NË KËMBË TË MINISTRIT

4 Shtator 2014, 15:42, Opinione CNA

HABERET E MITROS

Nga Mitro CELA

Një javë më parë isha në dasëm. Vesha kostumin e zi dhe vura kollaron e verdhë. Jo pa qëllim u vesha me gusto! Dasma kishte edhe nuanca politike! Unë, që jam amator në zanatin e shoferit, e ngeca makinën nja 500 metra larg lokalit të Lul Sollakut.
Për të kuptuar më mirë meselenë që vjen më poshtë, dua të nënvizoj një fakt. Dy vite më parë, ca djem ma kanë zhveshur makinën nga gjërat e tepërta: Radio, stopa, pasqyrë! Për tersin tim, aty ku futet magnetofoni, është një kapak që mbulon vrimën dhe krijon idenë se brenda ka veglën e muzikës! Këtu e hëngra!
Kur lashë dasmën dhe mbërrita tek makina, gjeta xhamin e parë të shkoqur, dhe kapakun të ngritur më këmbë përpjetë. Mbi vrimë një copë letër:
-Të dhjefsha kostumin dhe kollaron! Na vajti zahmeti dëm! Për inat të magnetofonit, t?i shpuam të dyja rrotat e makinës! Herë tjetër, në qoftë se do të të duhen gomat, bli të paktën një radio për makinë!
Lezetet e dasmës + pija + humori i duarboshëve + fresku i mbrëmjes, më dhanë kurrajo të marr rrugën më këmbë. Kur u vara tatëpjetë rrugës për tek hotel Rogneri, një burrë i veshur shik, si puna ime, më preku lehtë në krah.
Ai:- Mirëmbrëma, shoku ministër! Më bëhet zemra mal! Nuk hoqe dorë nga thjeshtësia! Edha tani që je goxha ministër, vazhdon të ecësh më këmbë, si atëhere kur punoje tek ?Zëri i Popullit?!
Unë:-Unë kam punuar të ?ZP? por nuk jam…Mos më ngatërron…
Ai:- Nuk jam kalama. Unë jam biznesmen. Punoj bashkë me djalin. Na duhet një kobure. Të marrësh kobure me leje qeverie, duhet të jesh deputet! Me para, në tregun e zi mund të blesh jo vetëm kobure, por shutgan. Por është me zarar. Ta fusin miqtë, duke të kërcënuar për para, pasi të kallzojnë në polici, për armëmbajtje pa leje! Ka një shteg të mbyllur. Këtë mund ta hapni vetëm ju!
Hyra në monolog me veten:
-Tjetrit i janë ërrësuar sytë nga halli dhe më quan ministër. Pse te mos luaj edhe unë rolin e ministrit për pesë ministra? Ka sot djemka e vasha që për 330 luajnë rolin e minsitrit në skenën e qeverisë…
Unë:- Rrimë shtrembër dhe flasim drejt! Unë jam ministër që më shkon llafi deri tek ministria e Arsimit. Mund të ndërhyj që ta dërgojmë djalin në shkollë. Ti më kërkon kobure, që i ka nën hyqmë ministri i Brendshëm!
Ai:- Març nga ditët e mia! Po të donte shkollë djali, nuk kishte ?konkurs? që nuk hapte kuleta ime! Por ai do kobure! Skenari është shumë i thjeshtë. Ti ke mik komandantin e gardës. Ai e merr në punë djalin.
Unë:- I nderuari mik! Po u fut në gardë çuni, nuk ka kohë të merret me biznes, sepse do të na ruaj ne pushtetarët nga larot e opozitës!
Ai:- Pa merak!Djali futet në gardë! Merr koburen dhe një rrogë prej 600 mijë lekësh. Koburen e fut në xhep. Rrogën e merr komandanti i vogël. Ky komandanti i vogël ka nën hyqmë nja katër a pesë bedelë, si puna e djalit tim!… Ne nuk na hyn në punë rroga, kemi biznesin!
Unë:- Punë e mbaruar. Të jap fjalën e nderit të socialistit. Pas tre ditësh, më dil para makinës…