pjese të dërrmuar e prej vitesh të papërfaqësuar të elektoratit, gjithnjë e më shpesh përdoret jo si mjet për ndarjen e përgjegjësisë apo si mbulesë morale për marrëveshje të dyshimta.

Kur bashkëqeverisja shfaqet si alibi për pazare, ajo nuk është më akt politik, është akt manipulimi.

Sidomos kur në të vërtetë është një aleancë për mbijetesë politike.

E në të tilla raste, morali zhbëhet i pari.

Kjo ndodh kur partitë që deri dje akuzonin njëra-tjetrën për korrupsion, për lidhje me krimin apo për dështime të rënda, sot ulen në të njëjtën tryezë dhe e quajnë këtë “maturim politik”. E për të justifikuar kthesën, shpesh ngrihet flamuri i moralit: “bashkohemi për të mirën e vendit”, “për të shpëtuar demokracinë”, “për të ruajtur stabilitetin”. Fjali të bukura, por të zbrazëta, kur në thelb nuk përfaqësojnë parime, por pazare.

Bashkëqeverisja është e shëndetshme kur ndërtohet mbi vlera të përbashkëta, mbi ndershmëri dhe vizion afatgjatë.

Sepse bashkëqeverisja nuk është e as duhet të jetë mburojë për hipokrizinë.

Nuk është as trampolinë për karriera personale që s’gëzojnë dot legjitimitet.

Kur bëhet pa kritere etike, ajo kthehet në bashkëfajësi, jo bashkëpunim.

Por kur njëra palë fshihet pas moralit për të larë mëkatet e tjetrës, nuk kemi të bëjmë me bashkëqeverisje, por me bashkëfajësi.

Dhe kur dikush i shërben së keqes në emër të një të mire të supozuar, ajo e mirë zhduket, dhe mbetet vetëm maska.

Në Shqipëri ftesat për hapje, vlera, meritokraci e bashkëqeverisje janë bërë kryesisht për t'i mbyllur gojën opozitës, për të thyer rezistencën morale të ndonjë individi që ende mban ndonjë parim. Janë përdorur për të blerë kohë, për të larë imazhe, për të legjitimuar vendime të paligjshme me firma të reja.

Kjo është ajo që e vret besimin publik më shumë se çdo krizë ekonomike apo sociale: kur morali përdoret si makijazh, jo si udhërrëfyes.

Dhe kur pozicione të ndryshme janë pranuar nga individë të opozitës këta janë linçuar, në një kohë që përgjegjësia duhet kërkuar tjetërkund: te "liderët e paaftë të opozitës", që shohin vetëm interesin personal, që janë qëllimisht të pazotë të bëjnë llogari, të ngrenë frymë, të sjellin opozitën në pushtet.

Bashkëqeverisja, në vetvete, nuk është e keqe. Por kur fshihet pas moralit për të kamufluar interesa personale, atëherë ajo bëhet më e rrezikshme se vetmia politike, sepse përpiqet të bindë publikun se po bëhet për të mirën e tij, ndërkohë që shërben vetëm për mbijetesën e pushtetit; dhe nga bashkëqeverisja për të mirën e përbashkët, është bashkëkompromis për të mbuluar të keqen!

Nuk është e rëndësishme sa parti janë në qeveri, por çfarë morali e udhëheq atë qeverisje.

Sepse një pushtet me shumë karrige, por pa shtyllë kurrizore, nuk është bashkëqeverisje; është bashkëkompromis me të keqen; mund të prodhojë stabilitet të përkohshëm, por jo drejtësi!

Mund të japë pushtet për një mandat, por jo besim! Dhe atëherë, nuk ka më drejtim, ka vetëm drejtim të gabuar./ CNA