Nga Hashim Thaçi/ Akuzat e Hagës, si ofendim ndaj heronjve që dhanë jetën për liri

18 Shkurt 2026, 16:25, Opinione Hashim Thaçi

Nga Hashim Thaçi/ Akuzat e Hagës, si ofendim ndaj heronjve që

Jo vetëm që është plotësisht e pavërtetë, tejet absurde, por është edhe thellësisht ofenduese. Është ofendim për kujtimin e mijëra heronjve që dhanë jetën për liri. Është ofendim për dhjetëra mijëra viktima të pafajshme të vrarë gjatë masakrave. Është ofendim, madje i padrejtë, edhe për përpjekjet e NATO-s dhe Aleancës Perëndimore me të cilët unë bashkëpunova ngushtë.

Më lejoni të përsëris një të vërtetë të përjetshme. I vetmi, ama bash i vetmi kundërshtar i imi, i popullit të Kosovës dhe i botës demokratike ishte Sllobodan Millosheviçi.

Është e rëndë ta dëgjosh këtë akuzë, veçanërisht kur gjatë luftës unë nuk e dija nëse do të isha gjallë prej ore në orë e prej dite në ditë. Unë nuk isha i sigurt nëse do ta shihja familjen time, gruan time dhe djalin e sapolindur. E lëre më të ëndërroja të ushtroja kontroll në Kosovë. Në Kosovën e pushtuar plotësisht për rreth 90 vite. Fakti që sot jemi gjallë është krejtësisht rastësi dhe fat.

Unë nuk u ktheva për të rrezikuar jetën time për kontroll dhe pushtet. U ktheva në atdhe duke rrezikuar jetën time për liri dhe paqe. Pyetja që shtrohet sot është: marrja e kontrollit prej kujt? Kush? E vërteta është se kontrolli dhe pushteti ishin plotësisht, ama plotësisht, në gjithë territorin e Kosovës në duart e hekurta të Sllobodan Millosheviçit, askujt tjetër.

Shqiptarët nuk ushtronin pushtet, është paradoksale. Ata shtypeshin nga pushteti i Sllobodan Millosheviçit. Misioni ynë si popull ishte i qartë: mbijetesa, liria dhe paqja. Unë nuk kisha fare iluzione, por shpresa e jonë e vetme për shpëtim ishte bota demokratike, Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe NATO. Prandaj, i tërë fokusi im ishte ndërtimi dhe forcimi i kësaj aleance.

Për këtë qëllim, unë udhëtova në shumë kryeqytete për t'i bindur për kauzën tonë të drejtë: në Bruksel, Londër, Berlin, Paris, Bern, Oslo, Vjenë dhe vende të tjera. Por kudo që isha, isha në kontakte të vazhdueshme me zyrtarët e administratës amerikane. Millosheviçi e kishte filluar luftën në Kosovë, ndërsa ne kosovarët vetëm po mbroheshim. Por luftën mund ta përfundonte vetëm NATO, askush tjetër. Dhe ashtu ndodhi. Po të mos ishte ndërhyrja e NATO-s, liri të Kosovës nuk do të kishte, nuk do të kishte as pavarësi të Kosovës. Prandaj, pavarësia nuk ishte instrument për të marrë pushtet, por për dinjitet.

Kjo prokurori më thuri shumë lavde, më dha shumë tituj e grada. Por e vërteta është krejt tjetër. Unë nuk isha ai i cili transportova rezistencën nga Perëndimi në Kosovë. Unë iu bashkova rezistencës në Kosovë. Nuk ishte kthimi im nga Perëndimi arsyeja pse UÇK-ja po masivizohej. Arsyeja ishte Sllobodan Millosheviçi. Dhe askush më bukur nuk e ka thënë se sa sekretarja e shtetit, Madeleine Albright, citoj: 'Millosheviçi me sjelljet e tij ndaj popullit të Kosovës është rekrutuesi më i madh i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës'.

UÇK-ja nuk ishte shtet, nuk ishte ushtri e një shteti. Ai ishte organizim popullor që po mbrohej nga një shtet agresor. Fakti që UÇK-ja nuk ishte e organizuar ashtu siç pretendon prokuroria se ishte, nuk e zbeh aspak rolin e saj për liri të Kosovës. Nuk e bën kauzën e saj për çlirim më pak fisnike, e as arritjen e pavarësisë më pak historike.

Fitorja e Kosovës ishte më shumë politike dhe diplomatike. Suksesi më i madh i popullit të Kosovës ishte bashkimi i plotë dhe besimi me Perëndimin. Ata na ndihmuan pikërisht sepse e dinin se kush ishim dhe çfarë qëllimi kishim. Unë me asnjë çmim, në asnjë rrethanë, nuk do të rrezikoja këtë aleancë me asgjë në këtë botë. Sepse ashtu do të rrezikoja vetë lirinë e Kosovës, do të rrezikoja ekzistencën tonë kolektive.

*Fjala e plotë e ish-presidentit të Kosovës, Hashim Thaçi në mbrojtjen e tij të fundit para Gjykatës së Hagës, 18 shkurt 2026