E fundit!

07:38 Ekonomi

Eurostat: 35% e shqiptarëve nuk përballojnë qiratë, faturat, pushimet, apo blerjen e rrobave të reja

Shqipëria është vendi me nivelin më të lartë të privimit t...

Nga Edison Ypi/ Vorbull trishtimi

4 Janar 2016, 15:04, Opinione CNA

Nuk ka lindur shtatëdhjetë e tre vite më parë majë një kodre në një katund të Ishmit.

Të bëhej konkursi “Mister Trishtimi”, monosilabiku ynë do fitonte çmimin e parë.
Prej fytyrës së gdhendur thellë i buçet një katarakt ashpërsie dhe butësie që të kujton Jetimi-n e Paul Verlaine; “Zengjin prej syve dhe belave”.
Shumë vite më parë mbaroi ushtrinë dhe u kthye në fshat. Ç’të bënte në katundin ku edhe qameti qante. Iku në Durrës. Gjeti një punë. Punoi nja dy vite. Një ditë vajti i trokiti në zyrë një nëpunseje,
-Bëhu gruaja ime !
-Jo.
Kjo ?jo? j?a hodhi trurin në erë si me tritol. Ta vriste veten, j?u duk kollaj, por pak. Vetja duhej te jetonte e të vuante sa e meritonte. Zgjodhi të vdiste, jo një herë duke vrarë veten, por aq herë sa ditë e netë i kishin mbetur nga Ymri i Zotit. Kështu u nis në rrugën e gjatë të vetndëshkimit për të verifikuar nëse e kishte hak atë ?jo?.
U kthye ishmaku në katundin e vet me përpara diellin.
Prej atëhere nuk i është afruar kurrë asnjë femre. Prej atëhere nuk pranon kurrë të marrë gjë prej dorës së ndonjë femre. Prej atëhere nuk është larguar kurrë nga katundi. Me përjashtim të një rasti kur magazinieri i kooperativës, tre vëllezërve, njëri prej të cilëve ishte Ruk, u nisi haber të vinin të merrnin misër se ?i kishte dalë tepër?. Vajtën herën e parë tre vëllezër morën dhjetë kilogram misër. Kur vajtën herën e dytë ranë në kurth. Magazinieri, i cili kishte vjedhur nja treqind kilogram misër, për të mos u marrë vesh vjedhja, nga njëra anë kishte thirrur vëllezërit, n’anë tjetër Policinë së cilës i kishte thënë paraprakisht se misrin vinin e vidhnin tre vëllezërit. Kështu i arrestuan dhe i dënuan. Ruk, më i riu, shtatë vite burg. Dy të tjerët, njëri dhjetë tjetri pesëmbëdhjetë.
Tre vëllezër, dhjetë kilogram misër, tridhjetedy vite burg.
I kryen vitet e burgut.
Ruk erdhi përsëri në fshat për tu përpirë edhe më thellë nga vorbulla e trishtimit.
Ndërkohë, gaz e hare’ gjithandej. Jeta e lumtur në fshatin socialist. Festa e bukës. Festa e grurit. Festa e festës. Festë gjithandej.
Ruk sot është më fukara se fukarallëku, më i trishtuar se trishtimi. Ngrihet në mëngjez i ngjitet kodrës për të mbledhur shkarpa. Kthehet pasdite vonë. Shpesh nuk ha as nuk pi. Flak shkarpat, shtrihet, mbulohet, fle, ndoshta ëndërron.
Fytyra e Ruk, pergamenë e vjetër e tharë e rrudhur, hon i thellë mishtor, bregore kockore, vorbull, gjeratore, shtjellë përpirëse, mbi të ilën është gdhendur gjithçka, mali përballë, dielli përmbi, deti atje tej, fushat aty pranë, shirat, breshërat, erërat, hallet, brengat, burrëria, dashuria, zhgënjimi, uria.
Ruk për shtëpi ka një si biçim dhome, një kotec i fëlliqët tre me tre metra. Shtrat i sajuar në një qosh. Jorgan, çarçaf, një mal me lecka mbi shtrat. Dyshemeja truall dheu plot baltra dhe pellgje. Në një qosh çizme të përbaltura llastiku.
Atje poshtë Rinasi, autostrada, Tirana.
Nën kodër “Përroi i Gjermanit”.
-Ç’i bëri gjermani këtij përroi ? E dogji ?!
-Nuk e di.
-Po çfarë di ti ?
-Unë di se ay gjarpëri i trashë mbi asfalt tregon tersllëk, dhe se Ruk, ky përbindësh Dashurie dhe Dëshpërimi që vdes natën mes pisllëkut të kotecit dhe ngjallet ditën mes ajrit të pastër, tani po pret të takohet e të martohet përgjithmonë me një tjetër femër, me një të re fare, me Atë që kurrë nuk të thotë kurrë ?jo? dhe kurrë nuk të tradhëton, me Vdekjen.