Përbërësit që parandalojnë grumbullimin e yndyrës në mëlçi

27 Qershor 2023, 10:08, Shëndeti CNA

Përbërësit që parandalojnë grumbullimin e yndyrës

Dy përbërës të gjetur në HOPS, një përbërës kyç i birrës, mund të ndalojnë grumbullimin e rrezikshëm të yndyrës në mëlçi, duke ofruar potencialisht një zgjidhje për të parandaluar dhe trajtuar steatozën, sugjeron një studim i ri.

Hulumtimet nga Universiteti i Oregonit sugjerojnë përbërësit që rrjedhin nga HOPS, të cilat janë përdorur në prodhimin e birrës që nga kohërat e lashta, mund të parandalojnë grumbullimin e rrezikshëm të yndyrës në mëlçi të njohur si steatoza hepatike.

Gjetjet, të publikuara në eLife, janë të rëndësishme sepse kjo gjendje prek gati një të katërtën e popullsisë në Evropë dhe Amerikë. Ndërsa konsumi i lartë i alkoolit shoqërohet shpesh me probleme të mëlçisë, 25% e këtyre problemeve ndodhin te njerëzit me një histori të konsumimit të pakët ose aspak të alkoolit, kjo është arsyeja pse sëmundja e tyre njihet si sëmundja e mëlçisë yndyrore joalkoolike (NAFLD).

Rezistenca ndaj insulinës, hormoni që ndihmon në kontrollin e niveleve të sheqerit në gjak, është një faktor rreziku për NAFLD, siç është edhe obeziteti, një dietë me yndyrë të lartë dhe nivele të larta të lipideve në gjak. Mëlçia ndihmon trupin të përpunojë lëndët ushqyese dhe gjithashtu vepron si një filtër për sistemin e qarkullimit të gjakut, kështu që akumulimi i tepërt i yndyrës në këtë organ mund të çojë në inflamacion dhe dështim të mëlçisë.

Shkencëtarët zbuluan se TXN ndihmoi në kontrollin e shtimit në peshë të lidhur me një dietë me yndyrë të lartë dhe stabilizimin e niveleve të sheqerit në gjak, faktorë që janë të përfshirë po aq në parandalimin e akumulimit të yndyrës në mëlçi.

Mekanizmi pas efektivitetit të komponimeve përfshin receptorin bërthamor PPAR (një klasë proteinash) që rregullon shprehjen e gjeneve. PPAR kontrollon metabolizmin e glukozës dhe ruajtjen e acideve yndyrore, ndërsa gjenet që ai aktivizon nxisin gjenerimin e adipociteve nga qelizat burimore.

XN dhe TXN veprojnë si 'antagonistë' PPAR , pasi lidhen me proteinën pa e aktivizuar atë , ndryshe nga një 'agonist' PPAR, i cili njëkohësisht do ta aktivizonte dhe do ta lidhte atë. Rezultati i konkurrencës në këtë rast është përqendrimi më i ulët i yndyrës në mëlçi.

Për më tepër, rezultatet treguan se TXN akumulohej më mirë në mëlçi sesa XN, gjë që mund të shpjegojë pse ishte më efektive në uljen e lipideve, por ndryshimi në akumulimin e indeve nuk u kuptua plotësisht ./ CNA