Mustafa Nanos nuk i del inati me Fevzon

16 Dhjetor 2014, 15:11, Aktualitet CNA

Mustafa Nano ka shkruar sërish për promovimin e librit të Blendi fevziut.
Këtë radhë ai është kapur me faktin e vëmendjes që i është kushtuar Fevziut në media.
Sipas tij, këtu kemi të bëjme me një bleonaqerretizim të frikshëm.
?Që të jem i sinqertë, më lë pa gojë ?fuqia e aftësia? (e Albatrosit në këtë rast; por edhe e të tjerëve) për ta mirëkuptuar, madje më keq akoma, për ta idealizuar e admiruar magjinë e dikujt për të prodhuar lajme, e për ta spektakolarizuar deri në kufij absurdë një arritje, një sukses, sidomos një libër. Kësaj i thonë të biesh dakord me bleonaqerreti-zimin e frikshëm të kulturës e të veprimtarisë intelektuale, dhe kjo gjë, edhe sikur të kishim garanci se nuk do të ishte në gjendje ta komprometonte vlerën e charm-in e ideve intelektuale, do duhej refuzuar në emër të një qibre humane.
Nuk kuptohet mirë kjo magjepsje e njerëzve pas aftësisë së dikujt për të prodhuar lajm. Kjo aftësi e disave për ta shndërruar në lajm nacional çdo harbim, zbavitje a vanitet të tyrin është një gjë për t?u kritikuar, e jo për t?u poetizuar.
Këtej nga anët tona ka njerëz më të aftë sesa Fevziu në këtë lëmë. Është Bleona po se po, por është dhe një çupë me emrin virtual Kallashi që publikon autoportrete erotike çdo ditë. Ka dhe plot çupa të tjera që bëjnë të njëjtën gjë. Nuk kanë asnjë talent e asnjë meritë këto vajza, por ia dalin të jenë në qendër të vëmendjes në sajë të aftësisë së tyre për të prodhuar lajm, aftësi që Albatrosi e admiron edhe te Fevziu. Unë nuk do doja kurrë që fëmijët e mi të kishin për model të rinj të tillë. Dhe këta bëhen modele sociale jo vetëm nëpërmjet asaj që ata vetë bëjnë (ka njerëz pa fund që duan të shohin cicat e Kallashit, apo të informohen për bëmat urbane të personazheve të Big Brother-it), por edhe nëpërmjet idealizimit të kësaj aftësisë për të bërë lajm?, shkruan ai për gazetën ?Shqip?.
?Ka dhe një problem tjetër në këtë mes. Promovimi faraonik i Fevziut u shit si lajmi më i rëndësishëm kombëtar për atë ditë. Dhe në një farë mënyre e gjithë kjo e kish në dukje një logjikë. Atje ishte i gjithë establishmenti politik, kulturor, ekonomik. Dini ju ndonjë ngjarje tjetër, ku bëhen tok Presidenti i Republikës, kreu i qeverisë dhe i mazhorancës, kreu i Parlamentit dhe kreu i opozitës? Me siguri nuk dini, por ja, atë mbrëmje në Pallatin e Brigadave ishin që të gjithë.
Në këto rrethana, mendja të thoshte se përurimi i librit të Fevziut (sepse lajmi ky ishte: përurimi i librit të Fevziut) kish arsye të jepej, dhe në fakt u dha, si lajm i parë në edicionet informative të televizioneve shqiptare. Por a ishte publikimi i librit të Fevziut një ngjarje që meritonte këtë vëmendje? Unë nuk e kam lexuar, por edhe sikur në të të flitet për ndonjë revelacion të ri, edhe sikur në të të flitet për ndonjë takim që Fevziu ka pasur me Zotin në majë të malit të Dajtit, nga i cili vetë Fevziu ka zbritur më pas si Moisiu prej Sinait dhe ka shpallur a neë Book of the Covenant, interesi do të ishte më i vogël. Jo për ndonjë gjë, por revelacionet fillimisht shihen me dyshim, në mos me armiqësi.
Përurimi i librit të Fevziut pra ishte me hir, me pahir kryelajmi i ditës, por nuk duhet të ketë asnjë pikë dyshimi, se në pikëpamje gazetareske, kjo që ka ndodhur është e padrejtë. Qysh nga momenti që është shpikur gazetaria, lajmi më i rëndësishëm është ai që ka të bëjë me një problem a shqetësim me interes të madh publik e kombëtar, dhe qysh nga momenti që është shpikur televizioni, e lajmet në TV, publikimi i një libri është një lajm që futet në rubrikën e kulturës, që është rubrikë e fundit (e kanë lënë të fundit, si dhe sportin, ngaqë janë rubrika të hareshme e argëtuese; opinioni publik duhet të njihet fillimisht me shqetësimet reale të vendit, e pastaj me lajmet e natyrës kulturore e sportive). Ndërsa këtu te ne, ?aftësia e fuqia e Fevziut për të prodhuar lajm?, tok me mendjen marroke të autoriteteve më të larta të vendit, bën të mundur që një libër të shndërrohet në lajmin e parë kombëtar?, vijon më tej Nano.