E Diela e II e Kreshmës/ Arkimandrit Ignati: Sytë e njeriut janë ngulitur te Jezusi që vlerëson çdo përpjekje të jetës sonë

8 Mars 2026, 12:34, Aktualitet CNA

E Diela e II e Kreshmës/ Arkimandrit Ignati: Sytë e njeriut janë

Në katedralen “Ngjallja e Krishtit” në Tiranë është kremtuar E Diela e II e Kreshmës.

Predikimi ditën e sotme është mbajtur nga Arkimandrit Ignati, i cili ka ndarë mesazhe të rëndësishme dhe me shumë vlerë për shpresën që Jezu Krishti sjell në jetën e njeriut.

Ndër të tjera Arkimandrit Ignati shprehet se përgjatë udhëtimit të jetës tonë ndihma për njëri-tjetrin është e domosdoshme.

Ai thekson se duhet të lutemi për njëri-tjetrin, të mbajmë ndezur pishtarin e besës dhe t'i japim diçka për ata që kanë nevojë. Arkimandrit Ignati shprehet se sytë e njeriut janë ngulitur te Jezusi që vlerëson çdo përpjekje të jetës sonë.

Predikimi i plotë:

Një nga minierat më të tmerrshme në antikitet ka qenë ajo e Lavrikonit në Eladhën antike. Puna ishte e rëndë, jeta e vështirë, të qenit skllav e bënte edhe më të vështirë. Në një ditë të zakonshme, u shemb një galeri dhe masivi i dheut i frikësoi të gjithë. Në atë moment menduan fundin e tyre.

Zëri i një të moshuari zgjoi shpresën: "Nëse punojmë të gjithë, mund t'ia dalim."

Kjo shprehje solli motivim, sakaq iu rikthyen punës, rihapën galerinë, ajri i freskët riktheu shpresën dhe gjallërinë. Rruga u hap, të gjithë dolën të gjallë. Për shumë sy ishin thjesht skllevër, por ata ia dolën.

Jezusi lë Galilenë dhe vjen në Kapernaum të lëçitë fjalën dhe të ujitë shpirtrat e tyre për shpëtim. Turma e ndiqte ngado ku ai shkonte, sepse ndiente që fjalë jete dilnin nga ai. Pasi hyri në një shtëpi, të gjithë e rrethuan dhe gjenin kënaqësi shpirtërore në ligjëratat e tij të hirshme.

Dikur, në një shtëpi të thjeshtë në Kapernaum, jetonte një njeri i sëmurë, shtrirë në shtrat duke mbajtur kryqin e tij, paralizën që e kishte ngërthyer fort. Ungjilli tregon se atë e mbartën katër burra dhe e çuan për tek Jezusi, atje ku mjeshtri lëçishte fjalën. Turmë, pengesë, pamundësi. Dera e shtëpisë ishte e bllokuar, rruga normale nuk ofronte zgjidhje. Atëherë hapën çatinë dhe ia lëshojnë të sëmurin përpara këmbëve. Mësuesi i shikon, dallon besën e tyre dhe me fjalën e tij e shëron, e rikthen sërish në betejën e përditshmërisë.

Çfarë mesazhi ka Ungjilli për njeriun bashkëkohor? Të qartë, të thjeshtë, vendimtar. Zëri i mendësisë së sotme dikton: "Mos u lodh shumë, shijoje jetën si të të vijë, bëhu njësh me realitetin e turmës."

Fryma e Ungjillit përgjigjet: "Sado e madhe të jetë turma, edhe sikur rruga të të bllokohet, janë akoma disa njerëz që do të mbartin vigun tënd dhe do të çojnë tek JezuSi që po pret."

Buzët e tij janë të gatshme të shqiptojnë fjalët: "Bir, mëkatet e tua të janë falur. Ngrije shtratin tënd dhe ec."

Katër burrat që japin ndihmë janë misteret e kishës që japin mundësi njeriut të përballojë udhëtimin, kanë efektshmërinë të rifuqizojnë qenien njerëzore dhe ta aftësojnë që me sukses të kapë pikëmbërritjen.

