Nga Artan Fuga / Rastet kur dhjeta, lëri të tjerat, bëhet qesharake.

18 Tetor 2015, 10:41, Aktualitet CNA

Dhjeta e vërtetë është margaritar.

Por, kur matësit e vlerave të dijes kërcasin, atëhere ajo bëhet shumë e dyshimtë.

Rasti i parë : Libri e ka gabim ose gjysëm gabim ose e trajton trashë e pa nivel një dije. Nxënësi e mëson ashtu, e mëson shkëlqyeshëm gabimin, mësuesi e di po ashtu, dhe vihet dhjeta. Ajo në këtë rast shënon faktin se nxënësi dhe mësuesi e dinë një gjë të dy njësoj gabim. Dhjeta është në këtë rast koherenca dhe mbivendosja e saktë e disa gabimeve mbi njeri tjetrin.

Rasti i dytë: Libri e ka gabim ose e trajton në mënyrë trashanike një dije, nxënësi e mëson ashtu, shkëlqyeshëm, mësuesi e di ashtu dhe punëdhënësi që ka dalë nga ajo shkollë e di po njësoj gabim. Në këtë rast dhjeta është shprehje e mbivendosjes midis gabimit të nxënësit, të mësuesit dhe të dijeve shoqërore që zotërohen nga punëdhënësit që bëjnë konkurset. Në këtë rast dhjeta është instrumenti i integrimit të gabuar të individit në një shoqëri të gabuar.

Rasti i tretë : Dijet e librit janë të sakta, por të tejkaluara nga koha dhe shumë të prapambetura në krahasim me njohuritë e sotme në botë. Nxënësi i mëson shumë mirë, mësuesi i vlerëson shumë mirë, edhe konkurset kalohen shumë mirë, por dhjeta në këtë rast shpreh se të gjitha hallkat e sistemit arsimor kanë ngelur me dije të babaqemos. Në këtë rast dhjeta është medalja e prapambetjes mendore kolektive.

Rasti i katërt : Teksti është në rregull, mësuesi e di në rregull, vlerësuesi, inspektor, a drejtor, a prefekt, e di poashtu, në rregull. Por, dinë vetëm një tekst, një interpretim, dhe nuk dinë dhjetra versione shpjeguese të tjera. Edhe në këtë rast dhjeta është rezultat i dogmatizimit, i ngurtësisë të dijeve dhe prodhon kokëshkëmba.

Rasti i pestë : Teksti e ka mirë atë dije që jep, mësuesi e di mirë, shoqëria e di saktë. Nxënësi e mëson mirë, vlerësohet me dhjetë, por pasi del nga shkolla nuk gjen asnjë punë a profesion që ta punësojë mbi bazën e asaj dijeje dhe pak e nga pak e harron ose ajo kalbet. Në këtë rast dhjeta është një iluzion i përkohshëm që me kohën shkrihet si sheqeri nê ujë.

Merrini tani këta nxënës dhe tregojuni se cilës dhjetë i përkasin, asaj margaritar apo këtyre të tjerave.