E fundit!

12:23 TODAY

Ja kush e merr drejtimin e Policisë së Vlorës

Edvin Ndreu i renditur me 84 pikë në garën për drejtoritë ...

Kristela as a success story and an appeal

2024-12-18 08:45:00, Opinione CNA

Today is International Migrant Day, since on December 18, 1990, the UN General Assembly adopted the International Convention on the Protection of the Rights of Migrant Workers and Members of Their Families. On this day, as a sign of repentance and forgiveness to all Albanians that we did not give them the opportunity to build their lives in Albania, I am writing about the honorable lady Kristela Bytyçi, who is the first Albanian deputy in the capital of Europe in Brussels.

Kristela ran and won as a representative of the Reform Movement (MR), the oldest political force in Belgium, representing the center right and liberals. With this victory, Kristela became an emblematic figure of the Albanian right in Belgium, as she not only united a large part of the Albanian electorate in Brussels, but overturned the twenty-year dominance of the Socialist Party (SP). It is considered the mercy of the new generation of politicians in the Belgian Kingdom.

To be honest, I expected that Kristela's election as a deputy (June 2024) would be an important event for Albanian society. I was waiting for them to invite our leader to discuss and give experience about the development and challenges of Albania towards full membership in the EU. But nothing, only silence.

As always, this time I was wrong in my expectations. We are used to inviting only strangers, regardless of who they are and what they represent. Kristela was only 8 years old when her family left Tropoja for Brussels, for a better life. It was very difficult for a little girl to leave her hometown, school, friends and devote herself to a new life, in new language environments, in a new society. But, she managed it successfully.

Her will and persistence are impressive. She managed to graduate with the title "Master" in political science and international relations, at the Free University of Brussels (Université Libre de Bruxelles), in 2014.

Her master's thesis focused on the expansion of the European Union in the Balkans and its effects on legal reforms and the organization of elections in Albania. From 2012 to 2013, he did the internship in the press service of the European Parliament.

From 2015 to 2017, she is the co-author of the project for the French liberal party MR. Then, until 2024, she served as a communications correspondent at the European Commission. Albanian-Belgian citizens (and not only) consider Kristela as a sign of fundamental transformation and political renewal of the Albanians of Belgium.

Siç thotë kreu i Lëvizjes për Reforma (MR) në Bruksel, z.David Leisterh: “Zgjedhja e Kristela Bytyçit tregon se mesazhi ynë i reformës dhe përparimit gjen jehonë në të gjitha komunitetet të kryeqytetit tonë. Kristela është një grua e fortë, me bindje politike të forta, vullnetare dhe punëtore.

Kam bindjen e thellë se do ta përfaqësojë komunitetin shqiptar brenda Parlamentit të Brukselit në mënyrën më të denjë të mundshme dhe do të mbroje gjithnjë interesin e përgjithshëm”. Deputetja e re ka marrë përsipër sfida të mëdha: “Ne kemi shumë punë përpara nesh… Për të gjetur zgjidhje konkrete për problemet e qytetarëve tanë, veçanërisht në fushat e arsimit, punësimit dhe sigurisë”, – shprehet ajo.

Fokusi i veprimtarisë së Kristelës janë problemet bazike të qytetarëve, si: emigracioni, banesat, punësimi, siguria, pastërtia, qasja e pabarabartë në kujdesin shëndetësor, dhuna ndaj grave, studentët, familjet në situata të pasigurta.

“Çdo gjë është e mundur për ata që ëndërrojnë, guxojnë, punojnë dhe nuk dorëzohen kurrë”, është motoja e saj. Kristela apelon për tolerancë, shqetësohet për gratë që kanë përjetuar përdhunim dhe dhunë, duke i risjellë në kujtesën e njerëzimit rastin e Kosovës, ku më shumë se 20,000 gra u dhunuan gjatë luftës së vitit 1999.

Por, ajo jo vetëm konstaton, por kërkon drejtësi dhe perspektivë për “rindërtimin për këto gra…”; kërkon ndërtimin e politikave kundër dhunës seksuale, fizike e psikologjike, si një luftë që na shqetëson të gjithëve. Kërkon që shteti të inkurajojë nisma për kujdesin ndaj viktimave, pasi,”….është e rëndësishme të kujtojmë se në një botë ku konfliktet shumëfishohen, është detyra jonë të luftojmë për paqe dhe tolerancë”.

Si një çikë e një familjeje që ka përjetuar terrorin komunist, ajo apelon për mosharresë ndaj së kaluarës diktatoriale të vendeve që kanë përjetuar komunizmin, apo atyre që po e jetojnë edhe sot. “Komunizmi është i papajtueshëm me shoqërinë tonë moderne… Liria dhe demokracia janë të domosdoshme për ne dhe për zhvillimin e mbarë shoqërisë sonë! Liria jonë është e shenjtë”.

