The remains of dozens of children reveal the cruelty of the Industrial Revolution

2023-05-21 19:39:00, Blog CNA

The remains of dozens of children reveal the cruelty of the Industrial

In the works of Charles Dickens, such as Oliver Twist or "Great Expectations", the terrible story of orphan children living in difficult conditions is shown without gloves. The author describes a detailed panorama of the minors who grew up in the hostile environment at the beginning of the 19th century in the United Kingdom, at the height of the Industrial Revolution.

Hunger and misery were the norm for children forced to work in factories. Now a group of scientists has analyzed the remains of dozens of children from that era, using modern forensic techniques. They have managed to confirm the stories narrated by the classical writer.

The study shows that many children who worked at the time grew up and died of malnutrition. The physical development of those who were 12 years old corresponded to that of 8-year-olds. Also, the bones reveal bony injuries that indicate their physical punishment.

The analysis shows that the truth was even more bitter than the stories narrated by Dickens. But while his characters grow up and have a relatively happy ending, many children included in this study, published in the scientific journal "PLOS ONE", did not even make it through adolescence.

A few years ago, the construction of a local museum near the church of Fouston, located in the Washburn region of Central England, necessitated the relocation of a large part of the old cemetery. A company specializing in archaeological excavations was hired for this purpose.

No one had any idea what they would discover. “My company, York Osteoarchaeology, carried out the osteological analysis of the skeletons, determining the age, gender and pathologies of the people buried at Fouston. During this initial analysis, it became clear that there were a lot of teenagers...something not very common in cemeteries," says Malin Holst, an archaeologist at the University of York and co-author of the study.

In today's cemeteries, most of those buried tend to be older. However, once - especially before the advances in modern medicine and social protection - the pattern was different: along with the elderly, there were also many graves belonging to newborns and young children, who had been wiped out by infectious diseases.

Por në Fjuston, 54 nga 154 eshtrat e zbuluara që i përkasin gjysmës së parë të shekullit XIX-të, ishin djem dhe vajza nga mosha 7-20 vjeç. Një shifër kaq e çuditshme nxiti hetimet e mëtejshme. Studimi osteologjik i dha mundësi shkencëtarëve të përcaktojnë se sa shumë vuajtën këta fëmijë.

Shumica e tyre kishin vdekur në një moshë (të përcaktuar nga dhëmbët), që nuk korrespondonte me gjatësinë dhe gjendjen e zhvillimit të eshtrave të tyre. Për shembull, një individ i identifikuar si SK 331, do të ketë qenë midis 12-14 vjeç sipas dhëmbëve të tij… Por kockat korrespondojnë me ato të një fëmije jo më shumë se 8 vjeç.

Ndërkohë, një vajzë e identifikuar si SK 262, vdiq midis moshës 16-18 vjeç, por kockat esaj, korrespondojnë me zhvillimin e një vajze 10-vjeçare. Kequshqyerja u konfirmua nga mungesa e rritjes - një gjendje e njohur si hipoplazi - e zbuluar nga dhëmbët e fëmijëve.

Kjo patologji e smaltit - e karakterizuar nga zhvillimi jo i plotë i tij - shfaqet përgjithësisht në fëmijëri, e shkaktuar nga një dietë e varfër dhe akumulimi i sëmundjeve. Ky lloj stresi në moshë të re, ndikon edhe në zhvillimin e trurit, siç kanë treguar studimet me fëmijë nga jetimoret në Rumani nën diktaturën brutale të Çauçeskut (1965-1989).

“Disa nga fëmijët vuanin nga rakitizmi dhe skorbuti. Ne mund t’i diagnostikojmë këto gjendje sepse ato lënë gjurmë tek kockat”-thotë Rebeka Gaulaed, bioarkeologe e Universitetit të Durhamit dhe autorja kryesore e studimit. Një nga këto gjurmë është mungesa e vitaminave, diçka thelbësore në fazat e hershme të zhvillimit të fëmijës.

“Mungesa e vitaminës D, shkakton disa përkulje të kockave të gjata dhe ndryshime të tjera. Sa i përket mungesës së vitaminës C, ajo në përgjithësi shfaqet në formën e dëmtimeve poroze në pjesë të caktuara të skeletit”- shpjegon ajo. Për të konfirmuar kequshqyerjen, studiuesit analizuan izotopet e karbonit dhe azotit.

Dallimet në proporcionin e izotopit të azotit-15 dhe karbonit-13, na lejojnë të dimë peshën relative të proteinave me origjinë shtazore dhe bimore në dietën e një individi. Nivelet e ulëta të këtij raporti që gjetën studiuesit thuajse te të gjithë të rinjtë, tregojnë se ata vdiqën pas shumë vitesh dietë me pak ose aspak mish ose ushqime me origjinë shtazore, siç janë produktet e qumështit.

Gjatë fillimeve të Revolucionit Industrial - në fund të shekullit XVIII-të dhe në pjesën e parë të shekullit XIX-të - pati një migrim të madh nga fshatrat drejt qyteteve industriale si Lids apo Mançester. Por lëvizja ndodhi edhe në drejtimin e kundërt.

Banorët - veçanërisht fëmijët - e lagjeve më të varfra të Londrës apo Liverpulit që u zhvendosën në zonat rurale ku po ngriheshin shumë fabrika, veçanërisht të lidhura me industrinë e tekstilit. Në Fjuston, kishte 5 të tilla. Në arkivat e qytetit janë gjetur disa kontrata midis pronarëve të këtyre fabrikave dhe fëmijëve jetimë (ose fëmijëve të braktisur nga prindërit e tyre) nga Londra.

Ato i detyronin të vegjlit të punonin në këmbim të një shtrati, ushqimi dhe arsimimi deri në moshën 21-vjeçare ose në rastin e vajzave deri në martesë. Këto azile njiheshin si “shtëpi pune”. Oliver Tuist e fillon historinë e tij në një nga këto vende të tmerrshme.

Panorama që sjell hulumtimi përkon me kujtimet e Atë Robert Kilier, që ishte në Uest Hauz midis moshës 8-14 vjeç:“Ata na zgjonin në orën 6 të mëngjesit, dhe ne punonim deri në 8 natës, me vetëm 1 orë ndërprerje në drekë për të ngrënë dhe pushuar. Ne kishim mundësi të uleshim përtokë vetëm për disa çaste, kur mbikëqyrësi nuk ishte pranë për të qëlluar mbi shpatullat tona të vogla me rripin e tij prej lëkure”- kujton ai në një fragment të gjetur nga autorët e këtij studimi.

Official statistics cited in the study estimate that 195,000 children aged 5-14 lived in one of the parish's inns in 1803. And in 1845, in the cotton sector, 45 percent of workers were under 18. As for the Fiuston children, once their bones told scientists what they had suffered, they were properly reburied. Their history is preserved in the Heritage Center in Washington./ Adapted from CNA.al