Kasapët e Iranit

2022-09-29 08:32:00, Blog “National Riview”

Kasapët e Iranit

Demonstruesit kanë dalë sërish në rrugë për të sfiduar regjimin teokratik të Teheranit. Edhe skuadrat e vdekjes së Ajatollahut po nisin punën për shtypjen e tyre. Rreth një javë nga nisja e këtyre protestave, në pikëpyetje është vetë ekzistenca e diktaturës iraniane.

Prandaj pritet një kundërpërgjigje brutale nga regjimi. Presidenti Biden duhet të bëjë gjithçka në fuqinë e tij për të ndihmuar protestuesit. Protestat e para nisën në fillim të këtij muaji, kur një grua kurdo-iraniane e quajtur Mahsa Amini vdiq gjatë kohës që mbahej në paraburgim nga e ashtuquajtura policia morale e Iranit.

Ajo ishte arrestuar disa ditë më parë, e akuzuar se nuk mbante si duhet hixhabin për të mbuluar kokën dhe trupin. Policia pretendoi se Amini kishte vdekur nga një atak në zemër menjëherë pas arrestimit të saj. Nuk ka nevojë të thuhet që kjo ishte një gënjeshtër e paturpshme.

Dëshmitarët okularë kanë treguar se panë policët duke e rrahur atë brenda furgonin e policisë që në momentin që u arrestua. Tani që protestat janë përhapur në deri në 80 qytete të vendit, zemërimi i madh mbi vrasjen e pakuptimtë të Aminit po bashkohet me pakënaqësitë e kahershme mbi keq-menaxhimin e vendit nga mullahët.

Vitet e fundit, në Iran ka pasur demonstrata mbarëkombëtare. Sidomos ato të vitit 2019, kur njerëzit dolën në rrugë për të protestuar ndaj rritjes së çmimit të karburantit. Gjatë asaj vale demonstratash, forcat iraniane të sigurisë vranë shumë njerëz të pafajshëm.

Vlerësimet më konservatore flasin për qindra të vdekur, por ka arsye të besohet se mund të jenë vrarë deri në 3.000 njerëz. Dhuna e ditëve të fundit nuk ka arritur ende nivelet e vitit 2019. Presidenti iranian Ebrahim Raisi ishte në Nju Jork javën e kaluar për të marrë pjesë në Asamblenë e Përgjithshme të OKB-së, dhe me sa duket, donte të ruante një fasadë të rendit të brendshëm.

Por gjatë disa ditëve të fundit, autoritetet iraniane kanë vrarë disa protestues. Disa grupime të të drejtave të njeriut, thonë se deri tani numri i të vdekurve është të paktën 31. Disa raporte tregojnë se forcat e sigurisë po përdorin armë automatike kundër demonstruesve.

Gjatë gjithë kohës, ata po e kufizojnë qasjen e qytetarëve tek interneti dhe mediat sociale,me shpresën e parandalimit të përshkallëzimit të revoltës. Pra goditja ndaj protestuesve sapo ka nisur. Në një shtysë në dukje të koordinuar, disa agjenci të sigurisë së brendshme, përfshirë Korpusin e Gardës Revolucionare Islamike, lëshuan javën e kaluar disa deklarata që i dënonin protestat.

Garda i quajti ata si pjesë e një rebelimi të mbështetur nga SHBA-ja dhe Izraeli. Ndërsa administrata Bajden ka vendosur disa sanksione ndaj policisë së moralit dhe zyrtarëve të tjerë të lartë, nuk ka pasur një përgjigje shumë më të gjerë të Uashingtonit.

Teherani do ta fajësojë gjithmonë Amerikën për vështirësitë e vetë-imponuara. Prandaj frenimi i ndihmës amerikane për opozitën do të ishte një marrëzi. Lëvizja e duhur e SHBA-së në mbështetje të lëvizjes iraniane të protestës, fillon me ndihmën për të garantuar qasjen tek interneti, teksa pas kësaj censure regjimi dëshiron të fshehë nga bota goditjen që po planifikon ndaj lëvizjes.

Mëngjesin e të premtes, administrata Bajden lejoi kompanitë amerikane të internetit që t’u ofrojnë protestuesve teknologjinë jetike të komunikimit. Kjo mund të lejojë ofrimin e shërbimit të Internetit satelitor Starlink të Ilon Mask, të cilin ai tani është zotuar ta aktivizojë në Iran.

Përveç kësaj, një listë e re sanksionesh që synojnë zyrtarë të ndryshëm të sigurisë, duhet të pasojë listën fillestare që zyrtarët amerikanë shpallën javën e kaluar. Në të duhet të përfshihet vetë Khamenei, që deri tani dhe në mënyrë të pashpjegueshme, nuk është sanksionuar ende.

Mbi të gjitha, Bajden duhet të sinjalizojë një shkëputje të qartë nga politikën e uljes së tensioneve me Teherani, që ka përdorur administrata e tij për shkak të bisedimeve të saj të vazhdueshme me Iranin për programin e tij bërthamor.

Fakti që Raisi dhe shoqëruesit e tij morën viza për të ardhur në Nju Jork pas vrasjes së Aminit, është skandaloz. Ai është një vrasës, duke pasur parasysh rolin e tij kryesor në gjykatat e Teheranit të vitit 1988 që urdhëruan ekzekutimin masiv të të burgosurve politikë, dhe punën e tij në drejtimin e gjyqësorit të Iranit kohët e fundit.

Pa përmendur fushatën e vazhdueshme terroriste që synon vrasjen e zyrtarëve të lartë amerikanë. Për të qëndruar në krah të qytetarëve iranianë, Bajden duhet ta bëjë të qartë se ai nuk do të negociojë me kasapët përgjegjës për gjakderdhje, dhe se ai e kupton se vrasja e Aminit u krye nga një teokraci brutale që kërcënon njerëzit e saj por edhe gjithë botën.

Iranianët trima që marshojnë nëpër rrugë dhe sheshe për të kundërshtuar diktaturën e vendit të tyre nuk meritojnë më pak sesa këtë përkrahje të fortë.

Përkthyer dhe përshtatur nga CNA.al