Idajet Beqiri: Gjysma e Maqedonisë të bashkohet me Shqipërinë

12 Maj 2015, 06:03, Politikë CNA

Marrëveshja e Ohrit, e bërë pas ndërprerjes së luftës çlirimtare të UÇK, ishte shansi i fundit për perspektivën e ish-Republikës Jugosllave të Maqedonisë. Pushteti dhe gjithë klasa politike në Maqedoni ishin maksimalisht të interesuara për ta zbatuar sa më parë dhe pikë për pikë këtë marrëveshje. Shqiptarët në FYROM janë më shumë se 1 milion, janë autokton në ato troje, dhe nuk janë ardhacakë, si maqedonët. Këto troje dhe shqiptarët në FYROM, i janë shkëputur trungut amë, Shqipërisë, me pushtim dhe me dhunë të egër çnjerëzore.

Përmes Marrëveshjes së Ohrit shqiptarët në FYROM kanë të drejta të barabarta me popullsinë maqedone, çka do të thotë që shtetin e kanë të përbashkët dhe shqiptarët kanë edhe të drejtën për të kërkuar krijimin e shtetit të tyre, të ndarë nga maqedonët, kanë të drejtën e federalizimit të FYROM-it, sikurse kanë edhe të drejtën e bashkimit me shtetin amë, Shqipërinë. Mosimplementimi me shpejtësi i kësaj marrëveshje për fajin e pushtetit maqedonas, do të thotë që ata nuk duan të bashkëjetojnë me shqiptarët, nuk e duan një shtet të përbashkët. Përkundrejt kësaj, herë pas herë pushteti maqedon e ka shprehur haptazi urrejtjen dhe mospajtimet me shqiptarët. Ata në vazhdimësi kanë aplikuar ndaj shqiptarëve një politikë diskriminuese, përçmuese, dhunuese e deri gjenociduese. Në këto kushte, aq më tepër që FYROM-i për 26 vjet nuk gjeti dot as emrin, nuk ishte dhe nuk është në gjendje të promovonte simbolet e saj, kulturën e saj, gjuhën e saj, dhe kur inferioritetin e vet, e zbraz kundër shqiptarëve, të cilët përkundrejt kësaj, i kanë të gjitha elementët e kombësisë, të kulturës, të autoktonisë dhe të shtetformimit, nuk ka mbetur gjë tjetër, veç shpërbërjes së FYROM-it. Koha e provës tashmë mbaroi. Konflikti ndëretnik ka arritur kulmin.

Plagët janë bërë të pashërueshme. Faktori ndërkombëtar e ka për detyrë urgjente të mendojë dhe të veprojë për t’i ndihmuar shqiptarët në FYROM që, ose të ndërtojnë shtetin e tyre, si ai i Kosovës dhe Malit të Zi, ose t’i lejojë ata që të bashkohen me Shqipërinë. Zgjidhje tjetër nuk ka. Ndërhyrja në Kumanovë, prej autoriteteve të shtetit policor maqedonas, ishte një ndërhyrje ushtarake pushtuese dhe diskriminuese ndaj etnisë shqiptare. Kjo ndërhyrje, për nga numri i forcave ushtarake që u hodhën në veprim, për nga llojet e armatimeve, për nga egërsia dhe numri i vrasjeve që u bënë, për nga numri i të arrestuarve dhe burgosjeve, por mbi të gjitha, për nga ndërhyrja dhe mos kursimi i popullsisë civile shqiptare dhe pasurive të tyre të paluajtshme, tregon se kemi të bëjmë me barbar që duan shfarosjen e etnisë shqiptare. Në se Kumanova nuk do të ishte qind për qind shqiptare, por të ishte me dominim popullsie maqedone, këto reprezalje nuk do i shkonin në mend pushtetit kriminal maqedonas. Kjo është arsyeja themelore se përse shqiptarët në Maqedoni duhet t’i japin duart përgjithmonë FYROM-it, pasi shteti aktual pa emër nuk është dhe nuk mund të bëhet kurrë më i tyre.