web counter
LEXO PA REKLAMA!

SHKARKO APP

App Store
Google Play

E fundit!

x

Ndahet nga jeta poeti i njohur korçar/ Kush është Vladimir Toroveci

15 Korrik 2021, 08:28, Kulturë CNA

Nga Skender Demolli

Iku dhe Vladimir Toroveci, te limani i përjetshëm i të  urtëve… poet  paditës  për  të  shkulur  çdo imunitet  të  pa  merituar.

Poezia për të nuk ishte vetëm akt humanitar  dhe  realitet, por më së pari art i vërtetë që i flet shpirtit me kodet e veta ?kisha frikë nga nata, por  jo  nga  vdekja?… dhe duhet  të  gjesh  vendin  që  të  takon  dhe  ku  të  nderojnë  të  gjithë, shkruante ai. Nuk është e lehtë në kohën tonë, por e gjeti…

Vladimir Toroveci, lindi në Korçë në vitin 1948, ku edhe kaloi jetën e tij, si një qytetar i denjë dhe me integritet i saj, duke punuar nga punëtor krahu në rini e, deri  drejtor i  muzeut  të?Mësonjtores së Parë Shqipe?. Aktivist i shoqërisë civile, që ashtu siç thoshte poeti gjerman Rilke, ?poetët thërrasin për  më shumë?,  diti ta zgjedhë vetë vendin e vet, me fjalën dhe veprën e vet, si një akt humanizmi dhe realteti.

Iku poeti qytetar, por hero i tij lirik është përsëri në jetë, i fortë, i qëndrueshëm dhe i pa epur, në një  botë ku ? I vogli zot i botës  ka mbetur, (si te Fausti), po ai qyqar? dhe lufton për  dinjitet. Dinjitet që siç shkruante Toroveci, ?paguhet vetëm me plagë  dhe  jetë  gladiatori?.

Për këtë poezia  e tij mbetet, si një klithmë  fisnike ekzistencialiste e një shpirti të lire, të cilit i ishte mohuar plotësisht e kaluara.

Iku përgjithmon ëpranë nënës, te limani i përjetshëm i të urtëve, siç ishte dhe vetë ai.

Nënës

Nënë,

Dora e bardhë dhe e butë,

Kur t?u rreshk e t?u vogëlua vallë?

Si një pergamen i lashtë,

Që koha sa vjen

E bën më të çmuar,

Më të rrallë?

Dora jote si një pergamen i lashtë?!

Unë di të lexoj në rrudhat e tua

Një lumë të kthjellët me dashuri.

Dhe shtati yt i kërrusur,

S?di pse më ngjan

Me një flamur në gjysmështize,

Që për të dashurit e ikur

Mban zi?

DIÇKA PËR VETE?

Me hekur të skuqur më shënjuan,

Në rininë e hershme.

( Më cërit në shpirt ajo ditë.

Ku ishin perënditë..?)

Më bënë skllav galere.

Kush të më mbronte?

Naiviteti i nënës,

Apo moskokëçarja e atit..?!

Isha një zog i vogël

Me gjuhë të shkulur nga dhuna.

Sy të liq më përndoqën

Një jetë të terë.

Më përfoli pafytyrësia

Dhe m?u ngërdhesh në sy.

Vetëm urtësia e të mënçurve

U bë limani im.

Nga kjo kuptova,

Sa pak të urtë ka bota..!

BOTIME  TË  AUTORIT

1-?Kush ma vrau mëngjesin?

2- ?Ulërima e shkretëtirë??

3- ?Rikrijimi i Evë??

4- ?Kohë Parvenysh??

Dhe ese

5- Dhuna dhe metafizika

6- Hakmarja e opinionit të shpërfillur

7- Mëshira dhe altruizmi

8- Elitat efemere të provincave

9- Demokracia nuk është diplomokraci

10- Mpiksësi i kohës

11- Bota që lind prej baltës, etj./CNA.al





Lajmet e fundit nga