E fundit!

11:38 Aktualitet

Rrëshqitje dheu në Kodër Currila/ Rrezikohet pallati

Rrëshqitje dheu janë regjistruar në Kodër Currila në orët ...

A ekziston shpirti i njeriut?/ Ja çfarë zbuluan eksperimentet e një shkencëtari në vitin 1907

1 Nëntor 2020, 20:25, Blog CNA

Në vitin 1907, Dankan Mekdugall nga Masaçusets në SHBA, vendosi të provojë ekzistencën e shpirtit të njeriut. Ajo çfarë i duhej për këtë gjë, ishin disa njerëz të gatshëm të vdisnin nën mbikëqyrjen e tij, si dhe disa qen.

Mjeku besonte se shpirti kishte një masë fizike, ndaj sipas tij duhej të ishte e mundur që ai të peshohej. Mekdugall kishte imagjinatën të besonte se një copë shpirti largohet si me magji nga trupi i njeriut kur ai vdes, ndoshta për të jetuar në një vend të ngjashëm me parajsën,në përjetësi.

Ai vendosi që mënyra më e mirë për ta provuar teorinë e tij, ishte peshimi i dikujt në momentin e saktë kur ai ndërronte jetë, dhe pastaj vetëm disa sekonda më vonë. Ndryshimi midis peshës, do të ishte edhe pesha e shpirtit të larguar nga ai trup.

Mekdugall kërkoi vullnetarë që kur të vdisnin të peshoheshin. Ai kishte ndërkohë nevojë për pacientë që do tërrinin të qetë, në mënyrë që të mos tundnin peshoren, dhe ta bënin kësisoj të pavlefshëm eksperimentin e tij, që synonte të peshonte fantazmën e dikujt.

Ai zgjodhi pacientët m sëmundje terminale që po vdisnin nga tuberkulozi apo sëmundje të ngjashme. Mekdugall ndërtoi një shtrat në zyrën e tij për pacientët të cilët i vendosi në shkallët e mëdha të peshores. Por kur erdhi koha e peshimit, gjërat nuk shkuan siç duhej.

?Fatkeqësisht, peshorja jonë nuk ishte vendosur si duhej, dhe pati shumë ndërhyrje nga njerëzit që ishin kundër punës sonë?- shkroi ai për një provë të dështuar.

Një pacient tjetër vdiq ndërsa ai ishte ende duke u vendosur në peshoren e tij. Një pacient tjetër duket se humbi pak peshë në kohën e saktë të vdekjes së tij, 21.3 gramë, ndërsa një tjetër humbi vetëm 14 gramë, para se të kontrollohej pulsi dhe të konfirmohej vdekja, pas së cilës ai humbi 42.5 gram.

Një pacient i tretë humbi gjithashtu peshë, dhe pak më tepër (por jo aq sa idyti),pak momente më vonë. Ndërsa shumica e ekspertëve të kohës do të arrinin në përfundimin se ajo qëai zbuloi ishte vetëm një peshore e keqe, vetë Mekdugalll arriti në përfundimin se ai kishte provuar ekzistencën e shpirtit.

Por, duke qenë një peshues ?shkencor? i shpirtrave njerëzor, mjeku amerikan e kuptoi se do të duhej të kryente një eksperiment kontrolli. Kështu ai mori 15 qen, dhe disa prej tyre i vrau dhe i vendosi në disa peshore.

Ndryshe nga njerëzit Mekdugall nuk pati mundësi të gjente qen të sëmurë, ndaj ai vrau disa qen të shëndetshëm në vend. Ai pohoi se kafshët nuk kishin ndonjë shpirt për të humbur, prandaj ato nuk duhet të bëheshin më të lehta ndërsa ngordhnin.

Qentë nuk humbën asnjë lloj peshe sipas peshores së tij, dhe mjeku i publikoi rezultatet e tij, por ato u hodhën poshtë menjëherë nga ekspertët e tjerë. Rezultatet e Mekdugall kishin të meta që nga fillimi, për shkak të metodologjisë së tij të dyshimtë.

Ai e pranoi edhe vetë se ishte e vështirë të maste momentin e saktë të vdekjes së pacientit. Çdo ndryshim i peshës i shënuar në mostrën e tij shumë të vogël të pacientëve, mund të vinte prej avullimit të djersës dhe lagështisë që ndodh kur temperatura e trupit rritet për pak çaste menjëherë pas vdekjes, pasi gjaku nuk ftohet më ndërsa qarkullon.

Ndërkohë edhe qentë djersitnin, por kryesisht përmes putrave të tyre, çka do të thotë se çdo humbje peshe tek ata do të ishte minimale. Ose dhe kjo një mundësi e madhe, njerëzit që ishin duke vdekur nuk kishin ndërruar jetë, dhe peshoret thjesht nuk ishin dhe aq të sakta. Sido që të jetë, ai u tall nga kolegët e tij për muaj të tërë. Ai nuk e kishte provuar ekzistencën e një shpirti, por rezultoi të ishte vetëm një masakrues i qenve./ Përshtati në shqip CNA.al