Atdheu i plagosur/ Enno Bozdo në "lot"

17 Maj 2018, 12:08, Aktualitet CNA

Gjithë këto ditë Enno Bozdo ka qënë i zymtë si vetë kiameti. Si askush tjetër, ai identifikohet me plagët e atdheut. Ashtu hijerendë dhe i menduar është shfaqur në selinë e PD se siç i ka hije prej kohësh nuk del më në televizor në rreshtin e parë aty ku i takon serës dhe kontributeve të tij.

Prej kohësh kamerat qajnë si kali i Skëndërbeut për të zone. Prej kohesh demokratët ndiejne thatësirë në ide se ai nuk po flet, nuk po shkruan, thjeshtë po mendon e në të thella ka rënë. Pastaj nëse flasim për inteligjencë do duhej të merrte karrigen e Bashës, por jo gjithmonë drejtësia mbretëron. Por ama vetëdija nuk i mungon.

Ai e di që Shqipëria ka ndalur frymën dhe prej tij e pret zgjidhjen e madhe. Socialistët, këta sherrxhinjë e zullumqarë prej tij e presin goditjen. I ndërgjegjshëm për këtë mantel që kombi i ka hedhur mbi ato supe të gjëra, burri ngjiti shkallët e ndërtesës pa shikuar as majtas as djathtas, pa përshëndetur askënd , i përhumbur u fut në zyrën e tij. Orët kalonin dhe ai nuk shfaqej. Sekretarja e Bashës, Dana përzhitej në pikëllim. Ç?është kjo mbyllje?

Kjo vetmi ç?është? As ka ngrënë e as ka pirë. As ujë s?ka kërkuar e as kafe s?ka rrufitur. Basha e kërkon për të konsultuar strategjinë e rrëzimit të Ramës dhe ai nuk përgjigjet. Në këtë ankth u mbështoll gjithë drejtimi i partisë. Prit e prit, vuaj e vuaj vendosen ti trokasin në derë. Në fillim ashtu lehtë si puhizë a ledhatim, më vonë më fort derisa befas ai u ngrit dhe u shfaq! Gusha dhe buza e poshtme i vareshin nga pesha e mendimeve!

Enno ç?ke? Enno fol? Ç?po të ndodh? Ai rrotulloi sytë mbi ata gjind sikur të ishin sende! Më në fund foli dhe nxorri dy fjalë të rënda si kumt. Një kafe ! Pasi mori fryme thellë e rënkoi shtoi…të jetë pa sheqer! Ja çuan e teksa e rrufiste, të gjithë prisnin e në dritë të syrit e shikonin. Ai si për t?ju shtuar ankthin kredhej ende më tej në heshtje dhe zymtësi.

Salianji, i cili dikur kur nuk ja njihte madhështine dhe vetë i etur për të e kishte qëlluar me dackë pas qafe, tani e shikonte me admirim e përulësi. Sa kam gabuar, sa kam gabuar që e qëllova psherëtinte dhe lotët i rridhnin çurge. Nxitimi dhe egoizmi të marrin në qafë, mendoi. Tani jemi të dy udhëheqës. Enno i mendimit, unë i veprimit.

Kur gjendja po rëndohej nga pritja, Enno lëvizi pak karrigen dhe hop u ngrit në këmbë. Bijtë e mi (tha) Shqipëria po na pret dhe në këtë orë të rëndë po shkruaj një plan si ta shpëtoj atë. Heshtja pllakosi mbi të gjithë përsëri e përsëri. Por sot mjaftohuni me kaq. Nëse unë flas, ideja merr dhenë dhe plani kompromentohet. Mos ma merrni si nënvleftësim, por Basha nxitohet dhe ma keqpërdor, ju nuk keni eksperiencë, shumë dhe ju llap goja. Ndaj po hesht kini besim.

Shqipëria do të bëhet, shiu do të pushojë, dielli do të dalë përsëri mbi Dajt. Rroftë Shqipëria. Poshtë krimi e korrupsioni. Poshtë Fatmir Xhafaj. Tha këto fjali të shkurtëra dhe brram mbylli deri me furi. Qyqja qyqja tha pastruesja që lante korridorin. Ne si redaksi sapo ta kemi planin te strukturuar ashtu siç di ta bëjë Enno do jua bëjmë me dije lexues të dashur, por aman saken se e çoni fjalën tek Edi Rama se na morët në qafë. Zemërimi i Akilit është pesë me hiç, pastaj para zemërimit të Ennos.

Pastaj mendoni për Shqipërinë nëse Enno nuk i vë gjoksin? /SATIRË