Nga denoncimi te pandëshkueshmëria

18 Qershor 2026, 22:39, Editorial CNA

Një nga plagët më të vjetra të jetës publike shqiptare është hendeku mes asaj që denoncohet dhe asaj që ndëshkohet. Dosjet mediatike, përgjimet, raportet, akuzat publike dhe hetimet paraprake krijojnë ndjesinë se e vërteta është në tavolinë. Por ndëshkimi i formës së prerë shpesh ecën me ritëm tjetër, kur nuk ndalet fare.

Këtu nuk bëhet fjalë vetëm për drejtësinë. Bëhet fjalë edhe për mënyrën si ndërtohet zinxhiri i mbrojtjes politike. Një skandal i madh zakonisht nuk mbahet në këmbë nga një individ i vetëm. Ka administratë që firmos, zyrtarë që heshtin, parti që rreshtohen, zëdhënës që relativizojnë dhe aleatë ekonomikë që presin të kalojë stuhia. Sa më i gjerë rrjeti, aq më e vështirë bëhet llogaridhënia.

Prandaj edhe zemërimi publik shpesh ndeshet me mur. Jo sepse mungojnë gjithmonë faktet, por sepse sistemi ka mësuar të fitojë kohë. Dhe koha në politikë shpesh vlen më shumë se e vërteta. Sa më shumë zvarritet një çështje, aq më shumë zbehet efekti i saj te publiku.

SPAK, drejtësia dhe frika e klasës politike
17 Qershor, 14:32

Skandalet më të zakonshme nuk janë aksidentale

Ka një arsye pse në Shqipëri përsëriten të njëjtat lloje skandalesh. Ato lidhen me pikat ku pushteti kontrollon para, emërime dhe ndikim. Tenderët publikë, lejet, koncesionet, punësimet në administratë, menaxhimi i fondeve, marrëdhënia me biznesin dhe përdorimi i aseteve shtetërore janë terreni ku skandali mbin më lehtë.

Kjo ndodh sepse aty bashkohen interesi ekonomik dhe mbrojtja politike. Kur një vendimmarrje publike ka vlerë të madhe financiare, rreziku për abuzim rritet. Kur mbi atë vendimmarrje ka pak transparencë reale dhe shumë propagandë, rreziku bëhet edhe më i madh. Dhe kur kontrolli institucional vjen me vonesë, terreni është i hapur.

Jo çdo akuzë është automatikisht e vërtetuar, dhe ky është një dallim që duhet ruajtur. Por po aq e vërtetë është se shumë çështje në Shqipëri nuk do të kishin marrë kurrë vëmendje pa presionin e medias, denoncimet publike dhe këmbënguljen e gazetarëve. Kjo është arsyeja pse një media me instinkt kritik nuk është luks, por nevojë.

Standardi që na duhet nga SPAK-u dhe gjykata
24 Tetor, 15:15

Roli i medias mes ekspozimit dhe spektaklit

Media ka një rol të dyfishtë në këtë histori. Nga njëra anë, ajo zbulon, dokumenton, pyet dhe mban ndezur çështje që pushteti do t'i mbyllte në heshtje. Nga ana tjetër, kur skandali trajtohet vetëm si spektakël, pa vijim dhe pa kujtesë editoriale, efekti i tij bie.

Problemi nuk është vetëm te zhurma. Problemi është te ritmi i konsumit. Një aferë e fortë mund të dominojë dy ditë, pastaj të fundoset nga cikli i lajmit të radhës. Kjo i shërben politikës, jo publikut.

Sepse pushteti e di se një pjesë e krizave menaxhohen duke pritur. Prandaj, raportimi i fortë duhet të shoqërohet me ndjekje të vazhdueshme: ku shkoi hetimi, kush u pyet, kush përfitoi, kush mban përgjegjësi dhe çfarë ndryshoi realisht.

Pikërisht këtu një qasje pa filtra, si ajo që kërkon publiku i CNA.al, ka vlerë reale. Jo për të bërtitur më shumë se të tjerët, por për të mos e lënë skandalin të vdesë sapo bie interesi i studios./ CNA