Gojarti i Hirshëm thotë: "Misteret janë zjarr që ndezin shpirtin. Çfarëdo lloj pengese që na shfaqet në jetën e përditshme, le të mos mërzitemi dhe dëshpërohemi, sepse i Biri i njeriut ka pushtet mbi dhe që të falë mëkatet. Mua më është dhënë çdo pushtet mbi qiell e dhe.

Gojarti na rithotë: "S'ka pengesë që nuk mposhtet kur zemra është e ndezur nga besa."

Përgjatë udhëtimit tonë vlen të përmendim që ndihma për njëri-tjetrin është e domosdoshme. Apostull Pavli thotë që të lutemi për njëri-tjetrin, të mbajmë ndezur pishtarin e besës dhe t'i japim diçka për ata që kanë nevojë. Në rastin e të paralizuarit, katër burrat ofruan veten e tyre, sakrifikuan diçka nga koha e tyre dhe u përballën me pengesën e turmës.

A ekziston pengesa në kohën e sotme për ata që duan të besojnë? Pafund. A është realiteti agresiv? Sigurisht. A ka një përgjigje kisha? Pa dyshim. Pjesa e sotme e Ungjillit na flet praktikisht: Mëkati që kam bërë, shihet brenda nesh, na sëmur edhe trupërisht. Këtë e dalloi mjeku Jesu dhe i tha: "Bir, mëkatet e tua të janë falur, merre vigun tënd dhe ec sërish me dinjitet, rikthehu ta përfundosh betejën tënde."

Po realitetit agresiv ç't'i bëjmë? Asgjë. Le të tregojmë se kemi rrokur kryqin dhe e mbartim drejt Golgothasë, duke e ditur se brenda tij ndodhet ngjallja. Nuk ka gjë më të saktë dhe më të mirë përcaktuar sesa kjo: i falur, i shëruar, i gatshëm për të vazhduar betejën.

Por mendja jonë e dobët pyet: "Përse farisenjtë dhe skribët u mërzitën?" U dergja, u lëngova, qava, u pengova të tjerët në punët e tyre të përditshme me shërbimin që më bënë — do të thoshte i paralizuari. Shkaku është det i madh e i gjerë, atje janë: zilia, smira, egoja, etja për pushtet e para, dukja, urrejtja, makutëria, lavdia boshe, dëshira për vëmendje dhe zemërngushtësia.

Por ne kemi mendjen e Krishtit, punën e ditës dhe të dritës. Pyet sërish njeriu i sotëm: "Turma më pengon dhe më shtrëngon më shumë seç duhet."

Fryma e Ungjillit e ka prapë një përgjigje: Mielli përzihet në ujë, kripë, maja, rrihet fort dhe furra e pret gati për t'u pjekur, dhe buka bëhet e shijshme, ofertë e pëlqyer nga Perëndia.

Shën Ignat Hyjmbajtësi na thotë: "Edhe sikur luanët nuk do të më hanë, unë vetë do t'i ngacmoj që të më bluajnë mirë dhe të jem një bukë e mirë dhe e pëlqyer nga Perëndia."

Askush nga ne nuk do t'i shmanget furrës së Babilonisë. Ashtu si tre djemtë në mes të saj, himnonin dhe lavdëronin Perëndinë triadik. Por prej saj dolën të pandarë.

Vëllezër dhe motra me Krishtin, udhëtimi ynë drejt Pashkës vazhdon. Sytë tanë janë ngulitur te Jezusi që vlerëson çdo përpjekje të jetës sonë, dhe mesazhi i sotëm na forcon. Jezusi erdhi në Kapernaum, pra në zemrat tona, në shtëpinë e vogël, në shpirtrat tanë, dhe po mban ligjëratën vlerëushqyese. Çatia hapet vetvetiu nga prania e dashurisë së tij. Ai po na shikon në sy dhe thotë: "Bir dhe bijë, mëkatet e tua të janë falur, ngrije shtratin tënd dhe kthehu në shtëpinë e Atit ku ka shumë banesa". /CNA