E fundit!

22:51 TODAY

Businessman Artur Shehu breaks his silence: I am a long-time land owner in Zvërnec, I don't know the investors at all

Albanian businessman Artur Shehu spoke on the Opinion show...

How the conflict between Armenia and Azerbaijan could destabilize the region

2023-09-30 22:14:00, Blog CNA

A decades-old conflict in the Caucasus was reignited last week after Azerbaijan launched a "counter-terrorism" offensive targeting Nagorno-Karabakh, the semi-autonomous, Armenian-majority region within its internationally recognized borders.

Now, many of the ethnic Armenians are leaving this disputed territory. Leaders of the separatist region told Reuters that up to 120,000 people - essentially the entire population of Nagorno-Karabakh - will flee fearing ethnic cleansing by the Azerbaijani government after the region's de facto government capitulated to Azerbaijan last week. .

For the second time in 3 years, the government of Azerbaijan achieved a decisive success in a conflict over Nagorno-Karabakh; This time, the attack launched last week looks set to tear apart the autonomous territory entirely, as it escalates an already dire humanitarian crisis and shakes up Armenian politics.

But the trouble in Nagorno-Karabakh didn't start last week. This region has been a bone of contention between Armenia and Azerbaijan since the fall of the Soviet Union. In fact, the enmity between the two countries has its roots in the beginning of the 20th century.

After the region became part of the Soviet Union in 1923, Moscow allowed an autonomous Armenian-majority region within Azerbaijan in 1923, known today as Nagorno-Karabakh. The conflict over this region began in earnest in 1988, when the region began efforts to secede from Azerbaijan.

Between 1988-1990, Azeri troops carried out many massacres against Armenians and inter-ethnic conflict was common. Moscow only intervened in 1990, and after the dissolution of the USSR, Nagorno-Karabakh claimed independence, although the international community has never recognized the breakaway republic.

The statement fueled tensions between Azerbaijan and Armenians in Nagorno-Karabakh. Supported by Armenian troops, the Karabakh Armenians took control not only of their historical region, but also of most of the territory of Azerbaijan up to the border with Armenia.

Ndërsa Armenia nuk e njeh zyrtarisht Nagorno-Karabakun, rezultati i konflikti të parë ishte një fitore e madhe morale për Armeninë, thotë Beniamin Pogosian, bashkëpunëtor mbi politikën e jashtme në Institutin e Kërkimeve të Politikave të Aplikuara të Armenisë, një institut kërkimor në Jerevan.

Por ishte gjithashtu një humbje e patolerueshme për Azerbajxhanin, sepse rreth 20 për qind e territorit të tij tani ishte jashtë kontrollit. Për më tepër ajo luftë pati një kosto shumë të lartë: rreth 30.000 njerëz u vranë në konflikt dhe qindra mijëra azerë etnikë u larguan nga Armenia dhe Karabaku.

Azerbajxhani, që mban lidhje të ngushta me Turqinë, rimori një pjesë të rëndësishme të territorit gjatë luftës së shkurtër në vjeshtën e vitit 2020. Gjatë atij konflikti, Rusia, e cila ka qenë prej kohësh partnere ushtarake e Armenisë, nuk arriti ta mbështesë si duhet Armeninë dhe armenët e Karabakut.

Konflikti disa-javor përfundoi me një armëpushim të ndërmjetësuar nga Rusia, që dërgoi në rajon rreth 2.000 “paqeruajtës” rusë. Por më 19 shtator të këtij viti, Azerbajxhani nisi një fushatë kundër terrorizimit pas vdekjes së 6 personave në 2 shpërthime të minave tokësore brenda Azerbajxhanit.

Operacioni ka sjellë zhvendosjen e të paktën 7.000 njerëzve dhe vrasjen e rreth 200 të tjerëve. Të mërkurën, të dyja palët u ulën në tryezë dhe nisën të diskutojnë mbi një armëpushim pasi qeveria e Nagorno-Karabakut ra dakord të shpërndajë ushtrinë e saj.

Autoritetet në Nagorno-Karabak e akuzuan që të nesërmen Azerbajxhanin për shkelje të marrëveshjes, por Bakuja e hodhi poshtë atë pretendim.

Përveç shpërbërjes së forcave të armatosura, Zaur Shirijev, analist i Grupit Ndërkombëtar të Krizave për Kaukazin e Jugut, thotë se marrëveshja e armëpushimit përfshin “çmontimin e të gjitha institucioneve ekzistuese de fakto, pozicioneve politike dhe simboleve dhe diskutimeve, në lidhje me integrimin e armenëve vendas nën autoritetin e Azerbajxhanit”, duke përfshirë mënyrën e zbatimit të njëfarë autonomie në nivel komunal dhe mbrojtjen e gjuhës dhe zakoneve armene.

Edhe pse presidenti i Azerbajxhanit Ilham Alijev u ka premtuar armenëve të Karabakut “parajsën” si pjesë e vendit të tij, këta të fundit nuk po i shfrytëzojnë shanset e tyre. Korridori i Laçinit, që lidh Nagorno-Karabakun me Armeninë, është i mbushur me makina që po udhëtojnë drejt Armenisë.

Ajo që Azerbajxhani do të vendosë të bëjë për Nagorno-Karabakun prek të gjithë rajonin, ashtu si shumë konflikte të tjera të mundshme territoriale. Nën kryeministrin aktual Nikoll Pashiniian, qeveria armene është distancuar si nga Rusia po ashtu edhe nga Nagorno-Karabaku, duke këmbëngulur se nuk ka pasur asnjë lidhje me marrëveshjen midis liderëve në kryeqytetin e Azerbajxhanit, Baku.

Pashinian said he would not allow the country to be "drawn into military operations". Despite the new agreement between Nagorno-Karabakh and Azerbaijan, there are still many unknowns on what is expected to happen. Above all, how Armenia will manage such a large influx of people in serious humanitarian need. By Ellen Ioanes “Vox”/ Adapted from CNA