E fundit!

18:31 TODAY Iris Beqiri

Abandoned villages, the Albanian reality that is deepening

As you move through the villages of Albania, the pleasant ...

How can the UN guarantee greater fairness and justice?

2023-09-22 22:50:00, Blog CNA

After World War I, the League of Nations was created with the noble goal of peacefully resolving international disputes. However, this body proved ineffective in preventing the outbreak of World War II.

After World War II, the victorious powers came together to create the United Nations, with the primary objective of maintaining global peace and security, filling the void created by the successive failures of the League of Nations. But can we really consider the UN project a success, just because we haven't witnessed a Third World War since its inception?

From the Korean War to the Vietnam War, to the Israeli-Palestinian conflict, the dispute over the island of Cyprus, the genocide in Rwanda, the Bosnian War, the conflicts in Iraq to the unrest in Libya and the ongoing war in Ukraine, we have witnessed conflicts , genocides and massacres that have claimed the lives of millions of people.

What has the UN done to prevent or mitigate these crises?

If another global conflict loomed on the horizon, could the UN effectively intervene to avert impending disaster? These questions challenge the ability of this organization to fulfill its potential in preventing human suffering on a massive scale.

In an almost universal way, the answer to all these questions is "No". However, among nearly 200 countries, Turkey stands alone in systematically highlighting the lack of effectiveness of the UN and its structure, which protects imperial powers, essentially saying that "the King is naked."

President Recep Tayyip Erdogan, a key figure in the "The world is bigger than 5 countries" campaign, has written 2 books on this very issue. Now, let's leave aside why the 5 permanent members of the UN have the final say on many issues.

The current system suits the interests of the United States, China, Russia, France and the United Kingdom, countries that are involved in almost all global crises. But the question remains: Why do the remaining 188 countries accept this injustice?

Pse ato kënaqen me rolet e tyre të pafuqishme si anëtare jo të përhershme të Këshillit të Sigurimit, ku disa shërbejnë për 2 vjet dhe të tjerët për 1 vit? A janë ato të kënaqura me këto role modeste dhe e shmangin rebelimin kundër kësaj padrejtësie? Si mund të jenë ato kaq të qeta për pafuqinë e tyre?

Një pafuqi e mësuar

Për shembull, parashikoni një skenar për vitin e ardhshëm, ku një bojkot i lë 5 anëtarët e përhershëm të Këshillit të Sigurimit të OKB-së të izoluar në Nju Jork. Në këtë situatë hipotetike, 188 vende mund të parashtrojnë kërkesat e mëposhtme:

- Heqje e mekanizmave të anëtarësimit të përhershëm dhe vetos brenda Këshillit, për të garantuar një vendimmarrjen më efikase dhe për të përmirësuar funksionalitetin e tij,

- Kufizim i kompetencat e Këshillit, përmes rritje së autoritetit të Asamblesë së Përgjithshme për të thyer monopolin e pushtetit. Për më tepër, duhet krijuar një rrugë ligjore për të kundërshtuar vendimet e Këshillit,

- Dhe së fundmi të paraqitet një kërkesë nga Asambleja e Përgjithshme, sidomos për vendimet e Këshillit që lidhen me sanksionet apo ndërhyrjet ushtarake.

A e konsideroni këtë thjesht një fantazi? Në një epokë ku demokracia vlerësohet botërisht si një vlerë themelore, a është e tepërt të shpresosh shpërbërjen e oligarkisë brenda OKB-së? Pse një strukturë pluraliste për OKB-në, që do të siguronte një zë të barabartë për të gjitha kombet, konsiderohet një kërcënim si për organizatën por edhe për botën?

What distinguishes China, Russia, the USA, France or Great Britain as more reliable and rational, when compared to Iraq, Singapore, Chile or South Africa? Does this influence their greater power and persistence, the possession of nuclear arsenals, or the fact that their credentials are so discreet that they are incomparable to those of the other 188 countries of the world?

What does your reason, logic and conscience say about this "learned helplessness"? That we continue to move forward with this travesty, even though we know that the UN, unable to establish justice within itself, cannot make the world a more just place. What kind of hypocrisy is this? By Melih Altinok "Daily Sabah"/ Adapted from CNA