web counter
LEXO PA REKLAMA!

SHKARKO APP

App Store
Google Play

E fundit!

x

Fillimi i Kreshmës/ Mesazhi i Arqipeshkvit Imzot Giovanni Peragine: Kohë pendese dhe rikthimi te Zoti

18 Shkurt 2026, 10:09, Aktualitet CNA

Fillimi i Kreshmës/ Mesazhi i Arqipeshkvit Imzot Giovanni Peragine:

Me rastin e fillimit të Kreshmës, Arqipeshkvi Metropolit i Shkodër-Pultit, Imzot Giovanni Peragine, ka përcjellë një mesazh drejtuar besimtarëve, duke e cilësuar këtë periudhë si një kohë të shenjtë pendese, reflektimi dhe rikthimi në thelbin e jetës së krishterë.

Në mesazhin e tij, Arqipeshkvi thekson se Kreshma përfaqëson një mundësi të çmuar për t’u kthyer te Zoti me gjithë zemër dhe për të rivendosur atë në qendër të jetës personale dhe komunitare. Ai nënvizon se kjo periudhë nuk duhet parë thjesht si një praktikë tradite, por si një rrugëtim i brendshëm që ndihmon besimtarët të rizbulojnë kuptimin e vërtetë të jetës dhe marrëdhëniet me të tjerët.

Mesazhi i Arqipeshkvit Imzot Giovanni Peragine për fillimin e Kreshmës vë theksin te pendesa si ndryshim i drejtimit të jetës dhe riorientim i zemrës drejt vlerave shpirtërore. Sipas tij, kur Zoti nuk është në qendër, marrëdhëniet dobësohen dhe shpresa zbehet, ndërsa rikthimi te Zoti sjell ndriçim të brendshëm dhe transformim të jetës.

Arqipeshkvi ndalet edhe te realiteti shoqëror, duke kujtuar se vendi përballet ende me sfida si varfëria, padrejtësia dhe dhuna. Ai bën thirrje për ndërtimin e komuniteteve të bashkuara, që ndërtojnë ura mirëkuptimi dhe dëshmojnë vlerat e Ungjillit në jetën e përditshme.

Ai fton familjet të rikthejnë lutjen në jetën e përditshme, të rinjtë të mos kenë frikë nga zgjedhjet e guximshme, ndërsa meshtarët, të moshuarit dhe të sëmurët të vazhdojnë të jenë dëshmi e besimit dhe qëndrueshmërisë shpirtërore.

Imzot Giovanni Peragine thekson se kjo periudhë nuk është kohë trishtimi, por përgatitjeje për gëzimin e Pashkëve, duke ftuar besimtarët të ecin me një zemër të rinovuar dhe me besim më të fortë.

 

Mesazhi

 

Kreshma: Kohë pendese dhe qëndrueshmërie në Zotin e në dashurinë për vëllanë

Të dashur vëllezër e motra,

Me shenjën e thjeshtë të hirit kemi filluar rrugëtimin e kohës së Kreshmës, duke hyrë në një kohë të shenjtë dhe të favorshme, ku Zoti na thërret me emër dhe na fton të kthehemi tek Ai me gjithë zemër. Kreshma na shfaqet si një dhuratë hiri, një mundësi e çmuar për të rikthyer vëmendjen tek vetja dhe për të gjetur përsëri atë që është thelbësore.

Nuk bëhet fjalë kryesisht për një përpjekje morale apo për një sasi praktikash që kryhen për traditë. Kreshma është kthim tek thelbi i jetës së krishterë: të vendosim Zotin në qendër të ekzistencës sonë dhe, tek Ai, të rizbulojmë fytyrën e vëllait si pjesë e pandashme të thirrjes sonë.

Pendesa, do të thotë, para së gjithash, të ndryshojmë drejtimin, të riorientojmë zemrën drejt atyre gjërave që i japin kuptim të vërtetë jetës sonë. Shpeshherë vendosim veten në qendër: shqetësimet, interesat dhe frikën tonë. Kështu, Zoti nuk është më në qendër të jetës sonë dhe vëllai duket ndonjëherë si kufi, madje edhe si një barrë.

Kur Zoti nuk është në qendër, gjithçka shpërbëhet: marrëdhëniet dëmtohen, komunitetet dobësohen, shpresa zbehet. Ndërkaq, kur Zoti kthehet të jetë Zot i jetës sonë, pastrohet shikimi ynë dhe ndryshon mënyra se si i shohim të tjerët. Qëndrimi i Zotit në qendër ndriçon brendësinë tonë dhe transformon mënyrën tonë të jetesës.

Në një shoqëri shpesh të mbërthyer nga aktivizmi, Kreshma na rikujton vlerën e brendësisë. Është koha të pyesim me sinqeritet nëse Zoti është vërtet qendra e zgjedhjeve tona, nëse ditët tona fillojnë dhe përfundojnë me Të, nëse familjet tona marrin frymë nga prania e Tij.

Toka jonë ka përjetuar dhimbje dhe prova: qyteti ynë përballet ende me forma të ndryshme varfërie, padrejtësie dhe dhune. Na duhen të krishterë të pajtuar, të aftë të ndërtojnë ura dhe jo mure. Një komunitet që vendos Zotin në qendër bëhet patjetër një komunitet që kujdeset, që di të afrohet, që dëshmon forcën e Ungjillit në jetën e përditshme.

Kjo kohë kreshme është një rrugëtim që e përshkojmë së bashku si Kishë. Jemi thirrur të ecim si popull, duke u mbështetur në besim dhe dashuri. Ftoj familjet të rizbulojnë lutjen në shtëpi si zemër të jetës familjare; të rinjtë të mos kenë frikë nga zgjedhjet bujare dhe të guximshme; meshtarët dhe të rregulltarët të jenë shenjë e pastër dhe e besueshme e qëndrueshmërisë së Zotit; të sëmurët dhe të moshuarit të ofrojnë vuajtjen e tyre si një thesar i fshehur për dioqezën tonë.

Kreshma nuk është kohë trishtimi, por përgatitje për gëzimin e Pashkëve. Është koha kur largohemi atë që është e tepërt për të bërë hapësirë për jetën e re që Zoti dëshiron të na dhurojë. Kur Zoti rikthehet në qendër, zemra ndriçohet; kur vëllai zë vend në qendër, komuniteti rilind.

T’ia besojmë këtë rrugëtim ndërmjetësimit të Nënës sonë të dashur, Virgjërës Mari, aq shumë e dashur për ne, që të na shoqërojë drejt Pashkëve me një zemër të rinovuar dhe një besim më të gjallë.

Kreshmë të mbarë e Zoti ju bekoftë

 





Lajmet e fundit nga