web counter
LEXO PA REKLAMA!

SHKARKO APP

App Store
Google Play

Nga Agim Xhafka/ Syri që flet

10 Janar 2020, 12:07, Opinione CNA

Nëpër vite mbaj mend që babai ankohej për dhimbje veshi. Sidomos i djathti. Dhe e shpjegonte se kur ishte i vogël,sa herë i ankohej gjyshes,ajo mbushte gojën me raki dhe drejt e tek veshi. Siç duket alkooli e rehatonte ca kohë, por nuk e shëronte.

Ndaj pasi mbushi 60 vjeç e shihja që kur flisja, ai zmadhonte sytë e ma afronte fytyrën më shumë se herët e tjera.

Pyeta nënën.
-Duket se nga ai vesh nuk dëgjon, por mos i bini në sy,-na porositi ajo.

Por ai nuk priti shumë e na bëri vërejtjen:
-Mos m’u hiqni se nuk e dini. Se keni dy javë që ulurini e bërtisni sikur jeni në rrugë. Kështu fshihet sekreti?!
E kishte zakon që cdo siklet donte ta kalonte me humor. Mbaj mend që kur donte të bënte një sy gjumë në drekë na thoshte:
-Po dolët përjashta merrni çelsin me vete se në jastëk do ve veshin e shëndoshë. Hahaha. Mos thoni që nuk paralajmërova.
Optimisti im,më kujtohet që këtë hall e pêrdorje dhe në çaste delikate. P.sh. sa herë bëhej ndonjë sherr mes ne fëmijëve e zêri ngrihej në qiell,ai ngrihej vrrulltazi e ndërsa ne prisnim ndonjë qortim,për çudi na pyeste:

-Më duket se troket dera! E dëgjuat?
Fillonim të qeshnim e mamaja thosh:
-Tetë veshë nuk e kapëm dot,radari yt i vetëm…
Ai qeshte e në gaz nxirrte fjalët:
-Kompeson natyra. Kompeson.Se unë dëgjoj dhe me sy. Edhe me duar.
Vërtet ashtu ndodhi. Në ato vite ne komunikonim me veshtrime. Me prekje. E shihnim thellë në sy dhe e ledhatonim papushim me duar. Që edhe nëse nuk kapte ndonjë fjalë ta ndjente se ne e donim shumë,shumë. Ai e kuptonte. Dukej. Se asnjeherë,pas çdo komunikimi,nuk bëri pyetje,ose gjeste mosdëgjimi. Kompesimi baba. Se dhe me zemër dialogohet,flitet dhe me sy. Madje më qartë…





Lajmet e fundit nga