Tornoja ku kam punuar dhe shokët e mi tornitorë.....

26 Shkurt 2020, 18:20, Sociale CNA

Nga Niko Ljarja

– Tornoja është njëshi i industrisë mekanike
Kjo këtu bosh, është tornoja ku kam punuar unë….
Ne memorien e viteve kur një pjesë të jetës time kam punuar tornitor normë me tre turne…
E për arsye të games se gjerë të operacioneve që kryen tornoja quhet…..
Torno Universale…….

Kam bashkëjetuar rreth 15 vjet rresht me këtë të dashur që u lidhem kur u lirova nga ushtria……
Kemi jetuar ditën dhe natën bashkë…….
Siç me erdhën rrethanat e jetës, e zgjodha me dëshirë këtë bashkejetesë, për shumë e shumë arsye……
Por ama e vërteta është se ne u përshtaten shumë mirë me njeri tjetrin…. E kaluam mirë…
Se nuk ishte e lehtë që të bashkëjetoje me tornon…….
E sigurisht qe ne kushtet e normës duhej të sakrifikoje se ishte e vështirë….
Por ama,, nga ana tjetër përveç vështirësive që kishte, tornoja ishte shumë dinjitoze, e të jepte edhe ty, dinjitet, rrespekt e pamvarzi……
Të cilat të krijonin më shumë liri në ato kushte, të pa lirisë…. Gjëra këto që ishin shumë të nevojshme në atë periudhë të vështirë…..Fatmirsisht tornoja këto mi dhuroj…..

Se sigurisht, si puna time kështu të dhjerë kishte dhe të tjerë në atë kohë…..
Por kishte që e kishin shumë të vështirë të dashuroni e të bashkëjetonin me torrnon…..
E përpiqeshin e mundoheshin, lëviz këtej e lëviz andej deri sa gjenin ndonjë të dashur tjetër me mik…..
Po e dashura me mik ishte si puna e Dardhes, që e ka bishtin mbrapa….
.E kështu që humbisni shumë…
Se kurrë nuk e provojnë dot,, dinjitetin e djersës tende të një pune të vështirë….

Kur takoheshim me tornon natën turni I tretë , nën avujt e fernetit që kishim pirë, ndjenim kënaqësi….
Se è njifnim e e kuptonim shumë mirë njeri tjetrin, bile ja mirrnim dhe këngës….
Une këndoja e ajo me mbante rritmin….
E pastaj kur mbaronte kënga fillonim e tregonim historia nga ato që na kishin shoqëruar në atë pjesë jetë….. Se elbete të rinj ishim dhe historia kishim…..
Por ama nganjëherë na vinte dhe për të qarë……
E sigurisht po për shumë e shumë arsye dhe kjo ndodhte….Se elbete nata ishte e gjatë, e si do ta kalonim ndryshe pa bërë muhabet…….
Por ama tornoja ishte besnike e nuk ju tregonte asgjë të tjerëve… Se të tëra mi dinte.. Por I mbante për vete, e nuk e hapte gojën kurrë…..
E kështu vazhdonte punën sikur nuk dinte asgjë e nuk dëgjonte asgjë ….
E kjo punë vazhdoj gjatë ditën e natën për 15 vjet rresht….

Pa varësisht se mund të mos kishim lindur për njeri tjetrin…..
Une kurrë nuk do ta harroj dinjitetin që më dha torrnoja dhe shokët e mi tornitorë…..
Se pa atë stazh 15 vjeçar, pa tornon dhe pa shokët e tim të pa harrushem tornitorë.
Une kurrë nuk do isha ky Nikoja që jam……
Se dhe mund të isha përpjekur sa andej këtej për të rregulluar ndonjë bashkejetese tjetër…..Por isha i bindur se do humbisja shumë nga vetja…
E nuk do ta dinja kurrë çdo të thoshte të ishe tornitor e një puntor i pa varur…..
E po te marrim Marksin për referencë…. Tornitorët ishin Aristokracia e klasës puntore……
Sepse puna që bënin ishte e vështirë, por të jepte dinjitet e ishe një individ i lirë në punën që kryejë….. E nuk varesh e prej kurrkujt… E merrje aq sa bënje……

Aty ku kam punuar unë në Metalike, tornitoret ishin që të gjithë xhendelmene të vërtetë……….
Ndofshta i bënte puna që ishte e vështirë…. Ndofshta I bënte personaliteti që të krijonte puna…. Këtë nuk e di…. Por di që kjo që po ju them është e vërtetë….
Ne Metalike që të gjithë torrnitorë ishin personazhe karrakteri…..
Prandaj unë nuk mund të rri pa I kujtuar këta shokë fisnike që unë kam njoftur që ditën e parë që kam filluar punë si nxënës tornitor në Metalike…….
Shokë të cilët me kane dashur shumë e i kam dashur shumë e nuk do ti harroj kurrë…..
Dy shokët e mij të parë që më kanë mësuar tornon janë. .. Nesti Mita e Vangjel Tanka (ky me vone k/inxh)….
Shokun, tim të pa harruar e aq të dashur Llambi Kondili (Jazonja) nuk jeton më…..
Shokët Niko Buqi, Vasil, Shaka, Niko Poreçi, Lili Bales….Etem Hoxha (xhindi)
Vaskë Selenica (veza) nuk jeton më…. Stefi Gjika nuk jeton më… Mynur Osmani…
Dy mjeshtrat e punimit te gizes….Thanas Moni….që kur shkoj në Greqi pinte në pushim të punës një arkë me kanaçe, birre…. Nexhip Dervishi (nuk jeton më) që në atë kohë kishte rekordet e pirjes se votës…..
Apo Ariz Qershia, që punonte e mbante gjallë një torrno Gjermane të vjetër plaçkë lufte…Qe po ta shikonte Gjermani që ajo torna punonte akoma, do ta, dekoronte Ariz Qershinë…..

Apo Koçoja i Kiçi të Kinemasë të Korçës… Çfarë djali…. E që i shpëtoj mrekullisht një aksidenti në torrno…..
Pandi Demirazi një djalë I mrekullushem…….
Apo Thimka i Tetkës, që andej nga, ora tre i natës duke punuar thërriste me zë të lartë, një thenje pa kuptim…… Por të mrekullueshme……
Eksi…. Eksi… Eksi…. Zhibiron, një ushtar fle në vagon…..
Batutë që do tja kishte, zili, dhe Zhvejkun….
Ne fund tornitori i pa përsëritshm Koço Bashiku… nuk jeton më….
Apo I pa harrushmi Nesti Çifligu…..
Pa harruar dhe të lavdishmin elektriçistin Emil Fundo (Lomunoja)
E ne fund fare fare universalin Gjergji Minga (Qorrin) që e kemi si Kokrra e mollës….
Shendosh e mirë….

Me të gjithë këta torrnitorë po dhe me shumë e shumë shokë të tjerë në atë ndërmarrje, kemi kaluar si vëllezer….. eeee sa historia e sa qyfyre në atë kohë të vështire…