E fundit!

21:13 Aktualitet

“Sistemi është bllokuar”/ Akademiku Fuga: Protesta tregon se qeveria e ka humbur legjitimitetin

Akademiku Artan Fuga komentoi sot protestën qytetare kundë...

Vrasja në Durrës, pusi i zi i shoqërisë tonë!

27 Shkurt 2024, 18:18, Opinione Mentor Kikia

Lexoj dëshmitë e fëmijëve që janë vënë nën akuzë për vrasjen e babait të tyre në Durrës. Në fillim e bëri vajza, pastaj djali, e pastaj sërish vajza. Tre fëmijët në burg, ndrësa nëna i përgjigjet interesimit të gazetarëve. Një thriller kriminal e psikologjik. Tre të rinj, që pohojnë me ftohtësi e pa pendesë që e kanë vrarë dhe groposur të atin(Groposur, jo varrosur. Varrimi është një rit human). Më duket sikur shikoj në bankën e të akuzuarve personazhin e Kamysë tek “I Huaji”.

Pastaj vijmë ne, gjyqtarët publikë.

Gjykojmë vajzën, si një kriminele e ftohtë që ka vrarë e groposur të atin, e nuk derdh një pikë lot.

Gjykojmë fëmijët, që babai u bëri kokën, i rriti me mundime e ata e vrasin

Gjykojmë gruan(nënën) që palumturinë e saj e shndërroi në model për (keq)edukimin e fëmijëve

Gjykojmë viktimën, që me dhunën e tij, një familje e kishte shndërruar në një grup njerëzish që thjeshtë jetonin bashkë, të traumatizuar, nën një çati.

Krimi është i përbindshëm. Por po kaq e “përbindshme” është pyetja: Çfarë i bëri fëmijët që, me ftohtësi, të vrasin të atin e ta groposin në kasolle, e pastaj të jetojnë “të lumtur” në shtëpi?

Një gjë është e sigurtë, çfarëdolloj “vendimi” të marrin ne tani, do të jetë i gabuar. Hetimi mund të zbulojë të tjera fakte, në drejtim të autorësisë, pra pjesës penale të historisë. Por në dimensionin social dhe ekonomik kjo histori është një pus i madh, i thellë e i zi, ku askush prej nesh, nga dritaret e veta, nuk mund ta shikojë se çfarë ka brenda.

Nëse në një familje ka patur vetëm dhunë,(edhe vetëm ndaj nënës) siç pretendohet, nëse s’ka patur kurrë dashuri dhe lumturi, mos prisni të rriten fëmijë normalë.

Kujdes! Mos thoni se këto krime ndodhin kudo. Po ndodhin të tilla krime, edhe më të rënda, por kanë për motiv, ose xhelozinë, kur krimi ndodh me çiftit, ose sëmundjen mendore, ose paranë e madhe.

Deri tani këtu nuk është asnjëra prej tyre.

Prokurorët kanë shumë pak punë me këtë ngjarje. Por, nëse do të duam të shikojmë thellë e më thellë brenda psit të krizës tonë sociale e shoqërore, do të duhet që psikologët e sociologët të hetojnë aty shkaqe që rëndom mund ti gjejmë në shumë familje shqiptare. Mund të gjëjnë aty plagët e mëdha të shoqërisë tonë, traumat dhe krizat, injorancën dhe varfërinë që prodhojnë dhunë dhe dhunën që prodhon krim.

Por deri atëherë, ne të “jurisë së madhe” duhet të mos nxitojmë të japim vendimin.