E fundit!

19:46 Politikë

“Këshilli Kombëtar, kozmetikë e Berishës”/ Spaho: PD do e ketë të pamundur të jetë rivale e PS

Ish-nënkryetari dhe ish-deputeti i PD-së Edmond Spaho ka k...

Sfidon Bashën për drejtimin e PD/ “European Conservative”: Edith Harxhi, Thacher shqiptare

11 Qershor 2021, 08:40, Politikë CNA

Shqipëria shpesh shihet si delja e zezë e Evropës. Ishte një komb që i ka dhënë Kontinentit të Vjetër kaq shumë gjatë dy mijëvjeçarëve të fundit – duke filluar nga Perandorët e shquar të Bizantit dhe katër Papët e Romës deri te Gjergj Kastriot Skënderbeu, mbrojtësi i të ashtuquajturit krishterim. Megjithatë, në të njëjtën kohë, Shqipëria gjithashtu ka vuajtur nga fqinjët e saj, për shkak të ambicieve evropiane, nga tmerret e komunizmit dhe për shkak të korrupsionit të politikanëve të saj.

Odisea e popullit shqiptar ka qenë e gjatë dhe e mundimshme. Por përmes një kombinimi të forcës, atdhedashurisë, fatit dhe këmbënguljes, vendi i ka mbijetuar fqinjëve të pamëshirshëm dhe kthesës së rastit mizore të fatit, pa e ulur kurrë kokën.

Rënia e komunizmit në Shqipëri dhe përmbysja e bustit të Enver Hoxhës në Sheshin Skënderbej në qendër të Tiranës. Imazhi është me mirësjellje të revistës “Neë Albania”.

Sidoqoftë, pas gati 45 vitesh nën një diktaturë komuniste dhe tre dekadave të një tranzicioni kaotik, Shqipëria është tani në një gjendje të traumatizuar. Komunizmi u përpoq të privonte qytetarët nga dinjiteti i tyre dhe të krijonte përçmimin monstruoz të quajtur “njeriu i ri”. Njerëzit u zhveshën nga liria e tyre për të menduar, për të folur, për të jetuar dhe për të dashur. Pronat, pasuria dhe vetërespekti i tyre u hoqën me forcë. Komunizmi bëri të pamundurën për të zëvendësuar gjithçka të mirë dhe të ndershme me spiunimin, urrejtjen, frikën, zilinë dhe stomakun bosh. Qëllimi i tij ishte të deformonte individin, ta bënte atë pa mend dhe pa shpirt. Megjithatë, kishte shumë që rezistuan: të njëjtët që tani kërkojnë një Shqipëri të pasur, të bazuar në treg, patriotike, të lirë dhe të ndershme.

Aktualisht, korrupsioni shkon thellë dhe i egër. Kapitalizmi miqësor po e mbyt konkurencën dhe sektori privat po bie në duart e disa njerëzve. Qeveria socialiste sapo ka fituar mandatin e saj të tretë pavarësisht akuzave për manipulim masiv. Opozita në vend, e përfaqësuar nga ajo që zakonisht quhet Partia Demokratike e qendrës së djathtë, nuk ka qenë në gjendje të frymëzojë votuesit e pavarur dhe të kanalizojë zhgënjimin në rritje të njerëzve në një pjesëmarrje masive në votime. Partia aktuale Demokratike është një grup i mbyllur, i butë, pa frymëzim, i kontrolluar nga një numër i vogël dhe i shkëputur nga baza e saj. Vetë partia është zhvendosur nga rrënjët e saj konservatore, antikomuniste dhe është shndërruar në një organizatë socialdemokrate.

Përballë kësaj situate të rëndë dhe pa asnjë shpresë për një alternativë, populli shqiptar ka rënë në dëshpërim, duke zgjedhur të largohet dhe të braktisë atë që është më e dashur për të.

Në mes të gjithë kësaj pashprese dhe kaosi që një diplomat karriere – një konservatore e vendosur, e njohur për integritetin dhe ndershmërinë e saj – ka vendosur të kandidojë për kryesinë e Partisë Demokratike. Edith Harxhi, një alumnus i Universitetit të Edinburgut në Skoci dhe ish-zv / ministre për marrëdhëniet e jashtme nën qeverinë e mëparshme të qendrës së djathtë, dhe një udhëheqëse me lidhje të forta me Evropën dhe SH.B.A., po shpreson ta rikthejë partinë e saj në rrënjët e saj ideologjike dhe rindërtoni të drejtën historike në Shqipëri.

Harxhi ofron një vizion premtues, por ambicioz për vendin – një vizion i cili lirinë e fjalës dhe mendimit, meritokracinë, anti-korrupsionin, një nivel më të lartë të demokracisë, anti-komunizëm dhe kapitalizëm duke u zënë në qendër të vëmendjes. Ajo dëshiron të rivendosë “fillin e thyer” të historisë dhe traditës, patriotizmit, intelektualizmit dhe sovranitetit kombëtar. Dhe tani, falë saj, për herë të parë, çështje të tilla po shprehen qartë dhe në një mënyrë konservatore në Shqipëri.

