The Guardian/ Syriza u mundësoi grekëve të ëndërrojnë sërish, por beteja e vërtetë sapo ka nisur

26 Janar 2015, 16:11, Aktualitet CNA

Si partia e parë kundër masave të kursimit merr pushtetin në Europë, Syriza do të udhëheqë në një fushë të minuar. Dështimi i saj do të jetë një katastrofë për Greqinë.

Si e para parti radikale e majtë që qeveris Greqinë, Syriza ka hapur rrugën për të pamundurën. Natën e kalyar, shpresa për ndryshim real solli buzëqeshjen në fytyrat e shumë grekëve pas më shumë se pesë vjetësh të gjatë. Grekët kishin nevojë në mënyrë të dëshpëruar, ndaj edhe injoruan paralajmërimet.

Këtë mëngjes, mendime më të kthjellëta dhe rezultatet finale ofruan një shans për një analizë më të thellë. Syriza nuk pretendoi shumicën absolute për të cilën kishte nevojë e që një natë më parë u duk tepër e prekshme. Ajo hyri në koalicion qeverisës me Grekët e Pavarur, një parti kundër masave të kursimit e krahut të djathtë, e cila ka nxitur dyshime mes mbështetësve liberalë të Aleksis Cipras, lideri të ri dhe ambicioz të Syrizas. Këto dyshime kanë të bëjnë se ndoshta do të ecet më ngadalë, apo ndoshta edhe do të ngrijnë ndryshimet e politikave në çështje të rëndësishme sociale e politike.

Aktivistët e të drejtave sociale dhe njerëzore do të ktheheshin shumë shpejt kundër Cipras nëse ndjejnë se ai po bën kompromise në liberalizimin e, le të themi, të politikave të emigracionit apo të martesave brenda të njëjtit seks. Nuk do të vinte si surprizë për europianët nëse opozita më e ashpër që Cipras do të ndeshte brenda vendit, do të vinte nga e majta e kësaj partie.

Sidoqoftë, askush nuk mund të fajësojë Cipras dhe Syrizën se nuk po rrezikojnë tepër. Negociatat e gjata me parti të tjera dhe me gjasa zgjedhje të tjera, do ta vendosnin nën shumë presion shoqërinë greke dhe do t?i çonin marrëdhëniet e Athinës me kreditorët në një pikë pa kthim.
Për më tepër, partia neonaziste, Agimi i Artë doli e treta, kështu që do të duhej të përfshihej në procedurat formale për formimin e një koalicioni qeverisës, duke krijuar një atmosferë ferri në Athinë.

Suksesi i Agimit të Artë shërben si një kujtesë që pasojat sociale që u shkaktuan nga politikat e kursimit nuk janë larg. Shpresa mund të jetë kthyer, por endet një fantazmë pas saj. Sfida më e madhe e Syrizës do të jetë ndërtimi i kohezionit social të frakturuar në vend. As oligarkët që drejtuan Greqinë për vite me radhë nuk kanë dalë jashtë kornizës politike. Eshtë e paqartë sesa imune mund të jetë Syriza ndaj joshjes dhe privilegjeve të sistemit politik, apo sesa e sigurtë është që të gjithë përfaqësuesit e saj janë ideologë të pastër majtistë.

Një gjë që mund të thuhet me siguri është se nuk do të jetë e lehtë.
Armiq në të gjitha frontet, dyshim midis miqsh dhe mungesa e eksperiencës qëndrojnë të gjitha që ditën e parë. Kjo është arsyeja përse Cipras dhe qeveria e tij e re ka nevojë të blejë kohë.
Ata do të kenë nevojë të qartësojnë përpjekjet e tyre për të ronovuar marrëdhëniet e Greqisë me partnerët e saj europianë, dhe të zhvillojnë aftësitë e duhura për të naviguar fushën e minuar që kanë ëprpara pa kompromentuar shumë rrënjët e tyre leftiste.
Nëse mbijetojnë në këtë nisje të vështirë, ndryshimet që enden sipër qasjes së Europianëve për politikat e kursimit, mund të shpërblejnë betejën e tyre.
Dështimi do të jetë katastrofik duke marrë parasysh se shumica e analistëve presin një kthesë drastike drejt krahut të djathtë në të gjithë vendin nëse Syriza zbehet.
Cipras është lodhur shumë për t?u ngjitur në pushtet. Por, tani ai po zbulon se beteja sapo ka nisur. Nëse ai dështon, do të ketë shumë për të humbur.