E fundit!

09:08 Aktualitet

Krimi që ka ndodhur me protestën

Qytetarët kanë të drejtë të protestojnë, rinia. Për Zvërne...

Ja pse politikanet femra po e ''pushtojnë'' botën

10 Korrik 2016, 19:31, Aktualitet CNA

Edmund Cooper ka qenë njëri nga shkrimtarët më të shquar të viteve të gjashtëdhjeta dhe shtatëdhjeta, kur kishte shkruar një sërë romanësh në fanta-shkencë. Megjithatë, një gjë që e kishte bërë të famshëm Cooper-in më shumë sesa shkrimet e tij, ka qenë mendimi i tij për femrat. Në një kohë kur të gjithë flisnin për të drejtat dhe liritë e femrave, Cooper ishte vendosur kundër njerëzve që punonin për një gjë të tillë, transmeton gazeta Kosova Sot.

Në një libër, të publikuar në vitin 1972, ai e kishte parashikuar Britaninë në të ardhmen e largët. Titulli ironik i këtij libri i thoshte të gjitha – “Who Needs Men?” (“Kujt i Duhen Burrat?”). Në vizionin e tij për shekullin e 25-të, gratë kishin gjithçka në duar. Orgjitë e lesbikeve ishin fenomen i shpeshtë! Në Britaninë e tmerrshme, burrat ishin zhdukur krejtësisht. Burrat e paktë që kishin mbetur – si puna e kandidatëve të mposhtur të Partisë Konservatore – kishin shkuar në Malësinë e Skocisë. Ata ndiqeshin nga Zonja Shfarosëse!

Favoritja në garën presidenciale në SHBA

Cooper ka vdekur në vitin 1982, tre vjet pas ardhjes në pushtet të kryeministres së parë femër në Britani. Dhe, pa marrë parasysh se çka mendoni për mendimet e tij politike, ai ka pasur të drejtë për një gjë: politikisht, të paktën, e ardhmja i takonte atyre që njerëzit i quanin “gjini e butë”. Në momentin kur Theresa May ose Andrea Leadsom të bëhet kryeministre e Britanisë, duke u bërë kryeministrja e dytë femër në histori të këtij vendi, ajo do t’i bashkohet një grupi të madh të politikaneve femra. Në fakt, nuk do të ishte ekzagjerim nëse do të thuhej që në Britaninë e vitit 2016, pothuajse të gjitha figurat mbresëlënëse në jetën publike janë femra. Pjesë e këtij grupi është Nicola Sturgeon – njëra nga politikanet më të zonja në ishull. Pastaj kemi yllin më mbresëlënës në politikën britanike, lideren e konservativëve skocezë, Ruth Davidson.

Madje edhe ministrja e parë e Irlandës Veriore, Arlene Foster, është femër. Natyrisht, do të ishte pamaturi të thuhej që pabarazia në mes të burrave dhe grave është një gjë që i përket të kaluarës. Ndonëse miliona femra janë bërë pjesë e fuqisë punëtore në gjysmë-shekullin e kaluar, ato kanë tendencë të koncentrohen në punët me gjysmë orari dhe punët që paguhen pak. Për këtë gjë më së miri tregon fakti që nga drejtorët e 100 kompanive kryesore, vetëm 17 për qind janë femra. Edhe në politikë vërehet kjo pabarazi – vetëm 191 deputetë në Dhomën e Përfaqësuesve, më pak se një e treta e numrit të përgjithshëm. Megjithatë, një numër i madh i politikanëve të fuqishëm botërorë janë femra. Politikania më e fuqishme në Evropë është Angela Merkel. Favoritja në garën presidenciale në SHBA është Hillary Clinton. Në fakt, kur merret parasysh fakti që drejtoresha menaxhuese e Fondit Monetar Ndërkombëtar, Christine Lagarde, është femër, atëherë është krejtësisht e mundur që përbrenda disa muajsh, pothuajse të gjithë njerëzit e fuqishëm të botës do të jenë gra.

Shpirti i jashtëzakonshëm

Megjithatë, arsyet që janë dhënë deri më tani, e që mundohen ta shpjegojnë ngritjen e grave në politikë, nuk janë bindëse. Një studim i realizuar së fundmi nga ueb-faqja e ‘Business News Daily’, për shembull, thotë që ‘gratë janë lidere të fuqishme’ sepse, mes të tjerash, ‘janë dëgjuese të mira’ dhe ‘ju japin vlerë të ushqyerit dhe fleksibilitetit’. Megjithatë, një gjë është e sigurt: asnjëra prej këtyre femrave nuk ka korrur suksese vetëm për shkak të këtyre atributeve. Në fakt, deri para dy javësh gjasat që zonja May dhe zonja Leadsom të bëhej kryeministrja e ardhshme e Britanisë kanë qenë shumë të vogla. Sikur David Cameron të mos tërhiqej, nëse Boris Johnson nuk do të tërhiqej, nëse Michael Gove nuk do t’ua ngulte thikën në shpinë miqve të vet, para se ta qëllonte veten në këmbë, atëherë me shumë gjasë Britania do ta kishte pasur edhe një kryeministër tjetër mashkull. Mirëpo, një arsye tjetër, shumë e fuqishme, është që politikanët meshkuj janë të dobët. Mirëpo, femrat që kanë fituar pozita të larta kanë diçka të përbashkët. Për ta thënë thjesht, ato përfaqësojnë një gjeneratë të grave që është dashur të tregojnë shpirt të jashtëzakonshëm dhe aftësi ripërtëritëse për ta tejkaluar seksizmin e kolegëve të tyre meshkuj.