E fundit!

07:38 Ekonomi

Eurostat: 35% e shqiptarëve nuk përballojnë qiratë, faturat, pushimet, apo blerjen e rrobave të reja

Shqipëria është vendi me nivelin më të lartë të privimit t...

Qani për Shqipërinë, jo vetëm për fshatin e Gertës

1 Tetor 2017, 15:02, Aktualitet CNA

Elvi FUNDO

Rigerta Luku nga Mirdita foli në Parlament, ajo u përlot, pas saj qau dhe ministri i bujqësisë Niko Peleshi, ky i fundit si korçar dihet që preken shpejt, por mediat raportuan se u përlot edhe burri i fortë Gramoz Ruçi e shumë të tjerë pas tij.

Një mallëngjim që solli një zallamahi në media dhe rrjete sociale. Aq e neveritshme sa nuk ka fantazi që e përshkruan siç ishte në realitet. Disa ullërinin për të vërtetën, të tjerë thoshin hë se kështu ka qenë, të tjerë e bënë lemsh politik dhe filluan teoriteë konspirative.

Në fakt Gerta tha një të vërtetë jo vetëm për fshatin e saj por për gjithë Shqipërinë. Nga jugu në veri, nga lindja në perëndim ke fshatra pa ujë, pa infrastrukturë, të shkatërruara e në mjerim. Mos shkoni deri në Mirditë, ja ku janë këtu afër dajtit apo rrugës për në Elbasan, Krujë apo Durrës e Kavajë.

Për të qarë në fakt nuk është një fshat, për të qarë është Shqipëria.

70% e qyteteve nuk ka ende ujë 24 orë, Tirana ende me oraret, uji i çesmës nuk mund të pihet.

Energjia elektrike ikën sipas qejfit, ku me drita e ku pa drita.

Ushqimi është një nga standartet e munguara të Shqipërisë. Qumështi i pakontrrolluar, qumësht pluhur e konservantë që jetojnë një vit. Mishi i pulës dhe bagëtive, lopë nga Maqedonia, viça që s?dihet ku theren, asnjë kontroll e asnjë standard. Vaj nga Ukraina, miell nga Ukraina e Serbia jashtë çdo standarti. Çdo ushqim që konsumohet vështirë se kalon nivelet minimale të cilësisë.

Ilaçet skadojnë me ditë kur i ble, cilësia e tyre si të ishin gëlqere.

Pensionistët marrin lëmoshë nga shteti, qeveria jep ndihmë ekonomike sa të blesh një bukë në ditë.

Spitalet publike janë në gjendje të mjeruar, shumica e qyteteve tashmë s?kanë as mjekë. Tirana është shpëtimi, por edhe në kryeqytet humbin jetën në spitale publike dhe private. Këta të fundit pjesë e sistemit kapitalist, ku shumica e mjekëve marrin rrogën e dytë, pasi shteti ju jep lëmoshe e jo rroga.

Çdo ditë rrugët përgjaken me aksidente. Nga fjalimi me lot i Gertës dhe sot në 24 orë janë dy të vrarë nga makina dhe disa të plagosur. Një atentat me armë në Vlorë dhe një në Peqin. Janë këto që kanë bërë zhurmë, se shumë të tjera kalohen në heshtje.

Arsim mizerabël! Prej ditësh universiteti i Tiranës më cilësori në vend sulmohet nga një tufë privatësh të korruptuar dhe klientelë e qeverisë, që të orientojnë maturantët drejt fakulteteve të tyre ku edhe në tualet shkon me pagesë dhe më shumë se mësimi vlejnë pordhët e lekëve që shpenzon familja.

Shkollat e mesme ku kërcet hashashi, 9-vjeçare me dy turne. Femijë pa libra anë e kënd Shqipërisë. Hashashi është modë që qeveria e solli edhe si zhvillim të bujqësisë në zona malore.

Nuk mjafton kjo por fëmijët çdo ditë thithin pluhurin kancerogjen të Tiranës e kudo, normat e ajrit janë jashtë cdo limiti, çdo ditë të vegjël e të rritur vriten dalë ngadalë. Mjedisi ynë është me dy pamje, male me plehra dhe male që digjen.

Shqipëria është ende vendi ku të thonë: ?Ik andej se kjo është tokë e xanun!? ?Ysht këtej se e di unë atë punë!?

Në administratën shtetërore po shkove për një dokument mund të lesh pasurinë, por dhe të ikën jeta. Kush nuk e bëson këtë ka edhe fakte. Asnjë nga ish-pronarët nuk është kompesuar plotësisht, ende ish-përndjekurit s?kanë marrë kompesim, kaluan jo pak 27 vite, gati 3 dekada, kush ka qenë 55-60 vjeç në përmbysjen e sistetmit, tani është larguar nga kjo jetë pa marrë asgjë.

Turizmi Shqiptar ka shifra ?lufte?. Çmimet sikur punon në Gjermani, kushtet si në mesjetë. Asnjë siguri për jetën, vrasje, grabitje, aksidente e dhjetra njerëz që paguan çlodhjen dhe ju morën jetën.

Nuk tregojmë ?lumturinë? e atyre që jetojnë në malësitë e jugut apo veriut. Nuk po flasim për sukseset e qeverisë në infrastrukturë, bujqësi, integrim apo rritjen ekonomike.

Nuk po tregojmë çmendurinë e një opozite që në vend të tregonte se e gjithë Shqipëria është për të qarë, shkoi të merrej se kush po qante e nga vinte, t?i bënte biografinë, apo më keq akoma të dërdëllisë aq turpshëm sa tani se merr më askush seriozisht.

Nuk është për të qarë fshati i Gertës, por Shqipëria.