E fundit!

17:50 Politikë

“Rama trajton turizmin si real estate”/ Këlliçi: Po u fal tokat e fermerëve biznesit të 5D

Deputeti i PD-së Belind Këlliçi ka hedhur akuza ndaj kryem...

“Pushtet, gjak dhe heshtje: misteri i vrasjes së Neki Starovës”

13 Prill 2026, 18:43, Opinione Aleksandër Cangonja

“Pushtet, gjak dhe heshtje: misteri i vrasjes së Neki
Një fotografi e zbehur nga koha, ku shfaqet një burrë i veshur me kostum të errët dhe vështrim të prerë, është një nga dëshmitë e rralla të mbetura të Neki Bej Starovës — një emër që në vitet ’40 u bë qendër e një atentati me jehonë në juglindje të vendit.
Një dokument arkivor i fondit të Ministrisë së Punëve të Brendshme, i muajit qershor 1940, hedh dritë mbi ngjarjen. Në të përmenden tre autorë të dyshuar për vrasjen, mes tyre një person nga zona e Çërravës. Por përtej gjuhës së thatë zyrtare, rrëfimet e kohës dhe kujtesa lokale e identifikojnë atentatorin si Kajo Karafili, i njohur ndryshe me mbiemrin e tij të vërtetë Oshafi, nga fshati Blacë i Pogradecit.

Sipas burimeve jozyrtare, por të përhapura gjerësisht në rrëfimet e zonës, Karafili nuk ka vepruar i vetëm. Ai përflitet se është shtyrë — madje edhe paguar — nga Aqif dhe Haxhi Lleshi, dy figura të njohura të kohës. Kjo e zhvendos ngjarjen nga një krim i thjeshtë në një akt të organizuar me prapavijë të mundshme politike dhe personale.

Një zinxhir gjaku që nis në vitin 1923

Motivi i atentatit duket se lidhet me një histori më të hershme. Vëllezërit Lleshi dyshohet se e konsideronin Neki Bej Starovën përgjegjës për vrasjen e babait të tyre, Halit Lleshi, në vitin 1923. Në atë periudhë, Starova shërbente si prefekt në Dibër — një kohë e trazuar ku pushteti lokal shpesh ndërthurej me konflikte të forta politike dhe personale.
Një tjetër dokument, i vulosur me shënimin “Prefekt i Dibrës”, lidh drejtpërdrejt Starovën me atë periudhë dhe e vendos atë në qendër të zhvillimeve të asaj kohe. Edhe pse nuk ka prova përfundimtare që e implikojnë në ngjarjen e vitit 1923, dyshimet e mbartura ndër vite duket se u kthyen në motiv për hakmarrje. Dokumenti i vitit 1940 përmend gjithashtu se autorët pas vrasjes u strehuan në Pogradec dhe më pas u larguan në drejtim të panjohur, duke u ndihmuar nga persona të tjerë — çka sugjeron ekzistencën e një rrjeti mbështetës dhe një organizim më të gjerë.

Mes dokumentit dhe rrëfimit

Rasti i vrasjes së Neki Bej Starovës mbetet një pikë ku historia zyrtare dhe ajo gojore ndërthuren, pa u përputhur plotësisht. Dokumenti arkivor jep emra dhe fakte konkrete, por nuk shpjegon plotësisht motivin. Nga ana tjetër, rrëfimet e kohës hedhin dritë mbi një konflikt të gjatë, ku hakmarrja personale dhe interesat politike mund të kenë luajtur rol vendimtar.
Në mungesë të një versioni përfundimtar, kjo ngjarje mbetet një nga episodet që tregojnë se si në Shqipërinë e asaj kohe, kufiri mes shtetit, politikës dhe hakmarrjes ishte shpesh i paqartë.