Enno Bozdo vendos të thërrasë në skenën e historisë Babalën

18 Maj 2018, 15:51, Aktualitet CNA

Siç ndodh në kësi rastesh a kthesash të mëdha historike, pluhnaja, thashetheme, xhelozi, inate e dufe ngrihen si mjegull në horizontin e shoqërisë.

Enno ishte i vetdijshëm për gjithçka kur vendosi t’i ngjitej udhës së Kryqit. Pa dilema i braktisi çështjet e mëdha, temat universale, teologjike e kozmogonike për tu marrë me meskinitetet, vogëlsitë, përhumbjet e kësaj virane Shqipëri. Me këtë vetëdije si shkrepje gjenialiteti e bëri rrugën këto ditë nga shtëpia në selinë e Partisë Demokratike. Ndonjëherë shihej kur hynte e tepër rrallë kur dilte. Pasi deklaroi se po shkruante planin e shpëtimit kombëtar e gjithë vëmendja u përqendrua mbi të.

Në këto raste vëmendja të miklon të jep energji por edhe të streson, të ndal shikimin, të ndërpret të menduarit, të shton keqkuptimet. Por Enno pas komunikimit të parë u mbyll përsëri në zyrë.

Orët kalonin. Të shumta, pa ndërprerje, ku njëra mundte tjetrën orët merrnin teposhten, bashkë me to kërshëria shtohej, preokupimi po aq. Në korridor përballë zyrës shtoheshin njerëzit por nuk pipëtinin. Teksa koha konsumohej pamëshirshëm si inati i shejtanit, mileti kërrusej në maraz. Filluan t’i bien derës me lutje e ankth, me ankth e lutje por asnjë përgjigje, asnjë zë, asnjë hukamë. Vendosën njëzëri të thërrasin Gridën e cila i kupton natyrat njerëzore si askush tjetër. Të dy i kishin tejkaluar diatrribat e çadrës. Tek dashuria për Lulin kishin gjetur respektin për njëri-tjetrin.

Kur Grida ja behu një si kurorë ylberi pushtoi korridorin. Trokiti në derë bam bam, bam bam, andej si nga honet e qoftëlargut veç heshtje.

-Jam Grida!- i tha, “Të lutem hape, dil të pish një kafe se të bie tensioni kaq gjatë mbyllur!”

Një përgjigje nervoze theu ajrin: -“..sdu..sdu!”

“Të keqen shoqja hape të pish pak ujë se të thahet goja dhe mendimet!”

Nga andej, sërish, “sdu sdu sdu…”

“Të keqen motra dil të hash pak bukë se të rritet sheqeri në gjak…”

-“sdu sdu sduu…”

-“Po dil se të kam xhan e di dhe Saliani e nuk është fare xheloz…

-“sdu sdu…” – vinte përgjigjia që andej.

Grida u mendua dhe nxori asin që kishte nën mëngë.

-Dil të keqen motra se të kam sjellë çokollatë kinder…

Heshtje… Kur befas dera u hap… Enno pa majtas e djathtas, i mori, i qëroi dhe i hëngri… Të tjerët prisnin. I pa vëngër… Diku shquajti Ed Lesin që po zgërdhihej. U murrëtye, u mpak, u hidhërua, vetëm psherëtiu… Mosmirënjohja është cilësi e jona kombëtare. Shqipërinë po e marrin në qafë bukëshkalët!!!

U kthye përsëri në zyrë rrethuar me mister e zjarrmi.

Një ditë më pas u shfaq Babalja. Enno kishte bërë pyetje. Modestia nuk e la të mburrej por pastruesja kishte parë boçat mbi tryezë. Kjo ishte germa a e planit për shpëtim kombëtar.

Ne si redaksi po e presim me padurim alfabetin e këtij plani ashtu si fëmijët, burrat, gratë e pleqtë e atdheut, që duan prosperitet.

Amani asnjë fjalë Edi Ramës se na saboton, është eksiq i madh e ziliqar në të tilla nisma të mëdha. /SATIRË