E fundit!

22:46 TODAY

After the match, protesters move to the DP headquarters: Opposition sold out

After the match, the protesters moved in front of the DP h...

How does our personality change over the years?

A mund të vendosim të ndryshojmë? “Shumica dërrmuese e njerëzve do të donin të ndryshonin aspekte të personalitetit të Ntyre,” thotëathan Hudson, një psikolog në Universitetin Metodist të Jugut në Dallas, Teksas.

2024-09-29 23:06:00, Blog CNA

Talking to a polite and sociable seventy-year-old, you might wonder: "Has it always been like this or has it changed over the years?" And a reserved seventeen-year-old may ask herself: "When I grow up, will I be the same?".

The truth is that while we remain ourselves, we are not the same person throughout our lives. There is good news: personality improves over time.

The essence

To some extent, we can recognize ourselves in the child we once were. Quiet or noisy? Calm or prone to outbursts of anger? Confident explorer of the world or afraid of strangers and new experiences? A child's temperament affects life experiences, prompting different expectations in others (for example, a shy child is expected not to talk much and an impatient one is expected to always explode in anger) and behavior that can radicalize him: e.g. a shy child may be left to his own world or not encouraged much, just as an abandoned child may be handled nervously before he lets out his anger. In any case, these childhood behavior styles say a lot about the personality that will develop in adulthood.

"A shy 3-year-old behaves very differently from a shy 20-year-old. But some core remains," says Brent Donnellan, a psychologist at Michigan State University. Among children from age 3 to adulthood, a study from the University of Wisconsin also found continuity over time: reserved children remained reserved, and those with poor self-control became impulsive and risk-taking youths.

Maturity issue

But our personality is not carved once and for all in childhood. It is likely that after a few years the changes will be invisible, but slowly, over the course of life, they can become significant. According to Brent Roberts, a psychologist at the University of Illinois at Urbana-Champaign: “Personality is an evolving phenomenon. It is not something static in which a person is stuck, without the possibility to go further". Together with colleagues from the Universities of Houston and Tübingen (Germany), he studied the changes of almost 2,000 people over the age of 50: individuals who had participated in a study when they were in high school (average age 16) were tracked and underwent the same test as then. "Our results suggest that personality has a stable component throughout life, but that it is also malleable, so people mature with age," the authors concluded.

Në një farë kuptimi, mbi të gjitha “skajet” zbuten: pjesëmarrësit morën rezultate më të larta sesa kur ishin adoleshente në pjesë të testit që masin qetësinë, vetëbesimin, ndjenjën e përgjegjësisë dhe prirjen për të vënë veten në vendin e tjetrit. Studime të tjera konfirmojnë këtë evolucion: ndërsa plakemi bëhemi më të ndërgjegjshëm, emocionalisht të qëndrueshëm (më pak pre e impulseve dhe emocioneve), ekstrovertë, miqësorë dhe bashkëpunues. “Ndryshimet janë potencialisht pozitive. Më shumë vetëvlerësim, ndërgjegje dhe stabilitet emocional mund të përmirësojnë jetën tonë në fusha të tilla si puna, marrëdhëniet dhe shëndeti”, thotë Roberts.

Në një nga studimet e tij ai tregoi gjithashtu se mosha ul narcisizmin: në përgjithësi, drejt moshës së mesme ai është më pak i theksuar sesa kur në rini, edhe pse narcisistët e vërtetë priren të mbeten të tillë të paktën pjesërisht.

Avantazhet e ndryshimit

Ndryshimi i personalitetit me rritjen e moshës sjell përfitime të mëtejshme. Një studim nga Universiteti i Buffalo mbi njerëzit e moshës 14 deri në 99 vjeç zbuloi se me kalimin e viteve njerëzit bëhen besues ndaj të tjerëve dhe se kjo shoqërohet me një ndjenjë më të madhe mirëqenieje. Ndërsa në Universitetin e Singaporit u pa se 70-vjeçarët janë më bujarë se 20-vjeçarët me të huajt, sepse janë më pak të përqendruar te vetja. “Ekziston një ide e gabuar se njerëzit e moshuar janë më të ndrojtur. Në realitet është e kundërta. Ne shpesh bëhemi më empatikë dhe të dhembshur ndërsa plakemi”, shpjegon Rodica Damian, psikologe në Universitetin e Hjustonit.

Gjithashtu fitojmë qetësi shpirtërore sepse jemi më të patrazuar se kur ishim të rinj. Për të vlerësuar këtë, një ekip i koordinuar nga Universiteti i Kalifornisë, Santa Cruz, vëzhgoi me imazhe rezonance magnetike reagimin e amigdalës (zona e trurit që përpunon disa emocione) ndaj pamjes së imazheve me përmbajtje emocionale pozitive dhe negative, në njerëz të moshave të ndryshme. Vetëm tek të moshuarit imazhet pozitive nxisin aktivizim më të madh të amigdalës sesa ato negative. Për më tepër, pjesëmarrësit më të moshuar kishin më shumë gjasa të kujtonin imazhe të këndshme midis atyre të ndryshme që panë gjatë eksperimentit.

Siç shkruajnë autorët e studimit: “Ndërsa plakemi ne përjetojmë më pak emocione negative dhe u kushtojmë më pak vëmendje stimujve emocionalë negativë sesa atyre pozitivë”. Në shumë raste ne qeshim edhe më shumë. Kjo doli nga një studim në Universitetin e Nju Meksikos, në të cilin një grupi njerëzish iu kërkua të vlerësonin një sërë deklaratash humoristike dhe neutrale. “Të moshuarit i perceptonin si humoristët ashtu edhe ata neutralë si më argëtues sesa të rinjtë,” përfundoi autori i studimit.

Shtytja e evolucionit

With the passage of time, therefore, the personality also transforms. But why? Not so much as a result of major life events. What shapes us is rather what others expect of us, the needs we must meet to create good social relationships, to educate ourselves, to work, to build romantic relationships, to create a family.

"Over time we are asked in many contexts in life to do things a little differently," says Roberts. "Nobody tells us openly how to act, but in many situations there are very clear and implicit rules about how we should behave," he specifies. So we adapt.

So much so that a study carried out in 62 countries, coordinated by the University of Tilburg (Netherlands), found that in cultures where young people are expected to quickly take on the responsibilities of adults (such as work and leaving the family of origin), the personality matures earlier .

I decide how I want to be

Can we decide to change? "The vast majority of people would like to change aspects of their personality," says Athan Hudson, a psychologist at Southern Methodist University in Dallas, Texas. Hudson conducted a study in which participants reported which core personality dimension they wanted to change. Then, every 7 days for 15 weeks, they were asked to perform a task designed to push them out of their "comfort zone", with increasing levels of difficulty.

For example "introduce yourself to someone", someone who wanted to increase extroversion. Thus, we have seen that it can indeed evolve in the desired direction. "In addition to external factors such as social roles, intentions to change one's personality may also be strong enough to consistently shape thoughts, feelings, and behaviors over a period of time sufficient to produce trait changes," Hudson says.

A shy person can "force" themselves to go to a party where they hardly know anyone. It is an impulsive determination not to express anger in the workplace. And it is also so, giving ourselves new opportunities, that we change year after year. The awareness that the personality is in transformation has two advantages: it promotes our evolution and makes us live with the curiosity to discover how we will become. / bota.al