Gjatë dy javëve të fundit të fushatës, ajo shpesh fillonte takimet e saj me bazën e partisë në qytete të ndryshme duke theksuar mea kulpa që ajo tha se partia e saj duhet t’u ofronte atyre që u persekutuan nën komunizëm. Ish-zv / ministri zotohet të zgjidhë çështjen e pronës së pakthyer të konfiskuar nga pronarët e saj të ligjshëm nga komunistët, një problem që vazhdon të shqetësojë shoqërinë shqiptare. Të përndjekurit në gati pesë dekada të komunizmit për thjesht guximin të mendojnë dhe flasin ndryshe, gjithashtu nuk kanë marrë kurrë plotësisht kompensimin e premtuar nga e djathta post-komuniste. Nën udhëheqjen e saj – dhe mbase qeveria eventuale – ato kompensime do të paguheshin dhe dinjiteti i atyre që vuanin do të rikthehej.

Në vitet 1990, individë nga Partia Komuniste dhe madje disa nga ata që kryen krimet më të urryera u infiltruan në Partinë Demokratike. Harxhi premton të shpëtojë të djathtën shqiptare – dhe shoqërinë në tërësi – prej tyre duke filluar masa ligjore brenda partisë së saj dhe në Parlament, siç është një ligj anti-komunist i ngjashëm me atë të miratuar në çdo vend post-komunist të Evropës Lindore.

Nën të, të rinjtë e vendit dhe klasa e mesme do të gjenin një shtëpi në Partinë Demokratike. Ajo do të hapte Partinë Demokratike për këdo që dëshiron të kontribuojë në suksesin e saj, jo vetëm miqtë në krye, me shpresën e krijimit të një partie meritokratike, në të cilën ata që punojnë shumë të kompensohen.

Lady Thatcher me Presidentin Reagan në një takim në Camp David në Dhjetor 1984. Fotografi me mirësjellje të Zyrës Fotografi të Shtëpisë së Bardhë.

Për më tepër, mbështetja e saj për taksat e ulëta, nivelet më të ulta të shpenzimeve publike, uljen e burokracisë dhe ofrimin e stimujve për të prodhuar më shumë do të zgjeronte klasën e mesme dhe do të krijonte një Shqipëri më tërheqëse për investime të huaja dhe të brendshme. Ky vizion i qartë, pa kuptim, i kombinuar me përpjekjen e saj për të hyrë në një arenë të dominuar tradicionalisht nga burrat, si dhe një stil elegant për të bërë politikë, dhe këmbëngulja e saj pa kompromis për të “bërë gjënë e duhur” do të sillte një aromë të Kultura sakson në Ballkanin e ashpër. Ajo është një përzierje e Margaret Thatcher dhe Ronald Reagan, me disa nga tiparet e konservatorizmit patriotik të gjetur në Ëinston Churchill. Kjo e bën atë një shtesë të mirëpritur në një vend që ka shumë nevojë për ndryshim dhe shpresë.

Sidoqoftë, Harxhi ka hyrë në një garë të pabarabartë. Konkursi i lidershipit këtë fundjavë e vë atë kundër kreut aktual të Partisë Demokratike, një njeri i cili – megjithë katër humbje radhazi – ka refuzuar të japë dorëheqjen dhe do të kandidojë përsëri, me ndihmën e administratës aktuale të partisë dhe mjeteve financiare që ai ka në dispozicion për shkak të pozitës që mban. Sidoqoftë, e vetmja gjë që ai nuk ka është baza e partisë.

Duke votuar Harxhin, çdo anëtar i Partisë Demokratike do t’i jepte jetë të re një partie që po thahet dhe po merr me vete shpresat dhe ëndrrat e të gjithë dashamirëve të lirisë në vend. Partia Demokratike ka një shans të fundit për të forcuar strukturën e saj, për të shkuar drejt konservatorizmit dhe për të rivendosur demokracinë brenda vetes dhe në të gjithë vendin.

Ajo e njeh mirë bazën e partisë sepse ka punuar me anëtarët e saj që nga fillimi. Për më tepër, nuk ka dyshim për trashëgiminë e saj të krahut të djathtë, konservator dhe transatlantik. Ky kombinim e bën atë zgjedhjen perfekte për të forcuar Partinë e saj, për të udhëhequr një opozitë të fortë dhe për të qeverisur përfundimisht vendin. Nëse ajo do të triumfonte në këtë garë të udhëheqjes së partisë, shpresa mund të ketë një shans të kthehet në vendin e vogël të Ballkanit – dhe patriotizmi dhe konservatorizmi më në fund do të ktheheshin në Shqipëri, duke e bërë atë një burim të mundshëm të stabilitetit dhe demokracisë në Ballkan.

Në përpjekjen e saj ‘Thatcherite’ për të ringritur të drejtën, për të reformuar Partinë e saj dhe për ta vendosur Shqipërinë në rrugën e duhur, Edith Harxhi mund të jetë pikërisht ajo që i duhet elektoratit konservator dhe të pavarur në mënyrë që të frymëzohet sa duhet – dhe të prodhojë ndryshimin e vendit ka shumë nevojë. Elektorati konservator është çelësi për ta realizuar këtë./Përshtati në shqip CNA.al

https://europeanconservative.com/2021/06/edith-harxhi-albanias-thatcher/