Ndal mospërfilljes kolektive

28 Shtator 2016, 08:51, Opinione CNA

Aida LIKO

Një kalvar i gjatë episodesh të natyrave nga më të ndryshmet kemi hasur kohët e fundit, që kanë bërë jehonë, janë gjykuar e shqyrtuar në masë nga opinioni publik dhe jo vetëm, por që edhe janë harruar për shumë pak ditë. Shkaqet përse ndodh kjo janë të ndryshme, si pasojë e një fenomeni te radhës, një ngjarjeje më të fresket, mbi të gjitha për shkak të neglizhencës, në cilindo rast i të mos qenit një viktimë por protagonist në rolin keqbërës. Eshtë bërë e udhës që një incident i rëndë të parashtrohet dhe raportohet me një logjike fine, si një ngjarje e një niveli të kompleksuar konspirativ sepse kështu e imponojnë rrëthanat e faktorët e jashtëm që ndikojnë thellësisht në prishjen e një imazhi apo mbylljen e një kontrate. Por a ka më kuptim të pranojmë të qetë këtë marifet të stisur që na serviret si vlerë informative apo më keq akoma, një dështim sakaq varësi kronike nga ky rreth vicioz që mobilizohet në këtë formë?

Nuk kanë fund problemet që pasojnë njëra-tjetrën. Nisur që nga sistemi universitar, korrupsioni si antivlerë, lufta retorike e konsumuar ndaj bindjeve kolektive mbi sistemin e punësimit, dhe mbi të gjitha problemet në sistemin e shëndetëtisë, i cili është kaq vendimtar në qenësinë dhe vazhdimësinë tonë. Pikërisht ketu dua të ndalem më së shumti. Tryeza diskutimi kemi parë të organizohen, protesta e shumëcka, por për hicgjë, pasi nuk po konstatohet ende në një ndryshim në dobi të njerëzimit si qënie humane e jo si viktima klienteliste. Raste pafund ndeshim teksa luftojnë për të mbijetuar nën presionin e një sistemi me tepër eksperimental i cili me anë të shërbimit në kushte tejet në mëshirë të fatit, na pushton shpirtin e mendjen, gojëmbyllur, kurrizulur, në përgjumje dhe nënshtrim për t?ju përgjigjur në dispozicion cilësdo këshille, qoftë edhe jashtë kontekstit, por e injektuar si një e mirë publike. Të pajisur me të gjitha dokumentat e nevojshme, të fituara kundrejt një pagese të majme nganjëherë e papërballueshme për nivelin e jetesës në këtë vend të vogël, qytetarët e kanë thuajse të pamundur të fitojnë një shërbim të denjë në dyert e spitaleve. E pashmangshmja do të vijë gjithsesi, por jo e imponuar nga faktorë banalë që ndikojnë në prishjen e ekuilibrit. Kjo arrihet falë punës së vullnetshme që me dashuri e dedikimin maksimal duhet të kryejnë stafi. Cfarë vlere kanë lavdet për kategorinë e ekselencës që për një arsye a një tjetër, zgjedh të specializohet në një degë kaq të kompletuar sa edhe të vështirë e plot përgjegjësi, kur faktet flasin dhe realiteti na përplas në fytyrë një c?organizim kolektivist për hir të interesave të ngushta vetjake, përcillet vetëm panik? (Menjëherë më vjen në mendje këtu rasti fatkeq i të ndjerës nënë që priste një fëmijë në muajin e nëntë, e cila humb jetën bashkë me foshnjen e saj në një maternitet në kryeqytet.)

Ne fakt jemi mesuar të vuajmë pasojat e një sistemi nga kuvendime të personave kompetent ku radari i tyre i ndërgjegjes parashikon të kryesojë si një ndër më të fortët kundrejt më të dobtëve. Ajo cfarë i intereson shqiptarëve tashmë është vetëm siguria, sepse faji është jetim dhe nuk mund të ngremë gishtin pa shpalosur prova dhe fakte të cilat ndonëse janë të mundshme, nuk përbëjnë aq shumë interes sa vetë jeta, për të cilën po ndihemi vërtetë të rrezikuar. Për këtë nevojitet ndërgjegjësim në masën e gjerë pasi vetë njerëzit dhe shpirti i tyre human mund të jetë ndryshimi atëherë kur nuk konstatohet një kthesë e ku përpëlitet në shenjë revolte një grusht i fortë, i cili nganjehere e humbet sensin e manovrimit me kësi aleancash dhe reklamash boshe të një kohe historike. Pavarësisht kaosit që mund të shkaktojë natyra e njeriut nga ku parashtron e neglizhon veprat simbolike dhe një moral të pranueshëm në kushte humane, harku i ideve ku shtrihet përceptimi i zgjimit të ndërgjegjes, duhet të posedojë vlera të jetës në tokë ku ndërsa dielli del, errësira kërkon të struket turpshëm. Pikërisht këtu i ka fillesat dhe bashkëjetesa e paqtë kolektive në një vend që nuk ofron shumë, thuajse aspak. Një shpirt i mire që pason me një sjellje dhe mikëpritje të devotshme dhe dinjitoze në cfarëdolloj situate, aty ku dëshira triumfon mbi arsyen, intuita mundëson soditjen e mantelit të misteriozitetit, si për të treguar që fillimi është ky, por etalonet i gjejnë rrugës, ato etalone që zgjojnë me kërshëri mendjen për t?a kapur dhe ndjesitë për t?u gjeneruar. Kështu mund të ndërmerren iniciativa përkundrejt mbrojtjes së shëndetit dhe kjo kauzë humane, ndoshta jo vetëm në rang lokal, mund të kapërdihet disi momentalisht pa e pohuar me gjeste të zëshme, por duke treguar cdo ditë e më shumë, me potencialin dhe mundësinë tonë, nevojën e madhe për të integruar definitivisht praninë e humanitetit, gjë që do të përmbushte cdo mission të mundshëm në shërbim të njerëzisë dhe njerëzores, në formë e përmbajtje të brendinë së saj.

Shkruan: Aida Liko