Edi Rama's last song

2026-06-11 22:22:59, Opinione Armand Shkullaku

Edi Rama's grave condition and his erratic behavior can no longer be explained by his personality, which has always sought attention through extravagant performances rather than content. The latest outburst of the Albanian prime minister has all the symptoms of autocrats who are terrified when they see the end and their powerlessness to avoid it, despite the great power they have in their hands. Edi Rama, in a few hours, has realized that the 83 mandates, the assembly, the government, the judiciary, the bandits, the media, the oligarchs, the peace board, Netanyahu, Erdogan, Meloni or Xharedi, can suddenly dissolve like salt in water and cannot help him in the face of the anger of those he has trampled, deceived and subdued. Is there a greater panic than this to go crazy and take the mountains by singing and performing, just like all semi-dictators who want to show strength when they are finished?

It's not easy not to lose your mind when you see that in one night, from the king of Albania you end up as the king of memes. When you go from the comedian who made fun of everyone to the clown who is pointed at. When you go from the leader who amazed Paris, London, Rome and Washington, you are exposed by the biggest media on the planet as a provincial dictator who distributes pieces of the homeland to get into Trump's inner circle or Meloni's shoes. When you go from the visionary who will solve crises from the Balkans to Cuba, you remain a tyrant who takes his people out on the streets.

All this investment, which over the years has cost hundreds of millions of euros (lobbying companies, secret advisors, international media campaigns, buying foreign officials like McGonigal, seducing with pieces of coastline, ports and airports) melted away without a trace, just like the wings of flamingos in the air. Today, the Albanian prime minister is naked, not only for Albanians but also in the eyes of the world. The protest broke the showcase of a Balkan satrap who was being sold, with our money, as a modern and democratic leader. From CNN and on, all the most important media in the world are today showing the real Albania that a single man has dragged to crash it, sometimes with Soros' son, sometimes with Trump's son-in-law.

Kjo nxjerrje boje, që në tre ditë i shembi 13 vite propagandë, sigurisht që e ka lajthitur. Por ka edhe më shumë. Rama, jo vetëm e ndjen, por e di edhe nga përvoja se kur fillon merr ujë, të parët që kërcejnë nga anija janë ata që deri dje të kanë shërbyer. Asnjë nga pjestarët e garnizonit lokal mediatik nuk ka dalë hapur në mbrojtje të tij. Guximi i ditëve të para për të sulmuar protestën si e nxitur nga grekët, iranianët apo serbët, u zbyth përballë fuqisë së revoltës qytetare. Sot, edhe ata që i ka ushqyer me duart e tij, thonë se protesta është e drejtë dhe maksimumi që mund t’i shërbejnë ende kryeministrit të drobitur është të flasin për të ardhmen e lëvizjes, organizatorët, programi politik etj etj.

Rama po e vërteton vetë atë që e ka ditur dhe e ka parë: mercenarizmi vlen sa je i fortë dhe paguan. Kur je buzë greminës, prej andej të vjen shtyrja e parë. Ai di t’i lexojë shenjat. Asnjë qëndrim i hapur në mbrojtje të tij. Protestën që fillimisht nuk e dha asnjë prej mediave, sot e transmetojnë të gjitha dhe e kanë lajm të parë. Tezat se ai duhet ta lexojë si duhet revoltën qytetare, se gaboi me menaxhimin e situatës në Zvërnec, se duhet të hapë rrugën, etj, po artikulohen edhe nga ata që deri i dje i binin shpatullave me fjalinë standarte: Rame, ec përpara se ke votat.

Pra shenjat janë të qarta. Edhe këtu po ikin për lesh miliona euro të dhëna për sekserë mediatikë të tenderave publikë, për propagandistë të shtrenjtë e të lirë apo për ekrane që mbahen me para të zeza nga biznesmenë të qeverisë. Një lumë i madh milionash, që një protestë i çoi të derdhen në det. Publikisht, mbrojtjes së Edi Ramës nuk mund t’ia vërë fytyrën askush. Madje dhe ata që njihen botërisht si të pafytyrë.

Përdorimi i 35 vjetorit të Partisë Socialiste si festat e Kim Jong- unit, për të treguar unitetin e liderit me partinë, është një tjetër dëshmi e ankthit që shkakton paranoja e fundit të pashmangshëm. Si ai që këndon me zë të lartë në pyll për të trembur frikën e tij, edhe Rama bërtet e kërcen me shpresën se do t’i japë zemër vetes dhe atyre që ende i shkojnë pas. Por edhe në Partinë Socialiste nuk ka ndonjë të papërmbajtur zell për t’i dalë në krah liderit që qytetarët shqiptarë i kërkojnë në korr të largohet.

Pikërisht në kohën kur ndihej më i fortë se kurrë, Edi Rama ka mbetur vetëm më shumë se kurrë. I diskredituar anë e mbanë botës, i pafuqishëm të frymëzojë mercenarët apo vullnetarët rreth tij, i qartë se do braktiset prej tyre ashtu siç ai vetë braktisi ata që i dhanë pushtet, tashmë i kanë mbetur vetëm influencuesit t’u bërtasë, si rituali i fundit që mund t’i largojë frikën nga rënia.