E fundit!

10:46 Aktualitet

Skenarët e Erion Veliajt në protestën për Zvërnecin

Një protestë që parullën ka “Zvërnec”, por po t’i heqësh e...

Askush nuk duhet ta harrojë historinë!

12 Tetor 2025, 19:03, Opinione Spartak Ngjela

Shqipëria nuk është më një vend i fshehur në marrëdhëniet ndërkombëtare, i izoluar dhe i rrethuar nga shtete kufitare që dikur synonin ta zhduknin.

Por, askush nuk duhet ta harrojë historinë.

Historia e Shqipërisë është e pasur me figura të mëdha politike dhe historike, të cilat ende nuk janë njohur plotësisht nga vetë shqiptarët dhe nga historiografia botërore:
Mbretëresha Teuta, Gjergj Kastrioti Skënderbeu, Ali Pashë Tepelena, Ahmet Zogu, Enver Hoxha, të gjitha këto figura janë pjesë e rëndësishme e dokumentacionit historik shqiptar.

Tre perandori të mëdha kanë tentuar ta frenojnë zhvillimin e shqiptarëve, por ka qenë një – Perandoria Bizantine, e cila, në disa periudha, është drejtuar nga figura me origjinë shqiptare.

Gjatë shekujve, janë bërë përpjekje të vazhdueshme për të asimiluar shqiptarët dhe për të zhdukur gjuhën shqipe. Por sot, shqiptaria dhe gjuha shqipe po lulëzojnë në tre shtete shqiptare, në tri qendra të mëdha arsimore dhe kulturore: Shqipëri, Kosovë dhe Maqedoni e Veriut. Në këto vende, gjuha shqipe mësohet, ruhet dhe zhvillohet në të gjitha nivelet e arsimit, deri në universitete.

Ndërkohë, të gjithë po presin edhe për Çamërinë sepse shpresa dhe bindja është që edhe Çamëria, së shpejti, do të jetë një pjesë e natyrshme e kombit shqiptar.

Por, pyetja që shtrohet sot është:
A e di dhe a e kupton politika amerikane se çfarë do të përfaqësonte për historinë politike Shqipëri–SHBA krijimi i shtetit shqiptar të Çamërisë?

Këtu qëndrojmë. Por mendimi politik, juridik dhe historik është se si politika amerikane, ashtu edhe historiografia e saj, e kanë të qartë këtë çështje.

Atëherë, shtrohet një pyetje tjetër:
Po politika shqiptare, në Shqipëri, Kosovë dhe Maqedoninë e Veriut, a e ka të qartë këtë çështje në funksion politik, historik dhe kombëtar?

Shenjat tregojnë se po, se politika shqiptare është e vetëdijshme. Por, ende mungojnë aktet publike dhe ndërkombëtare që do ta konkretizonin plotësisht këtë mendim dhe do ta forconin drejtimin kombëtar në këtë drejtim.