Ajo reagon ndaj dhunës në shkollë në të gjitha format e saj dhe e konsideron si shkelje e të drejtave për arsimim, shëndet dhe mirëqenie të fëmijëve dhe adoleshentëve! “Shkolla duhet të vazhdojë të jetë ai vend që përgatit nxënësit për t’u përballur me sfidat e botës moderne dhe për t’u bërë qytetarë të përgjegjshëm dhe të angazhuar”.

Siç flasin bashkatdhetarët e saj, Kristela është këmbëngulëse, e palodhur në punë dhe tepër miqësore. Këto tipare dhe cilësi ajo i ka të trashëguara edhe nga familja e saj, e cila është pinjolle e një dere me tradita të lashta atdhetarie nga Bytyçi i Malësisë Gjakovës, e përndjekur nga diktatura komuniste, për shkak të bindjeve politike antikomuniste.

Bytyçi është një ndër fiset e mëdha të shqiptarëve, me shtrirje në Malësi, Pukë, Has, Llapushë, Gjakovë, si dhe shumë treva të tjera shqiptare brenda dhe jashtë territorit të Shqipërisë. Siç thoshte edhe poeti i madh dhe miku im i ndjerë, Ali Podrimja, për imazhin e ndarë e të copëtuar të atdheut “Gjymtimi yt pikëllon dhe në ëndërr/Na kujton cungun në pyll rrufesh”.

Unë nuk kam dëshirë ta quaj Kristelën përfaqësuese të diasporës shqiptare në Belgjikë, pasi siç na mëson Gandi i Ballkanit, Presidenti Ibrahim Rugova: “Nuk më pëlqen t’i quaj mërgimtarët tanë diasporë, sepse kjo fjalë rrjedh nga greqishtja e vjetër, që do të thotë farë e humbur. Mërgimtarët tanë nuk janë njerëz të humbur, ata janë njerëzit më të mirë”. Kristela dhe gjithë simotrat dhe si vëllezërit e saj, të cilët janë më shumë se gjysma e popullsisë që banon në Shqipëri, sipas gjykimit tim, janë bashkëqytetarët tanë që banojnë jashtë atdheut.

Historia e tyre është historia e guximit e sakrificës, duke rrezikuar edhe jetën për të ndërtuar ëndrrën në një vend tjetër. Për dekada të tëra, ata me një bujari unike kanë mbajtur gjallë me reminitanca familjet e veta dhe ekonominë shqiptare. Ata kanë qenë dhe mbeten nga pjesa më vitale shoqërisë shqiptare, jo vetëm për mbështetjen e zhvillimit ekonomik, shoqëror, politik e kulturor të vendit, apo si urë e rëndësishme e bashkëpunimit të Shqipërisë me vendet jetojnë, por edhe si një faktor emancipimi dhe kulture; kontribuues dhe sponsor në sistemin e mirëqenies në vendet ku jetojnë dhe për familjet në atdheun e tyre.

Sjell ndërmend rolin jashtëzakonshëm të shqiptarëve jashtë atdheut në fillimin e shek. XX, ku u bënë promotor të zgjimit, rilindjes dhe forcimit të vetëdijes kombëtare e pavarësisë së Shqipërisë, si dhe mbrojtës të pavarësisë dhe integritetit të Shqipërisë në kancelaritë perëndimore.

Ndaj, natyrshëm lind pyetja: Po ne shqiptarët e Shqipërisë, çfarë kemi bërë për ta? Ne shqiptarët që banojmë aktualisht në Shqipëri, që u kemi borxh këtyre njerëzve, pasi nuk ia dëgjuam kurrë fjalën, as të drejtën e votës nuk ia mundësuam (më në fund sikur po tentohet të realizohet). Po të shikosh formalisht, kemi bërë shumë, pasi kemi miratuar një mori me ligje, rezoluta e strategji, si dhe kemi ngritur shumë struktura e komisione, por po të shohësh praktikisht si funksionojnë dhe efektivitetin e tyre, të vjen ndër mënd shprehja “u mbars mali dhe lindi një mi”.

Sot më në fund (pas 30 e ca viteve) akoma nuk kemi një regjistër të saktë shqiptarëve që banojnë jashtë territorit të Shqipërisë, apo të organizatave të komunitetit shqiptar jashtë vendit etj., etj..

In conclusion, wishing only success to Kristela Bytyçi and hoping to become as many Albanian colleagues in the parliaments of the world; humbly and respectfully, I want to appeal to our fellow citizens who live outside the homeland to organize and unite with each other, to select as their representatives as many good, honest, educated and educated Albanians, in a way so that the vote is not fragmented, as well as continue to contribute to their country to bring about the expected change towards EU membership. I also appeal to all parents of children who were born or live outside Albania: to take care that their children learn and do not forget the Albanian language./ CNA